Prominentny milioner brutalnie gwałci pijaną kobietę. Ze względu na jego wpływy i doskonałego adwokata sprawa w sądzie obraca się przeciw kobiecie, a on dalej żyje w rozpuście i żądzy władzy. Sytuacja się zmienia gdy poznaje kolejną kobietę.
Argante jest bogatym właścicielem ziemskim przekonanym, że jest ciężko chory. W rzeczywistości jego choroba jest jedynie owocem hipochondrii i nadmiernej wyobraźni.
Nino, zwykły facet, dowiaduje się, że płatni zabójcy eliminują wszystkich świadków porwania pewnej kobiety przez mafię. On również jest celem mimo, że nie ma nic wspólnego ze sprawą.
Rzym, lata 50. XX wieku. Pippo (Vittorio Gassman) i Peppe (Philippe Noiret) to dwaj wędrowni muzycy. Pierwszy gra na gitarze, a drugi na flecie i harmonijce ustnej. Ich występy odbywają się w plenerze, czasem grają dla zakochanych par lub „do kotleta” w restauracji. Obydwaj, nie wiedząc o sobie nawzajem, kochają się w tej samej kobiecie. Niestety, dziewczyna umiera, zostawiając dziecko, którego ojcostwa nie może ustalić. Mężczyźni, chroniąc dziecko przed oddaniem do sierocińca, postanawiają się nim zająć.
Lata 60-te XX wieku. Turi, sierota wychowywany bez ojca, wyjeżdża ze swojej małej wioski położonej w głębi Sycylii do Acireale, aby pracować w barze. Tam poznaje Don Saverio, starego lalkarza, który widząc zainteresowanie chłopca zaczyna uczyć go zawodu. Czasy nie są łatwe. Publiczność odchodzi od teatru na rzecz kina i telewizji, a o pokazach dla turystów Don Saverio nie chce słyszeć. Niestety, Eusebio, współpracownik Don Saverio, chce wykorzystać prostolinijność Turiego i wciągnąć go w handel kradzionymi dziełami sztuki. Sprawa wychodzi na jaw i Turi zostaje niesłusznie oskarżony o przynależność do bandy rabusiów. Zgodnie z sycylijskim kodeksem honorowym Turi odmawia wskazania winowajców i zostaje wysłany do poprawczaka.