Filmy religia, klasztor

Wszystko wydaje się stracone. To wtedy w starym, samotnym i zamarzniętym parku spotykają się dwa cienie: Deusa (João César Monteiro) i Posłańca Boga (Luís Miguel Cintra). Wysłannik Boga daje zbirowi walizkę wypchaną pieniędzmi. Po wykonaniu tej misji odchodzi. João liczy banknoty. Cichą wodę pobliskiego jeziora zakłóca grawitacja tonącej materii. João idzie zobaczyć, co się tam dzieje. Młoda dziewczyna tonie. João wskakuje do wody i zabiera Joanę (Rita Durão). Powierza ją klasztorowi sióstr i wraca do parku po walizkę i jej cenną zawartość...

Najemnik Toorop otrzymuje zadanie eskortowania tajemniczej kobiety z Rosji do Ameryki. Jest ona nosicielką embrionu, z którego ma powstać genetycznie zmodyfikowany Mesjasz.

Połowa XVI wieku, górski krajobraz Sewennów. Michael Kohlhaas jest dobrze prosperującym handlarzem końmi, który wiedzie spokojne, komfortowe i szczęśliwe życie na łonie rodziny. Sytuacja ulega radykalnej zmianie, gdy jeden z lokalnych arystokratów narusza granice jego terytorium i zaczyna bezprawnie pobierać opłaty od osób, które je przemierzają. Jedną z ofiar feudalnego kaprysu arystokraty staje się sam Kohlhaas. Ponieważ jego sprawa nie zostaje poważnie potraktowana w sądzie, mężczyzna postanawia samodzielnie szukać sprawiedliwości. Staje na czele armii uciskanych i w porywie zemsty pustoszy okolice, morduje wrogów prawa i zapala ogień rewolucji w czasach, gdy średniowiecze zaczyna odchodzić w zapomnienie na rzecz renesansu wartości. Oparta na faktach historia rewolucjonisty, który tak bardzo pragnął chodzić ścieżkami sprawiedliwości, że zaczął iść po trupach

Przyszedł na świat o szóstej rano, szóstego dnia szóstego miesiąca. Nadejście Armageddonu, ostatecznej i rozstrzygającej konfrontacji pomiędzy siłami dobra i zła, nastąpi, zgodnie z przepowiednią Apokalipsy, wraz z narodzinami syna Szatana - w ludzkiej postaci. Niezdolny do przekazania swojej żonie Katherine (Lee Remick) tragicznych wieści o ich dziecku, które urodziło się martwe, amerykański dyplomata Robert Thorn (Gregory Peck) uznaje za swojego syna sierotę, którego matka zmarła przy porodzie. Szczegóły narodzin chłopca pozostają tajemnicą. Kiedy Damien dorasta, staje się oczywiste, że nie jest on zwyczajnym dzieckiem. Gdy następują tajemnicze zgony i dziwne ostrzeżenia, Robert Thorn powoli staje się świadom odrażającego zła, czującego się za niewinną twarzyczką dziecka i znaczenia znamienia w kształcie liczby 666.

Robert Thorn to amerykański dyplomata, którego żona, Kathryn, przeszła właśnie ciężki poród i jeszcze nie wie, że ich dziecko zmarło. Pod wpływem szpitalnego kapelana Robert decyduje się uznać za swojego innego chłopca urodzonego tej samej nocy, którego matka zmarła, i nigdy nie powiedzieć o tym żonie… Thorn zostaje ambasadorem w Wielkiej Brytanii i rodzina zamieszkuje w posiadłości pod Londynem. Zaczyna dochodzić do niepokojących zdarzeń, związanych w pewnym sensie z pięcioletnim obecnie Damienem. Kłopotliwe incydenty stają się coraz częstsze, a pani Baylock, nowa opiekunka, zdaje się oddawać chłopcu dewocyjną cześć. Na rodzinę pada cień tragedii. Wkrótce Thorn poznaje prawdę i musi poświęcić siebie, aby ocalić świat przed niewyobrażalną trwogą – przepowiednia jest jasna, a znaki niepodważalne: nadchodzi Armagedon.

Film pokazuje jak kościół katolicki w Irlandii prawie do końca XX wieku postępował z dziewczętami, które według duchownych zeszły na złą drogę. "Wyroki" wydawano odgórnie, a dziewczęta często skrzywdzone psychicznie na całe życie przez dane zdarzenie, za karę trafiały do piekła na ziemi. Nikt nigdy nie uderzył się w piersi i nie przeprosił tych kobiet za to, że w większości nie ze swojej winy przeszły gehennę, która miała być przebyta dla ich dobra.

Hadewijch to dla Bruno Dumonta swego rodzaju powrót do korzeni. Nie jest to jednak proste powtórzenie pytań zawartych w debiutanckim "Życiu Jezusa", ale ponowna podróż w to samo miejsce z innym bohaterem i odnowionym zestawem wątpliwości. Pytanie o etyczne (laickie) konsekwencje nauk i historii Jezusa zastąpione zostało spekulacją na temat następstw aplikowania nieweryfikowalnych wierzeń we współczesnym świecie. Wstępując do konwentu, Celine przybiera imię Hadewijch (po żyjącej w XIII wieku na dzisiejszym pograniczu belgijsko-holenderskim mistyczce). Obie pochodzące z zamożnych rodzin kobiety poza imieniem łączy szczególny rodzaj bezgranicznej miłości do Boga – przepełnionej tęsknotą i potrzebą fizycznej bliskości. Celine (gotowa do wszelkich poświęceń wobec obiektu swojego uczucia) różni się od poprzednich postaci kreowanych przez Dumonta konkretnym poczuciem celu. Zawężenie pola poszukiwań przynosi jednak bohaterce ogromne cierpienie związane z samym przedmiotem wiary, który nie pozwala się dotknąć i którego obecność nie jest fizycznie weryfikowalna.

Pierre Niemans prowadzi śledztwo w sprawie serii rytualnych mordów.

Viridiana to młoda dziewczyna, która przed złożeniem ślubów zakonnych odwiedza na prowincji swojego wuja, Don Jaimego. Mężczyzna mieszka samotnie po śmierci żony. Dziewczyna tak bardzo przypomina mu zmarłą małżonkę, że postanawia jej się oświadczyć i zmusić do ślubu. Viridiana odrzuca zaloty wuja, który z rozpaczy popełnia samobójstwo. Ta dramatyczna sytuacja zmienia plany dziewczyny, która swoje dalsze życie chce poświęcić działalności charytatywnej i zamienia majątek wuja w przytułek dla bezdomnych.

Jest rok 814 r. n.e. Joanna postanawia przeciwstawić się z góry przypisanemu jej losowi kobiety. Jest przekonana, że jej zadaniem jest pójść za głosem powołania, a przeznaczenie wskaże jej drogę do Boga, każąc jednak zapłacić za to najwyższą cenę. W Szkole Katedralnej w Dorstadt Joanna spotyka hrabiego Gerolda. Ich przyjaźń przeradza się w miłość. Gdy Gerold wyrusza na wojnę, Joanna podejmuje ostateczną decyzję: w męskim przebraniu wstępuje do zakonu benedyktynów w Fuldzie i zostaje sławnym lekarzem. W obliczu zagrożenia demaskacją, Joanna ucieka do Rzymu, gdzie spotyka Gerolda. Doskonale potrafi ukryć swoją prawdziwą tożsamość, ale nie potrafi ukryć przed nim swojej miłości.