Filmy list

Algier, 1938. Meursault, młody mężczyzna po trzydziestce, skromny pracownik, chowa matkę bez okazywania najmniejszych emocji. Następnego dnia nawiązuje romans z Marie, koleżanką z pracy. Potem wraca do normalnego życia. Jednak jego sąsiad, Raymond Sintès, zakłóca jego codzienną rutynę, wciągając go w podejrzane romanse, które kulminują w tragedii na plaży, w palącym słońcu...

Kiedy Mila trafia do ośrodka dla uchodźców, życie Jahii diametralnie się zmienia. Jahia wcześniej trzymała się na uboczu, spędzając wieczory w kuchni, gdzie gotuje dla matki, prześladowanej wspomnieniami ucieczki z Burkina Faso. Wraz z surowym nakazem pójścia do szkoły, w ośrodku pojawia się nowa dziewczyna. Wymuszony, ale szczery optymizm Mili przełamuje barierę Jahii, ale oczekiwanie na zmieniającą życie decyzję o azylu pozostaje przerażające. Aż pewnego dnia Mila i jej rodzina otrzymują wyrok...

Film przedstawia cztery pół-biograficzne historie oparte na wspomnieniach rodzinnych reżysera. Jedną z głównych inspiracji przy tworzeniu tego obrazu były pamiętniki ojca Suleimana dotyczące jego wydatków zaczynających się od 1948 roku, i przeznaczanych na walkę w ruchu oporu, poprzez listy matki do członków rodziny, którzy zostali siłą wydaleni z kraju, a kończąc na osobistych wspomnieniach twórcy. Otrzymujemy w ten sposób obraz Palestyńczyków traktowanych we własnym kraju jako mniejszość.

W małej sycylijskiej wiosce na skraju lasu, 13-letni chłopiec, Giuseppe (Gaetano Fernandez), znika. Luna (Julia Jedlikowska), jego koleżanka z klasy, która go kocha, próbuje złamać prawo milczenia. Buntuje się przeciwko ciszy, która ją otacza. Aby go znaleźć, schodzi w mroczny świat, który go pochłonął i który ma tajemnicze wejście do jeziora. Tylko ich niezniszczalna miłość będzie w stanie sprowadzić go z powrotem.

Alma (Anna Castillo) to młoda dziewczyna z problemami emocjonalnymi. Łączy ją szczególny związek z dziadkiem Ramonem (Manuel Cucala), starym już człowiekiem, który przestał mówić około 12 lat temu, gdy jego syn, ojciec Almy, sprzedał 2000-letnie drzewo oliwne, aby otworzyć restaurację. Zdominowany przez smutek i melancholię po stracie ukochanego drzewa, Ramon spędza dni w miejscu, w którym zostało zasadzone drzewo oliwne. Nie mogąc znieść dłużej tej sytuacji, Alma szuka drzewa oliwnego, odkrywając, że zostało przejęte przez spółkę energetyczną w Niemczech, w Düsseldorfie. Bez pieniędzy i zasobów, Alma przekonuje swojego wuja Alcachofa (Javier Gutiérrez) i Rafa (Pep Ambròs), który smoli cholewki do niej, do wyjazdu do Niemiec w celu odzyskania drzewa.

Film przedstawia dwóch mężczyzn, którzy pochodzą z tej samej wioski. Pierwszy, Jean Diaz (Romuald Joubé), jest poetą i niesie radość życia, a drugi, Francois Laurin (Séverin-Mars), jest brutalem, który sprawia, że jego żona Edith (Maryse Dauvray), zmuszona do małżeństwa przez ojca, jest nieszczęśliwa. Jean i Edith zakochują się. Wybucha wojna. Jean i François poznają się podczas wojny. Edith zostaje deportowana do Niemiec jak wszystkie kobiety z jej wioski. Jest gwałcona przez żołnierzy, ale udaje jej się uciec i wraca do domu. François umiera na wojnie. Jean, oszalał, ma makabryczne wizje, które go potępiają i oskarżają o okropności wojny. On także umiera.

Salamanka, lato 1936 roku. Wybitny pisarz i filozof, Miguel de Unamuno postanawia publicznie poprzeć wojskowy zamach stanu, który zdaniem jego autorów ma służyć uporządkowaniu niespokojnej sytuacji w kraju. Bez sprzeciwu aprobuje rozwiązanie rady miejskiej, której był członkiem i uznaje nominację do nowych władz miasta. Piastując funkcję rektora uniwersytetu w Salamance, podpisuje oświadczenie wydane przez uczelnię, w którym popiera się obronę chrześcijańskiej cywilizacji zachodniej przed niosącą destrukcję ideologią Wschodu oraz przewodniczy pracom komisji redukującej obecność na uczelni profesorów o lewicowych poglądach. Rząd republikański zwalnia Unamuno z funkcji rektora, czego on nie przyjmuje do wiadomości. Tymczasem generał Francisco Franco ze swymi oddziałami łączy się z frontem rebeliantów i rozpoczyna udaną kampanię z zamiarem przejęcia wyłącznego dowództwa nad wojną oraz władzy w kraju. Krwawe oblicze konfliktu i liczne wyroki pozbawiające wolności powodują, że Unamuno zaczyna podawać w wątpliwość swoje poglądy. Kiedy generał Franco przenosi kwaterę główną do Salamanki, Unamuno udaje się do niego z petycją o uwolnienie uwięzionych przyjaciół.

Sześcioletnia „Bułeczka” po śmierci rodziców trafia do domu wuja. Mała kuzynka Dziunia przyjmuje ją bardzo niechętnie. Dziewczynce brak rodzinnego ciepła. Wuj nie może poświęcić jej wiele czasu, a jego żona jest wciąż nieobecna. Pracuje jako reżyser w innym mieście. Prowadząca dom gospodyni Małgorzata bezkrytycznie kocha Dziunię, a do „Bułeczki” nie czuje sympatii. W końcu „Bułeczka” ucieka do poznanego kiedyś wiejskiego weterynarza. Po zniknięciu dziewczynki Dziunia zaczyna rozumieć, jak wielką krzywdę wyrządziła kuzynce swoją dokuczliwością.

Mori (Ryo Kase), młody Japończyk, udaje się do Seulu, aby znaleźć kobietę, którą kocha. Powraca tutaj, ponieważ jego ukochana nie odpowiada na listy. Ale Kwon (Young-hwa Seo) jest nieobecna w domu. Czekając na jej powrót, wynajmuje pokój w pensjonacie. Spędza w nim parę dni włócząc się po mieście i poznając różnych ludzi.

Do kraju wraca sławny śpiewak Vinconti, który ostatnie siedemnaście lat spędził poza granicami kraju. O jego powrocie dowiaduje się Mira Stella, gwiazda polskiej rewii, niegdyś wielka miłość artysty, którego to uczucia owocem jest Lili – dziecko, o którym ojciec nic nie wie. W tym czasie młody reporter „Dzwonka Wieczornego”, Jerzy Murski, próbuje przeprowadzić wywiad z panią Stellą, lecz zainteresowanie swe dość szybko przenosi na jej córkę.