Filmy 1971

W Rzymie w 187 roku. Marcus Porcius Cato (Vittorio Gassman), znany jako „Cenzor”, prosi dwóch braci Publiusa Corneliusa Scipio (Marcello Mastroianni), zwanego „Afrykańczykiem”, i Lucjusza Corneliusa Scipio (Ruggero Mastroianni), zwanego „Azjatą”, o wyjaśnienie zniknięcia 500 talentów podczas ich kampanii na Wschodzie. Scypion Afrykański, który ponad wszelką podejrzliwość czuje się bohaterem wojennym, jest oburzony tą prośbą i, w przeciwieństwie do swojego brata, z pewnym gniewem idzie do sądu. Sytuacja komplikuje się, gdy Cato przedstawia Senatowi na rozprawie pokwitowanie potwierdzające, że 500 talentów rzeczywiście odebrał jeden z dwóch braci. Ale podpis na dokumencie to „Scipio A”. Jak ustalić, który z dwóch braci jest winowajcą. Zatem nieprzekupny Afrykanin denuncjuje swojego brata Cenzorowi. Ten ostatni nie jest jednak tak naprawdę zainteresowany znalezieniem winowajcy. Będzie dążył do zniszczenia mitu Scypiona Afrykańczyka. Afrykanin wyrusza na poszukiwanie brata z zamiarem zmuszenia go do spowiedzi, ale Cato nakazuje aresztowanie całej rodziny. Ten gest niepokoi Afrykanina, który był przekonany, że Cato dąży do ustalenia prawdy. Po rozmowie z żoną, zrozumie, że jego status pomnika cywilizacji nie jest już możliwy. Udaje się do Senatu, łamiąc areszt domowy, obwinia się za winę, której nie popełnił i udaje się na dobrowolne wygnanie.

Niebieskooka, piękna Serminaz jest obiektem cierpień trzech chłopaków dagestańskiego auła. W poszukiwaniu prezentu dla ukochanej każdy z nich udaje się w drogę. Jeden z nich Bahadur, daruje dziewczynie scenariusz filmu o rodzimym Dagestanie...

Catherine (Catherine Deneuve) i Marcello (Marcello Mastroianni) to zjednoczona para. Ich dziewięciomiesięczna córka Camille stanowi dla nich oś, wokół której obraca się ich świat. Catherine i Marcello przyznają się, że są szczęśliwi. Ale pewnego dnia spada na nich to, co dzieje się tylko z innymi: mała Camille umiera. Catherine i Marcello nie chcą zaakceptować tego zrządzenia losu: zrywają ze swoim poprzednim życiem, przyjaciółmi, krewnymi i zamykają się w swoim mieszkaniu. Żyją zamknięci w sobie, przechodząc okresy niezrozumienia. Marcello rezygnuje z pracy; Catherine wychodząc z domu spędza dni, wychwalając zasługi swojej córki matkom, które zabierają swoje dzieci na spacer po parkach. A potem pewnego wieczoru, zmęczeni tym niezmiennym otoczeniem, Catherine i Marcello postanawiają wyjechać daleko, do przygody. W wiosce, w której się zatrzymują trwa wesele. Powoli życie odzyskuje swoje prawa: piją, tańczą, śmieją się. Ich radość, początkowo sztuczna, staje się bardziej realna. Ale wczesnym rankiem wspomnienie Camille powraca w postaci starego zapomnianego zdjęcia.

Lata dwudzieste ubiegłego wieku, rząd radziecki zamawia w Szwecji tysiąc parowozów. Kryzys gospodarczy, który wybuchł w całej Europie, powoduje, że Szwedzi ochoczo przyjmują zlecenie. Emigranci dowiedziawszy się o porozumieniu obu krajów, przygotowują nowe spiski i dywersje...

Kilku przestępców wykorzystuje sejf w jednym z niemieckich banków jako miejsce do przechowywania dużych ilości brudnych pieniędzy. Dowiaduje się o tym pracownik banku, który obmyśla sprytny plan, by ukraść ich pieniądze. Przestępcy nie mogą iść na policję, ale postanawiają odzyskać pieniądze.

Gdy niemiecki deweloper chce wybudować park rozrywki na szwedzkiej prowincji, niezwykła rodzina wykorzystuje swoje magiczne koneksje, żeby obronić środowisko naturalne.

Film oparty na znakomitej książce Ilja Ilfa i Eugeniusza Pietrowa, pod tym samym tytułem. Głównym bohaterem filmu jest Ostap Bender, który latem 1927 roku przybywa do Starogrodu. Zatrzymuje się u stróża Tichona, którego przypadkiem poznaje w czasie swojej wędrówki przez miasto. Tego samego dnia w kamienicy zjawia się, mieszkający w niej przed laty, Hipolit Matwiejewicz Worobjaninow. Jego cel jest prosty – odnaleźć kosztowności, które w obawie przed konfiskatą, zostały przez jego teściową zaszyte w jednym z krzeseł.

W labiryncie, zwanym Malpertuis, niejaki Kasawiusz (Orson Welles) więzi postacie znane z mitologii greckiej. Gdy Kasawiusz umiera, bohaterowie postanawiają uciec z labiryntu. Okazuje się jednak, że nie jest to takie proste. Labirynt ma swoją tajemnicę, która nie pozwala na wydostanie się z tego miejsca.

Przełom osiemnastego i dziewiętnastego wieku. Opowieść o tragicznej miłości pańszczyźnianej aktorki do Arkadii, fryzjera hrabiego Kamenskiego. Młodym ludziom udaje się uciec ze środowiska, w którym przebywają, lecz ich wspólne szczęście nie trwa długo…

Koledzy z pracy oficera śledczego prokuratury Miaczikowa naciskają, aby przeszedł na emeryturę. Jego stary kumpel, inżynier Wróblew, opracowuje plan zrabowania obrazu z muzeum i wirtuozowskiego zdemaskowania "przestępców", co powinno być dowodem tego, że Miaczikow jest niezastąpiony...