Filmy kontrast

Serial opowiada o dwóch rodzinach, które teoretycznie łączy tylko popularne nazwisko, a praktycznie dzieli wszystko – od wykształcenia, statusu społecznego i finansowego, po styl życia. Siedemnaście lat temu w szpitalu dochodzi do pomyłki, wskutek której w rodzinie bogaczy wychowuje się syn ubogich Kowalskich i na odwrót – do biednych trafia dziecko bogatych. Gdy prawda wyjdzie na jaw, ponownie dojdzie do zamiany, co będzie owocowało w mnóstwo przezabawnych sytuacji dla obu rodzin.

Aaron, mormoński misjonarz w Los Angeles poznaje kelnera Chrisa, w którym zakochuję się z wzajemnością.

Edouard Pierson (Jeremy Irons) emigruje do Australii, gdzie od dłuższego czasu mieszka jedna z jego córek. Pewnego dnia otrzymuje wiadomość od brata, że ich stary rodzinny biznes znajduje się na krawędzi bankructwa. Nasz bohater pozostawia córkę, o której jego krewni niczego nie wiedzą i wraca do Europy. W domu poznaje Jeanne (Fanny Ardant), żonę adwokata Gauthiera. Wkrótce między nimi rozpoczyna się namiętny romans...

Dobrze sytuowane i kochające się małżeństwo w średnim wieku wybiera się na kemping nad jeziorem. Na miejscu bohater spotyka inną – młodszą – parę. Jej radość bycia i spontaniczne zachowanie przypominają mu to, co sam bezpowrotnie utracił…

Muzyka sprawia, że mosiężne, greckie figurki ożywają. Wkrótce zaczynają one zabawę ze światłem, dźwiękiem i ruchem. W swojej animacji poklatkowej, wyróżnionej między innymi na festiwalach filmowych w Wiedniu i Locarno, Edward Sturlis buduje muzyczny most pomiędzy epokami historycznymi.

Dokument wzywający do zaprzestania zbrojeń, a w zamian sfinansowania pomocy humanitarnej, edukacji i ochrony zdrowia. Filmowe ujęcia, zestawione ze sobą bez komentarza, pokazują kontrasty współczesnego świata. Kiedy na jednym kontynencie prowadzi się badania naukowe na rzecz wynalazków technicznych i nowoczesnej broni, na drugim ludzie próbują sobie poradzić w najbardziej prymitywnych warunkach. Z kolorów skóry i elementów przyrody można wnioskować, że ujęcia te zrealizowano w krajach globalnego Południa. Bywa też, że uchodźcy z Południa wegetują na ulicach zamożnej Północy. Wychudzeni, cierpiący głód ludzie o apatycznym lub przerażonym spojrzeniu przypominają więźniów obozów koncentracyjnych. Napisy podają statystyki dotyczące analfabetyzmu, liczby lekarzy i łóżek oraz liczbę szkół przypadających na liczbę mieszkańców. Wszystkie te liczby wydają się małe wobec 120 miliardów dolarów wydawanych rocznie na świecie na zbrojenia. Etiopia, Haiti, Jemen, Nigeria, Afganistan, Sri Lanka, Nowa Gwinea, Laos czekają na pomoc, a świat się zbroi. U progu lat 60. filmowcy bloku wschodniego włączyli się w program pomocy dla krajów rozwijających się m.in. takimi apelami.

Nieco humorystyczne spojrzenie na Dakar, jego mieszkańców, architekturę, politykę, zachowania społeczne, a nawet białych francuskich turystów, a zwłaszcza wpływ kultury Francji i jej kontrast z rdzenną kulturą Senegalu – nadal obecną w Dakarze.

W jedynym zachowanym transepcie opactwa Cluny z XII wieku wisi pionowy panel świetlny z neonem, którego światło o odcieniach przechodzących od bieli do błękitu, przesuwa się ruchem wznoszącym, przypominającym skanowanie wideo.