Filmy pasażer

Fabularyzowana etiuda szkolna przedstawiająca urywek z życia na lotnisku – od wylądowania samolotu, poprzez odprawę paszportową, kontrolę bagażu, po powitalne uściski. Obserwujemy twarze i gesty pracowników lotniska, podróżnych, ich krewnych. Z jednej strony – typowe dla miejsca, z drugiej – jednak niepowtarzalne. A potem wyląduje kolejny samolot…

Na peronie obskurnego dworca kolejowego oczekują pasażerowie. Panuje nastrój przygnębienia i rezygnacji. Zza mównicy dygnitarz zapowiada i odwołuje kolejne pociągi. Żaden nie nadjeżdża.

Trwa licytacja rzeczy znalezionych w warszawskich autobusach i tramwajach: parasolek, ale są też torby i walizki z ubraniami, damskie torebki, a nawet zegarki. Oglądamy tłum warszawiaków zgromadzony w niewielkiej Sali. Mała przestrzeń podnosi jeszcze temperaturę sytuacji. Oglądamy różne zachowania i reakcje uczestników. Niektórzy podchodzą do tego z dystansem i traktują bardziej jako ciekawe doświadczenie, inni się kłócą i krzyczą. Dla Mariana Marzyńskiego licytacja jest pretekstem do pokazania galerii osobowości z bardzo różnych grup społecznych: żartownisiów, cwaniaków czy awanturników. „Podzieliliby się, każdy by wziął po jednej rzeczy i poszedł do domu” – słyszymy z offu jednego z uczestników licytacji.

Załoga samolotu, dokonująca transatlantyckiego przelotu, została uśpiona przez tajemniczą postać. Prowadzonemu przez automatycznego pilota samolotowi zaczęło grozić niebezpieczeństwo. Pierwsza klasa była wolna - w ostatnim momencie spóźnił się wylot radzieckiej delegacji. W drugiej znajdowali się: misjonarz, żołnierz morskiej piechoty, adwokat, znana aktorka filmowa z synem, lekarz Richard Guntier, który przedstawił się jako jubiler i inni...

Na lotnisku dwaj pasażerowie w oczekiwaniu na samolot wymieniają się opowieściami o wypadkach, o których przeczytali w gazecie. Sensacja goni sensację. Niebawem sami staną bohaterami takiej opowieści.

Filmowa opowieść o życiu Kuzniecowa, dyrektora wielkiego zakładu lotniczego. Jest on jednocześnie wybitnym konstruktorem. Tymczasem samolot jego konstrukcji ulega katastrofie i giną ludzie. Kuzniecow poczuwa się do winy...

Film jest luźna rejestracją rozmów pasażerów dalekobieżnego pociągu, w przedziałach wagonu, na korytarzu. Jawi się nam obraz Polski końcówki lat PRL, stan świadomości i zainteresowań polskiego społeczeństwa żyjącego w tych czasach.