Grupa chłopców włóczy się po ulicach miasta, grupa chłopców wspina się na wzgórze, kobieta tarza się w leśnej ściółce, ludzie wpatrują się w bezruchu w horyzont. Od czasu do czasu ktoś odczytuje fragmenciki jakichś listów. Słuchamy też niepokojącej eksperymentalnej muzyki.
Ekranizacja powieści mistrzyni suspensu Agathy Christie z niemłodą już panną Marple w roli głównej, która podczas podróży pociągiem staje się świadkiem morderstwa. Niestety policja nie daje wiary jej zeznaniom, ponieważ nie ma żadnych dowodów zbrodni. Panna Marple rozpoczyna więc własne prywatne śledztwo.
Po śmierci rodziców, nierozłączne dotąd dziewczynki - Anna oraz Lotte Bamberg zostają brutalnie rozdzielone przez krewnych. Anna zostaje w Niemczech, gdzie dorasta w surowej atmosferze farmy wuja Heinricha, chorą na gruźlicę Lottę zabierają zamożni kuzyni z Holandii. Lotte dzięki opiece i miłości przybranych rodziców wiedzie życie pozbawione większych trosk. W tym samym czasie Anna pracuje ponad siły; celowo uznana za niedorozwiniętą umysłowo zostaje darmowym parobkiem. Lotte pisze do siostry mnóstwo listów; dopiero po latach dowie się, że nigdy nie zostały wysłane. Setki kilometrów dalej okrutna ciotka informuje wypatrującą listu Annę, że jej siostra umarła na gruźlicę. Po latach bliźniaczki odkrywają prawdę o sobie: do upragnionego spotkania dochodzi w przededniu wybuchu II wojny światowej. Mimo napiętej sytuacji politycznej Lotte przyjeżdża z Holandii do Niemiec; na miejscu okazuje się jednak, że kobiety dzieli nie tylko symboliczna granica. Zakochana w młodym naziście Anna dowiaduje się bowiem, że jej siostra ma zamiar poślubić żydowskiego muzyka...
Otto Kellar i jego żona Alma pracują jako dozorca i gospodyni w katolickim kościele w Quebec. Pewnego dnia Otto okrada dom, w którym czasami pracuje jako ogrodnik. W czasie napadu zabija właściciela. Po tym zdarzeniu spowiada się młodemu księdzu. Dzień później ksiądz zostaje zauważony w okolicy ograbionego domu i posądzony o dokonanie morderstwa. Nie może on jednak zdradzić tajemnicy spowiedzi.
Jack redaktor dużego finansowego magazynu przygotował swojej rodzinie wspaniałą niespodziankę - wakacje w Indiach. Ta podróż okazała się być najtragiczniejszym wydarzeniem w ich życiu. Żona i dzieci Jacka giną z rąk terrorystów, którzy nastepnie, z nieznanych powodów, zostają wypuszczeni na wolność. Jack próbuje wyjaśnić dlaczego tak się stało, ale wszyscy odwracają się do niego plecami. W końcu postanawia sam wymierzyć sprawiedliwość.
Niewielka ziemska posiadłość gdzieś na Nizinie Padańskiej, stary zagracony dom, a w nim niezwykła rodzina: ślepa matka i jej czworo dzieci - córka (Giulia) oraz trzech synów, z których jeden (Leone) jest upośledzony umysłowo, drugi (Alessandro) cierpi na epilepsję i tylko najstarszy (Augusto) jest dostatecznie normalny i przedsiębiorczy, żeby utrzymać całą rodzinę, prowadząc interesy w pobliskim miasteczku. Pod pozorami normalnego rodzinnego życia (rytuał wspólnych posiłków poprzedzonych modlitwą, wyprawy na cmentarz, gdzie znajduje się grób ojca) kłębią się wrogie instynkty, podłość i nienawiść, wybuchając od czasu do czasu gwałtownymi scenami. Ich prawdziwy sens nie dochodzi tylko do świadomości matki, potulnej bardziej z głupoty, niż dobroci. W głowie Alessandra rodzi się zbrodniczy plan "uzdrowienia" rodziny przez wyeliminowanie tych jej członków, którzy są jedynie ciężarem.
Załamany kolejnym rozstaniem Duncan, przypomina sobie swoich pięć ostatnich dziewczyn. Pomimo odmienności z każdą było mu dobrze, ale z czasem wszytkie go zostawiały, pozostawiając w jego sercu niezaleczone rany.
Salamanka, lato 1936 roku. Wybitny pisarz i filozof, Miguel de Unamuno postanawia publicznie poprzeć wojskowy zamach stanu, który zdaniem jego autorów ma służyć uporządkowaniu niespokojnej sytuacji w kraju. Bez sprzeciwu aprobuje rozwiązanie rady miejskiej, której był członkiem i uznaje nominację do nowych władz miasta. Piastując funkcję rektora uniwersytetu w Salamance, podpisuje oświadczenie wydane przez uczelnię, w którym popiera się obronę chrześcijańskiej cywilizacji zachodniej przed niosącą destrukcję ideologią Wschodu oraz przewodniczy pracom komisji redukującej obecność na uczelni profesorów o lewicowych poglądach. Rząd republikański zwalnia Unamuno z funkcji rektora, czego on nie przyjmuje do wiadomości. Tymczasem generał Francisco Franco ze swymi oddziałami łączy się z frontem rebeliantów i rozpoczyna udaną kampanię z zamiarem przejęcia wyłącznego dowództwa nad wojną oraz władzy w kraju. Krwawe oblicze konfliktu i liczne wyroki pozbawiające wolności powodują, że Unamuno zaczyna podawać w wątpliwość swoje poglądy. Kiedy generał Franco przenosi kwaterę główną do Salamanki, Unamuno udaje się do niego z petycją o uwolnienie uwięzionych przyjaciół.