Filmy Argentyna

Złożony z trzech części, ośmiu odcinków, sześciu opowiadań, trwający prawie 14 godzin, epicki i absurdalnie ambitny La flor. Monumentalny i kinofilski, histerycznie śmieszny, poruszający się po obszarze zarezerwowanym dla kina klasy B. Mariano Llinás odmienia gatunki przez przypadki – horrory, musicale, melodramaty, szpiegowskie thrillery z czasów zimnej wojny, kanadyjskie filmy górskie i inne. Tworzy dowcipny i erudycyjny komentarz do współczesnej kultury nałogowego pochłaniania seriali. Daje przewrotną alternatywę wobec binge-watchingu, używając serialowej logiki narracyjnej w kinie. W każdym z sześciu epizodów grają te same cztery charyzmatyczne aktorki, które wcielają się w coraz to nowe postaci i wędrują poprzez kolejne opowieści i meandry fabuły. Historie rozwidlają się w surrealistyczne dygresje poprzecinane poetyckimi interludiami, pojawiają się nagłe zwroty akcji i meta-wątki. „La flor" jest też filmem o robieniu i o oglądaniu filmów: pochwałą fikcji i konfabulacji. Jak sugeruje tytuł, przypomina roślinny ornament, rozwidlający się niczym proza wielkich argentyńskich pisarzy: Borgesa i Cortázara.

Starsza kobieta z Europy (Geraldine Chaplin) jest oczarowana młodą kobietą z Dominikany (Yanet Mojica), która zajmuje się prostytucją i spędza całe popołudnia na plaży Las Terrenas. Relacje europejki z dominikanką opierają się głównie na zainteresowaniu. Ale krajanka bierze układ na poważnie, darząc ją miłością. Zbliża się chwila wyjazdu europejki.

Cecilia (Victoria Almeida) i Diego (Diego Gentile) postanawiają przenieść się do małej wioski Tierra del Fuego w Patagonii. Para nie może mieć dzieci i od dłuższego czasu marzy o adopcji. Pewnego dnia niespodziewanie przychodzi do nich informacja, że w ich życiu pojawi się dziewięcioletni Joel (Joel Noguera). Pełnym ekscytacji świeżo upieczonym rodzicom szybko przyjdzie się przekonać, że wychowywanie dziecka – szczególnie na prowincji – to ogromne wyzwanie… Intrygujący i kameralny dramat pokazujący ewolucję pary, która z dnia na dzień staje się rodzicami zagubionego chłopca.

W tym kameralnym dokumencie były prezydent Urugwaju, José „Pepe” Mujica, opowiada o tym, czego nauczyło go więzienie, jakie są jego ideały i jak widzi przyszłość.

Zawodnicy, fani i pracownicy klubu Boca Juniors zapraszają do bliższego poznania tej legendarnej argentyńskiej drużyny piłkarskiej.

Martín Peña, zamożny człowiek, przybywa do Buenos Aires, aby pomścić śmierć swojego młodszego brata Raula. Do pomocy angażuje piękną blondynkę, piosenkarkę z nocnego klubu prowadzonego przez Otero, szefa mafii. Zaczyna powoli zdobywać jego zaufanie by ...

Pusty dom w pobliżu małego miasteczka na argentyńskim wybrzeżu Atlantyku. Po śmierci matki rodzeństwo Gilda i Lucas wyjechali z Buenos Aires i wprowadzili się na krótki czas, aby złożyć ostatni hołd. Strajk firmy autobusowej oznacza, że powrót do Buenos Aires jest teraz niemożliwy. Czytanie kart, imprezy i fitness na plaży zapewniają Gildie i Lucasowi środki na nudę.

Victor przybywa z Argentyny do Paryża, by dołączyć do swej rodziny zgromadzonej przy łóżku ciężko chorego ojca, Maxa. Poza troską o zdrowie seniora rodu daje się wśród zebranych wyczuć napięcie spowodowane potrzebą zapewnienia sobie należnej części spadku. Odżywają dawne utajone waśnie, zranione relacje z najbliższymi. Max, czując zbliżający się koniec, nie podziela troski rodziny o pozostawiany majątek. Jest mu obojętnie, ile komu przypadnie po jego śmierci. Głowę zaprząta mu wyjaśnienie pewnych niezamkniętych spraw z dalekiej przeszłości, które skrzętnie były ukrywane przed światem i dziećmi. Wszyscy wokół traktują Maxa jako obłąkanego demencją starca. Tylko Victor widzi w nim człowieka niepotrafiącego się pozbyć demonów przeszłości, rozpaczliwie wołającego o pomoc. Dlatego postanawia go wesprzeć. Krok po kroku zaczyna odkrywać kolejne rozdziały tajemnicy przeszłości swojego ojca, na straży których stoi niewzruszona jak głaz matka Victora. Ten film o sile uczucia, o lęku przed brakiem akceptacji i o cenie, jaką trzeba za to zapłacić , otrzymał dwie statuetki Goya oraz trzy dalsze nominacje.

Daniel Montero (Tomás Fonzi) ma siedemnaście lat i ma swój wieczorny rytuał: oglądanie show gwiazdy porno. Więc kiedy wygrywa na loterii, aby spędzić noc z Sabriną Love (Cecilia Roth), czuje się, jakby dotknął nieba. Sabrina czeka na niego w studiu telewizyjnym w Buenos Aires. Daniel rozpoczyna swoją podróż z Curuguazú, małego prowincjonalnego miasteczka, w którym mieszka z babcią od śmierci rodziców, otoczony irytującą nudą, nieprzyjemną pracą w miejskim zakładzie mięsnym i okresowymi powodziami, które izolują go od reszty świata. Podobnie jak bohaterowie, którzy odkrywają świat i chronią się na niebezpiecznej i wyboistej ścieżce, Daniel spotyka galerię postaci, które pomogą mu się rozwijać dzięki mądrym lub mylącym radom.

Lorenzo jest nieśmiałym nastolatkiem, który mieszka z rodzicami w niewielkim mieście w argentyńskiej Patagonii. Pewnego dnia pojawia się u nich Caito, syn przyjaciół rodziny, który z powodu nie do końca wyjaśnionych kłopotów we własnym domu ma spędzić u nich trochę czasu. Caito niewiele mówi i Lorenzo ma mu pomóc poczuć się jak u siebie. Tak też się staje i chłopcy szybko się zaprzyjaźniają. Tym bardziej, że Caito jest starszy, przystojny i imponuje młodszemu koledze. Jednak szybko okazuje się, że jest też trudnym nastolatkiem i swoją obecnością zaburza rytm życia całej rodziny.