Filmy 1942

Film jest w zasadzie narzędziem marketingowym, a nie tradycyjną fabularną produkcją. Narrator podkreśla znaczenie "osobowości" w osiągnięciu statusu gwiazdy, zestawiając materiały archiwalne uznanych gwiazdorów, takich jak Clark Gable i Spencer Tracy, z fragmentami filmów i zdjęciami próbnymi nowych talentów. Miał on skłonić widzów do spekulacji, którzy z debiutantów osiągną podobny sukces.

Jesteśmy w Argenson, w dość prowincjonalnym mieście w 1855 roku za panowania Napoleona III. Zélie Fontaine (Odette Joyeux) pracuje na poczcie. Żona prefekta Hortense de la Jacquerie (Simone Renant) prowadzi miłosną korespondencję z kochankiem Françoisem de Portal (François Périer), adwokatem z Paryża. Aby się to nie wydało, prefektowa prosi Zélie, aby namiętne listy z Paryża przychodziły na jej adres. Zaprowadzi to do nieoczekiwanych, nieprzewidzianych zdarzeń.

George Raft, wspomina swoje dni na Broadwayu, gdzie zyskał reputację świetnego tancerza, awanturnika, kobieciarza i współpracownika najbardziej znanych gangsterów w mieście.

Guy Carbonnel (Jacques Dumesnil), bogaty przemysłowiec, więcej poświęca czasu rugby niż swojej żonie Hélène (Lise Delamare). René Rivals (Bernard Lancret), jego przyjaciel, od dłuższego czasu interesuje się jego żoną, ale Guy staje się podejrzliwy, więc René musi znaleźć sposób na odwrócenie podejrzeń kolegi. W końcu ma pomysł: prosi Lilian (Danielle Darrieux), artystkę cyrkową, by pozowała na jego kochankę. Lilian to akceptuje.

Pontcarral (Pierre Blanchar), pułkownik, pozostał wierny pamięci cesarza Napoleona po jego słynnych stu dniach. Teraz zamieszkał w zacisznym domu w Dordogne. Ożenił się z dość intrygującą Garlone z Ransac (Annie Ducaux), po jej romansie z Hubertem de Rozans (Jean Marchat). Pontcarral dał swojej żonie pierścień, który dostał od cesarza pod Austerlitz. A ona obdarzyła nim swojego byłego kochanka. Pułkownik w pojedynku zabija swojego rywala, przez co traci swoją rangę. W 1830 roku został przywrócony do swojej godności. Próbował przez chwilę mieszkać ze swoją młodszą siostrą, ale jego żona wraca do niego, skruszona i pozornie szczera. Pontcarral wkrótce wyrusza z pułkiem na kampanię afrykańską, z której nie wróci.

Grajek uliczny znajduje partyturę i portfel słynnego kompozytora Maxence Leroy'a. Podszywa się pod niego.

René Sartene (René Dary) uwielbiany przez tłumy śpiewak, jest adorowany przez swoją sceniczną partnerkę Irène Daniel (Gisèle Préville). Lecz René jest zakochany w Marie (Katia Lova). Brat Marie, zazdrośnik, próbuje zniszczyć szczęście zakochanych.

Rok 1895. Odkrycie promieni rentgenowskich. Badacze, naukowcy to prawdziwi męczennicy, bo nie wiedzą o okropnych skutkach promieniowania. Próbują chronić przed promieniowaniem skórę. Belcour (Jean Murat), nauczyciel-naukowiec powinien mieć przez działanie promieni amputowaną rękę. Henri Vermont (Claude Dauphin), jego asystent, jest świadomy tego zagrożenia. Jednak ma odwagę zerwać ze swoją narzeczoną. Wyjeżdża na wieś. W końcu udaje mu się wyleczyć.