Filmy lustro

W Sabaudii, 24 grudnia. Gaspard Cornusse (Harry Baur) producent globusów mieszka z córką Catherine (Renée Faure). Baron Roland de la Faille (Raymond Rouleau), który zwiedził cały świat w nadziei znalezienia "idealnych powiązań", wraca do domu. Podczas, gdy Cornusse zakłada strój Mikołaja, zostaje skradziony pierścień z przedszkola. Inny Święty Mikołaj zostaje znaleziony zamordowany. Ale to nie Cornusse. Policja wyjaśnia sprawę, a Baron zakochuje się w Catherine.

Na początku XX wieku Yu-liang opuszcza burdel w małym chińskim miasteczku, aby stać się drugą żoną Pana. Podczas, gdy Pan rusza na rewolucję do Yunnan, Yu-liang uczy się malować i bierze lekcje sztuki w Shanghai Art Institute, dopóki instytut nie zostanie zamknięty z powodu malowania aktów. Ponieważ nie może dać Panowi syna, Yu-liang zostawia go i jedzie studiować sztukę w Paryżu, gdzie zdobywa nagrodę za nagie autoportrety. Powraca, aby dołączyć do Pana w Nanking w 1930 roku. Tu zostaje profesorem sztuki. Ale zostaje odkryte, że pochodzi z burdelu. Wraca do Paryża, by tam przeżyć resztę swojego życia, i wreszcie by zorganizować wielką wystawę swojej pracy.

Mathieu (Sami Frey) jest odbierany ze szpitala przez żonę i przewieziony do mieszkania. Jego żona wraca do domu do syna. Następnym razem, gdy go widzi, wyznaje, że jest zakochany w innej kobiecie. Odwiedza go ta kobieta, która jest identyczna z jego żoną. Po kochaniu się odchodzi. Potem wraca. Mathieu strzela do niej - czy może strzela do lustra?

Hiszpania, 1620 rok. Król (Gabino Diego) poślubił młodą księżniczkę francuską. Po spędzeniu nocy ze zmysłową prostytutką decyduje, że chce zobaczyć swoją żonę (Anne Roussel) nagą. Ponieważ taka sytuacja, jest oceniana przez niektórych jako grzech śmiertelny, jego decyzja powoduje prawdziwą rewolucję pośród swoich poddanych.

Dziewczynka o imieniu Alicja przechodzi przez lustro. Trafia do baśniowego świata, gdzie zaznajamia się z figurami szachowymi i bierze udział w szachowej partii w charakterze białego królewskiego pionka...

Królem Paryża w tym sezonie teatralnym w 1930 roku jest Victor Derval (Philippe Noiret), wielki aktor. Mieszka ze swoim dworem: reżyserem teatru Grande Comédie, zdemoralizowanym markizem oraz byłą kochanką i partnerką sceniczną. Ciągle na szczycie od dziesięciu lat, stał się jedną z najbardziej upartych postaci „All Paris”. Derval ma syna Paula (Manuel Blanc), który mieszka na najwyższym piętrze rezydencji. Paul, aspirujący pisarz, rewolucjonista. Zakochani w tej samej kobiecie. Wściekły na ojca syn decyduje się na zemstę, ale nie może zdecydować, czy powinien zabić ojca, czy zaprojektować coś bardziej kreatywnego...

Harvey (Grégoire Colin), nieśmiały młodzieniec z prowincji, wita grupę gruzińskich chórzystów w towarzystwie Dinary (Dinara Drukarova), ich tłumaczki i służy jako przewodnik po Paryżu. Chłopiec dowiedział się, że jego ojciec może jeszcze żyje i wyrusza na poszukiwanie go, spotykając po drodze wielu znajomych i przyjaciół ojca.

Piraci. Skarb. Dobro i zło - niczym w bajkach. I opowieść, która jest tu prawdziwym skarbem. Pryncypialny młody mężczyzna, obrońca wolności ducha, czuje się zmuszany przez otoczenie do tego, by za wszelką cenę zbić majątek. Grupka niewidomych dzieci usiłuje otworzyć oczy niewiernych i ukazać im siłę wiary chrześcijańskiej. Emerytowane zakonnice, które otwierają dom publiczny, aby zarobić na utrzymanie zakonu. Te dość ironiczne paradoksy zmieniają tę bajkę niemalże w traktat filozoficzny. Dziwne fizyczne anomalie, sakiewki zawsze pełne pieniędzy, niemożliwe do rozszyfrowania stare księgi, niewidzialne miasta i jednoocy strażnicy: to zaledwie kilka elementów niezbędnych dla opowieści tego typu. Z licznych dyskusji teologicznych i filozoficznych wyłania się atmosfera tajemnicy i napięcia. W tym kostiumowym dramacie Ruiz, zgodnie ze swym stylem, zabiera nas do zagadkowego świata pełnego bystrych intelektualnych spostrzeżeń, w którym nic nie jest takie, jakim się wydaje. Dziewięć niezależnych wątków, zawierających odniesienia do baśni Andersena i braci Grimm, jak również portugalskich, chilijskich i żydowskich baśni ludowych, przecinają się nieustannie z matematyczną niemal precyzją, by w końcu pozostawić tylko jeden. Ruiz stworzył perfekcyjny pod względem stylistycznym film, w którym aktorzy, na czele z Melvilem Poupaud, uderzają bezbłędnie we właściwe tony.

W swoim podmiejskim domu Madame Vaussart co środę gromadzi grupę samotników. Wszyscy starają się zapomnieć o swoich problemach, kompleksach, smutku. Między panem Michelem, bardzo nieśmiałym, panią Lebris, byłą aktorką, byłym żołnierzem kolonialnym i kilkoma innymi, wkrótce narodził się projekt. Uzbrajają się i organizują obławę, z której, dobrowolnie, nikt nie wyjdzie żywy.

Historia 8-letniej dziewczynki, wychowywanej przez głuchoniemych rodziców. Kiedy Lara rozpocznie naukę gry na klarnecie, spotka się to z niezadowoleniem ojca, który muzyki nigdy nie słyszał. Film nominowany w 1998 roku do Oskara w kategorii film nieanglojęzyczny.