Filmy włochy, nastolatek

"Wenecja" opowiada historię pewnej podróży, która się nie odbyła. Historię, w której siła marzeń pozwoliła zamienić zalaną piwnicę rodzinnej posiadłości w najbardziej romantyczne miejsce na Ziemi. Główny bohater – Marek (Marcin Walewski) kocha Wenecję. W jego rodzinie do "wodnego miasta" jeździ się od pokoleń. Marek ma 11 lat, zna na pamięć nazwy wszystkich placów i ulic w Wenecji. Niestety, wybucha wojna i chłopiec zamiast do Wenecji, jedzie do ciotki Weroniki (Grażyna Błęcka-Kolska). Ale od czego jest wyobraźnia? Zwariowane ciotki budują chłopcu prawdziwą Wenecję w zalanej wodą piwnicy domu. "Wenecja" to firm oparty na prozie wybitnego polskiego pisarza Włodzimierza Odojewskiego, który jest wymieniany jaki jeden z kandydatów do Literackiej Nagrody Nobla.

Zrozpaczona po odejściu Edwarda Bella Swan szuka pocieszenia u swego przyjaciela, wilkołaka Jacoba Blacka.

Legendarna gwiazda rocka Marianne Lane (Tilda Swinton) wraz z ukochanym Paulem (Matthias Schoenaerts) uciekają przed zgiełkiem show biznesu. Spędzają upragniony urlop na oddalonej od świata, sąsiadującej ze słoneczną Sycylią, wyspie. Wszystko się jednak zmieni, kiedy z wizytą pojawi się były partner Marianne - Harry (Ralph Fiennes) wraz ze swoją piękną i wyzywającą córką Penelope (Dakota Johnson). Rajski spokój włoskiej wysepki zostanie zburzony przez zmysłowe i pełne seksualności napięcie. Nie zawsze można wygrać z ukrytymi pragnieniami.

Faszystowskie Włochy, 1944 rok. Czterech skorumpowanych dostojników porywa grupę nastolatków, by zamknąć ich w odizolowanej willi na cztery miesiące systematycznych tortur i poniżania. Ten brutalny eksperyment obnaża mechanizmy totalitarnej władzy, która całkowicie odczłowiecza zarówno swoich oprawców, jak i bezbronny cel.

Trwa II wojna światowa, jest rok 1941. Tytułowa bohaterka, Malena, to najpiękniejsza kobieta w miasteczku na wybrzeżu Sycylii, Castelcuto. Wśród mieszkańców miasteczka jest 13-letni chłopiec, który zafascynował się Maleną i podąża za nią wszędzie, marząc o jej miłości. Jest to wzruszająca opowieść o dorastaniu, nienawiści i zazdrości, negatywnych acz jak bardzo prawdziwych ludzkich zachowaniach, pełna erotyki, zmysłowości i piękna.

Po 20 latach od nakręcenia kultowej Baraki Ron Fricke powraca na ekrany kin fenomenalnym obrazem Samsara. To poetycki film bez słów, zapierająca dech podróż przez 25 krajów i kultur z porywającą muzyką, nominowanej do Oscara za oprawę muzyczną do Gladiatora, Lisy Gerrard z Dead Can Dance w tle. Film kręcono przez 5 lat, wyłącznie na taśmie 70 mm, co wpłynęło na jego wyjątkową wartość estetyczną. Sam tytuł wywodzi się z sanskryckiego określenia nieustannego przepływu i powtarzającego się cyklu narodzin, życia, śmierci i odrodzenia. Samsara zabiera nas w miejsca piękne i dotąd nieznane, pokazując przy tym potęgę natury, wpływ cywilizacji na przyrodę i życie człowieka, diametralnie odmienne życie ludzi w różnych zakątkach świata i skłania do refleksji nad kierunkiem, w którym podąża współczesna cywilizacja. PRZYGOTUJ SIĘ NA NIESPOTYKANĄ UCZTĘ DLA ZMYSŁÓW.

Historia piętnastoletniej Melissy (María Valverde), która mieszka z matką (Fabrizia Sacchi) i babcią (Geraldine Chaplin), jednak to z tą drugą ma lepszy kontakt. Melissa na pierwszy rzut oka jest zwyczajną nastolatką, ale wchodzi w nieznany jej wcześniej świat seksu uprawianego z kolegami, przypadkowymi ludźmi oraz ludźmi z internetu. Historia poznania miłości cielesnej we wszystkich możliwych odmianach. Film przedstawia tlące się w głowie fantazje seksualne nastolatki, która z łatwością wciela je w życie i ponosi wszystkie związane z tym konsekwencje. Film na podstawie powieści Melissy Panarello "Sto pociągnięć szczotką przed snem".

Toskania. Właścicielka lokalnego sklepiku z antykami (Juliette Binoche) przybywa na wykład brytyjskiego pisarza (William Shimell) promującego swoją najnowszą książkę. Po spotkaniu kobieta zaprasza go na wycieczkę do małego toskańskiego miasteczka, gdzie właścicielka kawiarni omyłkowo bierze ich za małżeństwo. Para wykorzystuje to zdarzenie, by rozpocząć subtelną grę. Choć prawie się nie znają, rozmawiają o miłości i związkach jakby byli wieloletnim małżeństwem. Czy jest to tylko subtelny flirt, czy też wyrafinowana gra skrywająca prawdziwą naturę ich znajomości? A może im samym coraz trudniej odróżnić prawdę od fałszu?

Lucy (Liv Tyler) pragnie odnaleźć klucz to dwóch wielkich tajemnic, które intrygują ją przez całe życie: prawdy o jej błyskotliwej i czarującej matce oraz odnalezieniu swojej własnej i dorosłej kobiecości, a co za tym idzie prawdziwej miłości.

Bohater, Gustaw Aschenbach jest kompozytorem (w noweli pisarzem), którego utwory ujawniają wytworne samoopanowanie, znamienne piętno mistrzostwa. Wiedziony tajemniczą siłą porzuca uporządkowany i perfekcyjnie zbudowany świat, by wyruszyć w podróż. Wędrówka Aschenbacha ma znaczenie inicjacyjne, jest metafizyczną wyprawą w głąb sacrum, ku śmierci. Rola inicjacji jest zawsze ta sama - symbole wędrowania, próby inicjacyjne mają zbudować naszą wewnętrzną ontologię, dostarczyć wiedzy o świecie i sobie samym. Kompozytor przybywa do Wenecji, która jest miastem i nie jest jednocześnie, lądem stałym i morzem. To miejsce doskonałe dla rytuałów inicjacyjnych - medialne i niejednoznaczne. Każdy taki rytuał zakłada obecność opiekunów - mediatorów. Tadzio, boski chłopiec będzie towarzyszem ostatniej drogi Aschenbacha. Namiętność do miasta i mitycznego przewodnika, Psychopomposa wyznacza trudy ostatniej wędrówki. Tadzio skupia w sobie apollińską harmonię i dionizyjską zmysłowość. Prowokuje do dyskusji o pięknie. Wiedza, jaką uzyska bohater filmu podczas ostatniej wędrówki mówi, iż piękno nie musi być owocem naszej pracy, piękno może się rodzić spontanicznie, bez naszego udziału. Ma rację Alicja Helman, gdy mówi, że wokół antynomii piękna zorganizowany jest konflikt i noweli i filmu. Wiedza, którą uzyska w drodze inicjacyjnej Aschenbach to tragedia mistrza, który sądził inaczej. Aschenbach z pomocą boskiego dziecka podjął drogę ku pełni, a świat z respektem przyjął wiadomość o jego śmierci.