Filmy kościół, dewocja

W obliczu tajemniczej epidemii ślepoty, władze decydują się poddać chorych kwarantannie, w opuszczonym szpitalu psychiatrycznym. Wraz ze wzrastającą lawinowo liczbą pacjentów załamuje się system szpitalny– zaczyna brakować jedzenia, warunki stają się tragiczne, zmarli leżą niepogrzebani. Koszmar nasila się, gdy buntowniczy pacjent (Gael Garcia Bernal) posuwa się do niewyobrażalnej brutalności, żeby przejąć kontrolę nad szpitalem i resztkami żywności. Na szczęście, dla pozostałych pacjentów, kwarantannie zostaje też poddany trzeźwo myślący lekarz (Mark Buffalo), w ślad za którym do szpitala przedostaje się jego zdrowa żona (Julianne Moore). Wzajemnie, prowadzą pozostałych do walki, rzucając na szalę całą odwagę, jaką jeszcze w sobie mają, aby uwolnić się z tego piekielnego więzienia i powrócić do ludzi. Ta podróż zaprowadzi ich do świata, w którym nie ma ludzkich pragnień i słabości, do świata, w którym będą musieli na nowo odkryć dawno zapomnianą ludzką przyzwoitość i wrażliwość.

Historia czwórki młodych chłopaków, żyjących gdzieś w Nowym Jorku. Początkowo najważniejsza jest dla nich koszykówka, ale z czasem próbują coraz to nowszych, ciekawszych rzeczy. Tak właśnie wpadają w nałóg. Z którego ciężko jest się wyzwolić. A nie mając kasy na prochy, dokonują coraz poważniejszych przestępstw. Marnując życie sobie i swoim rodzinom.

Silverado to niewielkie miasteczko na Dzikim Zachodzie, w którym całą społecznością rządzi grupa skorumpowanych oficjeli. Przybycie czwórki niezależnych, do szaleństwa odważnych śmiałków burzy stare układy.

Bill Maher znany amerykański komik, postanawia zadać kilka pytań odnośnie religii zwykłym obywatelom i cenionym specjalistom, oraz przedstawicielom kościołów. Stara się przekonać ludzi, że nie wszystko o czym opowiada biblia jest prawdą.

Aaron, mormoński misjonarz w Los Angeles poznaje kelnera Chrisa, w którym zakochuję się z wzajemnością.

Inspiracją i osią narracyjną animacji Bartka Kulasa jest psychodeliczna ballada The Curse of Millhaven Nicka Cave’a, tutaj w hipnotyzującym wykonaniu Katarzyny Groniec. Przedstawia makabryczną, momentami nieco surrealistyczną historię piętnastoletniej Loretty, którą szarość życia w prowincjonalnym i bezbarwnym miasteczku Millhaven zainspirowała do morderczego tańca. W końcu, jak niewinnie wyśpiewuje sama bohaterka: „Nie znasz dnia ani godziny…”.

Berlin, 1923 rok. Amerykański Żyd Abel Rosenberg, znajduje swojego brata martwego. Okazuje się, że popełnił on samobójstwo. Abel postanawia odnaleźć byłą żonę brata, Manuelę, z którą razem występowali w cyrku. Dziewczyna nie potrafi mu jednak pomóc. Na dodatek, zaczynają umierać ludzie z otoczenia Abela. Po wielu problemach Abel i Manuela wynajmują pokój u doktora Hansa Vergerusa, który prowadzi tajemnicze badania.

Wstrząsająca rekonstrukcja morderstwa Matthew Sheparda i portret miasteczka w obliczu nienawiści.

Mary Griffith to zdewociała chrześcijanka, która wychowuje swe dzieci w konserwatywnych naukach Kościoła Prezbiteriańskiego. Jednak, gdy jej syn Bobby zwierza się swojemu starszemu bratu, że może być gejem, życie całej rodziny drastycznie się zmienia, gdy o tym sekrecie dowiaduje się Mary. Kiedy ojciec oraz rodzeństwo Bobby'ego powoli oswajają się z myślą o jego homoseksualizmie, Mary uważa, że Bóg może wyleczyć go z tej "choroby" i przekonuje nastolatka by modlił się coraz mocniej i oddał się działalności kościelnej. Poszukujący matczynej aprobaty chłopak godzi się na wszystko, jednak brak akceptacji jego osoby ze względu na jego orientację seksualną sprawiają, że jest coraz bardziej przygnębiony i wyalienowany. Obwiniając się za bycie "wyrodnym" synem - popełnia samobójstwo. Śmierć syna staje się dla Mary katalizatorem wielu przemian, a nawet kwestionowania własnej wiary...

Bohaterka filmu, pastor Becky Fisher należy do społeczności Ewangelików. Całą energię wkłada w organizowanie obozów wyznaniowych dla dzieci - „Kids on Fire”. Ewangelicy wkładają wiele starań w stworzenie „Armii Boga”, której „żołnierzy” rekrutuje się wśród najmłodszych Amerykanów. Dzieci są bowiem najbardziej podatne na indoktrynację. Becky Fisher ma na tym polu wielkie zasługi. Kamera z bliska rejestruje najbardziej emocjonujące momenty działania charyzmatycznej pastor. Gdy doprowadza podopiecznych do duchowej ekstazy i histerycznych drgawek, sprawia, że mówią językami i płaczą poruszeni obecnością Ducha Świętego ma się wrażenie wkraczania w czyjąś intymność. Jednak kościół ewangelicki ma to do siebie, że tam eksponuje się emocje a chwalić Boga można na wiele sposobów. Podczas jednego z występów członkowie „Kids on fire” w kamuflażach, uzbrojeni w kije, tańczą wojenne tańce w rytm chrześcijańskiego heavy – metalu. To wszystko za przyzwoleniem rodziców, którzy często, zamiast posyłać dzieci do szkoły, uczą je w domu. Ewolucjonizm zastępują teorią stworzenia. Choć Becky proces indoktrynacji ma doskonale zaplanowany, czasem pojawiają się zabawne niekonsekwencje. Fisher przestrzega przed Harrym Potterem jako wrogiem Boga, lecz stworzenie człowieka inscenizuje już za pomocą Barbie i Kena.