Filmy 1971

Plemię jaskiniowców zostaje zdziesiątkowane przez wybuch wulkanu, a ich tereny łowieckie zniszczone. Szukając pożywienia i nowego domu, garstka ocalałych wyrusza w podróż, w trakcie której dochodzi do spotkania z innym plemieniem. Po zawarciu pokoju oba plemiona jednoczą się, a wódz wybiera sobie kobietę ze swoich sojuszników. Jakiś czas później daje mu ona dwóch potomków, którzy przez lata rywalizują o względy ojca i tytuł wodza.

Transakcja narkotykowa na pustyni, którą próbuje zawrzeć gang motocyklowy "Anioły" zostaje przerwana przez nadjeżdżającą policję. Interes ma zostać dokończony za trzy dni w innym miejscu. W trakcie podróży "Anioły" spotykają na stacji benzynowej grupę z innego gangu o nazwie "Smoki". "Anioły" zostają zaproszone na wieczorną imprezę do opuszczonej osady górniczej, gdzie mieszka również mała grupa pokojowo nastawionych hipisów. Wszyscy dobrze się bawią do momentu, kiedy w wyniku kłótni o dziewczynę jedna z hipisek zostaje zamordowana, a "Smoki" dochodzą do wniosku, że zrobił to jeden z "Aniołów".

Ścigany przez wojsko Joseph Langdon zawiera pakt z diabłem i jego dusza przenosi się w ciało biznesmena Philipa Rogersa. Niestety za ratunek trzeba zapłacić i Joseph co noc przemienia się w straszliwego potwora, żądnego ludzkiego ciała i krwi.

Opowieść o godności człowieka, o tym, że główny bodziec życia to twórcza praca dla dobra ludzi. Inżynier Jakow Bogomołow jest tak zaabsorbowany przez swoją pracę, że nie zauważa co się dzieje wokół niego. Młoda żona sprzeniewierza się, przyjaciele zdradzają, towarzysze z pracy go nie rozumieją...

Vanzi (Franco Nero) jest pełnym ideałów architektem, który nie boi się walczyć o sprawiedliwość. Pewnego razu mężczyzna decyduje się zaprotestować przeciw projektowi, którego rozwój mógłby mieć negatywny wpływ na miejscową ludność. Niestety, jego działania nie podobają się wpływowym członkom mafii. Vanzi zostaje wkrótce oskarżony o przestępstwo, którego nie popełnił. Trafia do więzienia, gdzie przeżywa bardzo ciężkie chwile. Czy uda mu się wyjść cało z opresji?

"Fata Morgana" to eksperymentalny film, podzielony na trzy części: Stworzenie, Raj i Złoty Wiek, w którym główną rolę odgrywa obraz, muzyka i fragmenty księgi Popol Vuh. Na obraz składają się krajobrazy Afryki: dziewicze pustynie, ludzkie osiedla czy nadmorskie plaże. Muzyka jest bardzo różna, od poważnej, przez folklor afrykański, aż do współczesnej, popularnej. W trakcie oglądania, ciągle słyszymy narratorów, którzy cytują fragmenty księgi Popol Vuh - świętej księgi Indian. Opowiada ona o powstaniu świata i sensie istnienia człowieka.

W Rzymie w 187 roku. Marcus Porcius Cato (Vittorio Gassman), znany jako „Cenzor”, prosi dwóch braci Publiusa Corneliusa Scipio (Marcello Mastroianni), zwanego „Afrykańczykiem”, i Lucjusza Corneliusa Scipio (Ruggero Mastroianni), zwanego „Azjatą”, o wyjaśnienie zniknięcia 500 talentów podczas ich kampanii na Wschodzie. Scypion Afrykański, który ponad wszelką podejrzliwość czuje się bohaterem wojennym, jest oburzony tą prośbą i, w przeciwieństwie do swojego brata, z pewnym gniewem idzie do sądu. Sytuacja komplikuje się, gdy Cato przedstawia Senatowi na rozprawie pokwitowanie potwierdzające, że 500 talentów rzeczywiście odebrał jeden z dwóch braci. Ale podpis na dokumencie to „Scipio A”. Jak ustalić, który z dwóch braci jest winowajcą. Zatem nieprzekupny Afrykanin denuncjuje swojego brata Cenzorowi. Ten ostatni nie jest jednak tak naprawdę zainteresowany znalezieniem winowajcy. Będzie dążył do zniszczenia mitu Scypiona Afrykańczyka. Afrykanin wyrusza na poszukiwanie brata z zamiarem zmuszenia go do spowiedzi, ale Cato nakazuje aresztowanie całej rodziny. Ten gest niepokoi Afrykanina, który był przekonany, że Cato dąży do ustalenia prawdy. Po rozmowie z żoną, zrozumie, że jego status pomnika cywilizacji nie jest już możliwy. Udaje się do Senatu, łamiąc areszt domowy, obwinia się za winę, której nie popełnił i udaje się na dobrowolne wygnanie.

Niebieskooka, piękna Serminaz jest obiektem cierpień trzech chłopaków dagestańskiego auła. W poszukiwaniu prezentu dla ukochanej każdy z nich udaje się w drogę. Jeden z nich Bahadur, daruje dziewczynie scenariusz filmu o rodzimym Dagestanie...

Catherine (Catherine Deneuve) i Marcello (Marcello Mastroianni) to zjednoczona para. Ich dziewięciomiesięczna córka Camille stanowi dla nich oś, wokół której obraca się ich świat. Catherine i Marcello przyznają się, że są szczęśliwi. Ale pewnego dnia spada na nich to, co dzieje się tylko z innymi: mała Camille umiera. Catherine i Marcello nie chcą zaakceptować tego zrządzenia losu: zrywają ze swoim poprzednim życiem, przyjaciółmi, krewnymi i zamykają się w swoim mieszkaniu. Żyją zamknięci w sobie, przechodząc okresy niezrozumienia. Marcello rezygnuje z pracy; Catherine wychodząc z domu spędza dni, wychwalając zasługi swojej córki matkom, które zabierają swoje dzieci na spacer po parkach. A potem pewnego wieczoru, zmęczeni tym niezmiennym otoczeniem, Catherine i Marcello postanawiają wyjechać daleko, do przygody. W wiosce, w której się zatrzymują trwa wesele. Powoli życie odzyskuje swoje prawa: piją, tańczą, śmieją się. Ich radość, początkowo sztuczna, staje się bardziej realna. Ale wczesnym rankiem wspomnienie Camille powraca w postaci starego zapomnianego zdjęcia.

Lata dwudzieste ubiegłego wieku, rząd radziecki zamawia w Szwecji tysiąc parowozów. Kryzys gospodarczy, który wybuchł w całej Europie, powoduje, że Szwedzi ochoczo przyjmują zlecenie. Emigranci dowiedziawszy się o porozumieniu obu krajów, przygotowują nowe spiski i dywersje...