Filmy berlin, lata 40.

Film przedstawia ostatnie dziesięć dni życia Hitlera w bunkrze, w obleganym przez armię sowiecką Berlinie.

Berlin, kwiecień 1945 roku. Na ulicach panuje chaos nie do opisania. Naród niemiecki czeka na swą nieuchronną klęskę. Adolf Hitler wraz ze swoimi najbliższymi współpracownikami ukrywa się w bunkrze w podziemiach Kancelarii Rzeszy. Wśród „świty” wodza znajduje się Traudl Junge, ostatnia sekretarka Hitlera. To jej wspomnienia posłużyły do przedstawienia ostatnich, spędzonych w izolacji, dwunastu dni życia wodza upadającej III Rzeszy. Te dramatyczne dni wzbudzają tak wiele kontrowersji i domysłów jak żaden inny etap biografii Hitlera. Co naprawdę wydarzyło się dziesięć metrów pod ulicami Berlina?

Czasy II wojny światowej. Ojciec 8-letniego chłopca o imieniu Bruno jest niemieckim żołnierzem, który otrzymał awans. Jego rodzina przeprowadza się do nowego domu położonego blisko obozu pracy, w którym Bruno spotyka Szmula - rówieśnika o żydowskim pochodzeniu. Chłopców zaczyna łączyć przyjaźń.

Kanwą scenariusza stały się wojenne wspomnienia Salomona Perela – Żyda z Saksonii. Jego rodzina uciekając przed faszystowskimi prześladowaniami emigruje do Polski. Rozpoczyna się wojna. Salomon, uciekając przed Niemcami, trafia do sierocińca w Grodnie. Tu wstępuje do organizacji komsomolskiej, której staje się aktywnym działaczem. Kiedy wpada w ręce Niemców, ci dziwnym zbiegiem okoliczności uznają go za Aryjczyka w czystej postaci. Salomon robi wszystko, aby prawda o jego pochodzeniu nie wyszła na jaw. Zostaje gorliwym zwolennikiem ideologii hitleryzmu, a nawet bohaterem wojennym. Wkrótce zwierzchnicy doceniając jego zasługi, wysyłają go do elitarnej szkoły Hitlerjugend…

Ekranizacja wstrząsających dzienników, których autorka - ukrywająca się w zgliszczach okupowanego Berlina anonimowa Niemka, pragnąc uniknąć kolejnych gwałtów ze strony radzieckich żołnierzy, wdaje się w romans z sowieckim oficerem. Sprawy zaczynają się komplikować, kiedy pomiędzy dwojgiem obcych sobie ludzi zaczyna rodzić się uczucie.

Przebiegły oszust bierze na cel owdowiałą profesor z Oksfordu, która ma spore oszczędności. Jednak w tej historii nic nie jest takie, jakim się wydaje.

Historia niemieckiej rodziny Essenbeck, przemysłowców, właścicieli fabryki, rozgrywająca się w latach 1933-34, czyli od pożaru Reichstagu do "nocy długich noży". Opowieść o zawiści, walce i upadku godności. Visconti czerpie tu z MacBeth'a, Demonów Dostojewskiego, jak i z Thomasa Manna i z Götterdämmerung Wagnera.

Charyzmatyczny i odznaczający się kwiecistą mową Patton sam zaprojektował dla siebie mundury oraz broń i wierzył, że w poprzednim wcieleniu był wojownikiem. W Afryce pokonał Rommela, a po akcji D-Day poprowadził w zwycięskim pochodzie swe oddziały przez Europę. Patton był zarówno buntownikiem, jak wybitną postacią i genialnym przywódcą. Film dowodzi, że jedynym wrogiem, którego Patton nie był w stanie pokonać była jego zmienna natura.

W 1942 roku w Wannsee doszło do sekretnego spotkania przywódców faszystowskich Niemiec. W jego efekcie został ustalony oficjalny program rozwiązania "kwestii żydowskiej" - plany totalnej eksterminacji Żydów. Zima 1942 r., rezydencja Wannsee pod Berlinem. Szef IV wydziału gestapo - Adolf Eichmann, kieruje ostatnimi przygotowaniami do mającego się tu odbyć tajnego spotkania. Na stołach wykwintne jedzenie, eleganckie trunki, wytworna zastawa. Po kolei zjeżdżają się zaproszeni goście: 14 wysokich rangą oficerów, urzędników i esesmanów III Rzeszy. Jako ostatni przybywa generał SS Reinhard Heydrich - to właśnie ten człowiek przedstawi uczestnikom spotkania najbardziej przerażający plan w dziejach świata - plan całkowitej eksterminacji europejskich Żydów.

Akcja obrazu rozgrywa się w 1945 roku. Armię Czerwoną od Berlina dzieli zaledwie kilkadziesiąt kilometrów. I Armia Wojska Polskiego wyzwala Pomorze Zachodnie. Tymczasem 2 lutego Niemcy łapią w zasadzkę oddział polskich żołnierzy. Zamykają ich w stodole, którą następnie podpalają.