Filmy dewocja, bóg

Trzeci telewizyjny serial Star Trek. Tłem wydarzeń jest koniec okupacji planety Bajor przez Kardasjan w 2369 roku. Stacja kosmiczna Gwiezdnej Floty o oznaczeniu Deep Space 9, pozostawiona jest przez Kardasjan na orbicie planety. Wkrótce staje się najważniejszym posterunkiem w tej części galaktyki, a to dlatego, że nieopodal znajduje się jedyny stabilny korytarz nadprzestrzenny prowadzący do Kwadrantu Gamma, na drugą stronę galaktyki.

Plotka ma ogromną siłę. O tym jak wielką przekonuje się Olive, która z dnia na dzień z szarej myszki, której nikt nie zauważa zmienia się w najpopularniejszą osobę w szkole. Pomimo tego, że cała ta sytuacja początkowo podoba się głównej bohaterce z czasem zaczyna wymykać się jej spod kontroli...

Bill Maher znany amerykański komik, postanawia zadać kilka pytań odnośnie religii zwykłym obywatelom i cenionym specjalistom, oraz przedstawicielom kościołów. Stara się przekonać ludzi, że nie wszystko o czym opowiada biblia jest prawdą.

Ekranizacja uhonorowanych Nagrodą Pulitzera wspomnień Franka McCourta, urodzonego w biedzie Brooklynu lat 30-stych chłopaka, dorastającego w irlandzkich slumsach. Jest to tragiczna historia losów jego rodziny, skazanej na tułaczkę, walkę o byt, głód i cierpienie. Dorosły już Frank opowiada o swych doświadczeniach z dzieciństwa i rozpaczliwych zmaganiach by wrócić do Ameryki i zacząć nowe życie.

Aaron, mormoński misjonarz w Los Angeles poznaje kelnera Chrisa, w którym zakochuję się z wzajemnością.

Jim Carroll (Leonardo DiCaprio) gra w szkolnej drużynie koszykówki i marzy o zostaniu pewnego dnia prawdziwą gwiazdą. Od czasu do czasu ćpa z kumplami, powoli staczając się w ciemny świat zbrodni i narkotyków. Kiedy Jim zostaje wyrzucony przez matkę z domu, mieszka na ulicach Nowego Jorku, gdzie razem z kolegami biorą narkotyki, a żeby je zdobyć gotowi są na coraz więcej. Sytuacja Jima jest coraz gorsza...

Inspiracją i osią narracyjną animacji Bartka Kulasa jest psychodeliczna ballada The Curse of Millhaven Nicka Cave’a, tutaj w hipnotyzującym wykonaniu Katarzyny Groniec. Przedstawia makabryczną, momentami nieco surrealistyczną historię piętnastoletniej Loretty, którą szarość życia w prowincjonalnym i bezbarwnym miasteczku Millhaven zainspirowała do morderczego tańca. W końcu, jak niewinnie wyśpiewuje sama bohaterka: „Nie znasz dnia ani godziny…”.

Wstrząsająca rekonstrukcja morderstwa Matthew Sheparda i portret miasteczka w obliczu nienawiści.

Bohaterka filmu, pastor Becky Fisher należy do społeczności Ewangelików. Całą energię wkłada w organizowanie obozów wyznaniowych dla dzieci - „Kids on Fire”. Ewangelicy wkładają wiele starań w stworzenie „Armii Boga”, której „żołnierzy” rekrutuje się wśród najmłodszych Amerykanów. Dzieci są bowiem najbardziej podatne na indoktrynację. Becky Fisher ma na tym polu wielkie zasługi. Kamera z bliska rejestruje najbardziej emocjonujące momenty działania charyzmatycznej pastor. Gdy doprowadza podopiecznych do duchowej ekstazy i histerycznych drgawek, sprawia, że mówią językami i płaczą poruszeni obecnością Ducha Świętego ma się wrażenie wkraczania w czyjąś intymność. Jednak kościół ewangelicki ma to do siebie, że tam eksponuje się emocje a chwalić Boga można na wiele sposobów. Podczas jednego z występów członkowie „Kids on fire” w kamuflażach, uzbrojeni w kije, tańczą wojenne tańce w rytm chrześcijańskiego heavy – metalu. To wszystko za przyzwoleniem rodziców, którzy często, zamiast posyłać dzieci do szkoły, uczą je w domu. Ewolucjonizm zastępują teorią stworzenia. Choć Becky proces indoktrynacji ma doskonale zaplanowany, czasem pojawiają się zabawne niekonsekwencje. Fisher przestrzega przed Harrym Potterem jako wrogiem Boga, lecz stworzenie człowieka inscenizuje już za pomocą Barbie i Kena.