Filmy list

Salamanka, lato 1936 roku. Wybitny pisarz i filozof, Miguel de Unamuno postanawia publicznie poprzeć wojskowy zamach stanu, który zdaniem jego autorów ma służyć uporządkowaniu niespokojnej sytuacji w kraju. Bez sprzeciwu aprobuje rozwiązanie rady miejskiej, której był członkiem i uznaje nominację do nowych władz miasta. Piastując funkcję rektora uniwersytetu w Salamance, podpisuje oświadczenie wydane przez uczelnię, w którym popiera się obronę chrześcijańskiej cywilizacji zachodniej przed niosącą destrukcję ideologią Wschodu oraz przewodniczy pracom komisji redukującej obecność na uczelni profesorów o lewicowych poglądach. Rząd republikański zwalnia Unamuno z funkcji rektora, czego on nie przyjmuje do wiadomości. Tymczasem generał Francisco Franco ze swymi oddziałami łączy się z frontem rebeliantów i rozpoczyna udaną kampanię z zamiarem przejęcia wyłącznego dowództwa nad wojną oraz władzy w kraju. Krwawe oblicze konfliktu i liczne wyroki pozbawiające wolności powodują, że Unamuno zaczyna podawać w wątpliwość swoje poglądy. Kiedy generał Franco przenosi kwaterę główną do Salamanki, Unamuno udaje się do niego z petycją o uwolnienie uwięzionych przyjaciół.

Do kraju wraca sławny śpiewak Vinconti, który ostatnie siedemnaście lat spędził poza granicami kraju. O jego powrocie dowiaduje się Mira Stella, gwiazda polskiej rewii, niegdyś wielka miłość artysty, którego to uczucia owocem jest Lili – dziecko, o którym ojciec nic nie wie. W tym czasie młody reporter „Dzwonka Wieczornego”, Jerzy Murski, próbuje przeprowadzić wywiad z panią Stellą, lecz zainteresowanie swe dość szybko przenosi na jej córkę.

Andrzej, zwany „Pingwinem”, jest studentem politechniki. Mały, niepozorny wyróżnia się nieśmiałością. I w dodatku zakochany jest bez wzajemności w koleżance – Basi. Przychodzi jednak moment, gdy on właśnie okaże jej pomoc, płacąc za to utratą przyjaciół.

Sześcioletnia „Bułeczka” po śmierci rodziców trafia do domu wuja. Mała kuzynka Dziunia przyjmuje ją bardzo niechętnie. Dziewczynce brak rodzinnego ciepła. Wuj nie może poświęcić jej wiele czasu, a jego żona jest wciąż nieobecna. Pracuje jako reżyser w innym mieście. Prowadząca dom gospodyni Małgorzata bezkrytycznie kocha Dziunię, a do „Bułeczki” nie czuje sympatii. W końcu „Bułeczka” ucieka do poznanego kiedyś wiejskiego weterynarza. Po zniknięciu dziewczynki Dziunia zaczyna rozumieć, jak wielką krzywdę wyrządziła kuzynce swoją dokuczliwością.

Film przedstawia dwóch mężczyzn, którzy pochodzą z tej samej wioski. Pierwszy, Jean Diaz (Romuald Joubé), jest poetą i niesie radość życia, a drugi, Francois Laurin (Séverin-Mars), jest brutalem, który sprawia, że jego żona Edith (Maryse Dauvray), zmuszona do małżeństwa przez ojca, jest nieszczęśliwa. Jean i Edith zakochują się. Wybucha wojna. Jean i François poznają się podczas wojny. Edith zostaje deportowana do Niemiec jak wszystkie kobiety z jej wioski. Jest gwałcona przez żołnierzy, ale udaje jej się uciec i wraca do domu. François umiera na wojnie. Jean, oszalał, ma makabryczne wizje, które go potępiają i oskarżają o okropności wojny. On także umiera.

Po trzydziestu latach bez spotkania, Marianne odwiedza swojego byłego męża, Johana. Trafia jednak w środek wojny jaką prowadzi jej były ukochany, jego syn Henrik i jego córka Karin. Henrik nienawidzi Johana, ale stara się od niego pożyczyć pieniądze. Karin ma iść do konserwatorium w Helsinkach, ale woli studiować w Hamburgu, wbrew woli ojca. Wszystkie stare rany zostaną otwarte i doprowadzą do smutnego finału.

Berlin, 1923 rok. Amerykański Żyd Abel Rosenberg, znajduje swojego brata martwego. Okazuje się, że popełnił on samobójstwo. Abel postanawia odnaleźć byłą żonę brata, Manuelę, z którą razem występowali w cyrku. Dziewczyna nie potrafi mu jednak pomóc. Na dodatek, zaczynają umierać ludzie z otoczenia Abela. Po wielu problemach Abel i Manuela wynajmują pokój u doktora Hansa Vergerusa, który prowadzi tajemnicze badania.

Biograficzna opowieść o życiu wielkiego rosyjskiego kompozytora Czajkowskiego od wczesnego dzieciństwa. W filmie wykorzystano korespondencję Czajkowskogo do Nadieżdy von Meck oraz odtworzono historię stworzenia takich arcydzieł jak: Pierwszy koncert i balet "Dziadek do orzechów".

“Izraelscy Arabowie” to termin polityczny określający Palestyńczyków, którzy są jednocześnie miejscowymi i outsiderami, obecnymi i nieobecnymi – to stan, w jakim znaleźli się Elia Suleiman, jego rodzina i inni Palestyńczycy, którzy postanowili zostać na swojej ziemi po 1948 roku. Najnowsze dzieło filmowca – myśliciela, jest zbudowane na operowaniu sprzecznościami. Prywatność zderza się z polityką, historia z histerią. Punkt widzenia reżysera jest jednocześnie lokalny i międzynarodowy, poważny i komiczny. Oglądamy serię słodko-gorzkich szkiców, które śledzą losy jednej zwykłej rodziny żyjącej w „ciekawych czasach”.

Evan to bohater musicalu broadwayowskiego oraz powieści Stevena Levensona. To historia nastolatka, który ma zaburzenia lękowe. Terapią mają być listy pisane do samego siebie. Jeden z listów trafia w ręce kolegi z klasy Connora, który popełnia wkrótce samobójstwo. Evan zostaje uznany przez pomyłkę za przyjaciela Connora. Niespodziewanie zyskuje sympatię kolegów oraz rodziców zmarłego chłopaka.