Filmy Austria

Kradzieżą obrazu Van Gogha i zabiciem strażnika w muzeum w Paryżu zajmuje się policja. Maigret (Heinz Rühmann) postanawia uciszyć sprawę i zastąpić utracony oryginał kopią, aby stworzyć zamieszanie w umyśle złodziei, którzy według niego na pewno powrócą na scenę. Angielski kolekcjoner pan Holloway (Günther Ungeheuer), który pomaga policji w ustalaniu fałszywych obrazów, został poinformowany przez telefon, że może kupić oryginalne płótno. Maigret nie może uzyskać żadnych szczegółów na temat autora tego telefonu i podąża za Holloway'em, którzy wyjeżdża do Lozanny.

Spotkanie z potomkami Noego budującymi swoją arkę – biobanki, w których gromadzą informacje. Naukowcy podjęli się rekonstrukcji porządku natury, przechowując geny milionów roślin, zwierząt i ludzi. Działania takie mogą być przydatne w próbach odtworzenia wymarłych gatunków, położenia kresu głodowi i zapewnienia życia bez chorób. Zapisywanie DNA całego życia na Ziemi to jeden z największych międzynarodowych projektów badawczych.

Po latach nieobecności, inżynier Lutz Ambros powraca do swojej rodzinnej miejscowości i zostaje zatrudniony do budowy tamy. On może przekonać większość mieszkańców, by przyjęli oferowane odszkodowanie za ich ziemię i domy. Niestety chciwy Crispin podburza ich do podniesienia ceny. Oboje również rywalizują o względy pięknej Bedy.

W dzielnicach robotniczych Nicei zostaje zamordowany filar lokalnej społeczności gruzińskiej. Jego syn Tristan, który pragnie zostać prawosławnym księdzem, zostaje sam z pogrążoną w żałobie matką. Gabriel, jego starszy brat z trudną przeszłością, pojawia się ponownie i powraca z długiego wygnania, aby naprawić szkody, zmywając honor swojej rodziny.

Eva niespodziewanie odziedzicza po zmarłym wuju hotel nad jeziorem Wolfgangsee. Natychmiast udaje się do Salzkammergut ze swoją przyjaciółką Maxi w swoim rozklekotanym VW Garbusie. Ku wielkiemu rozczarowaniu przyjaciół, hotel okazuje się praktycznie bezludną ruiną. Dziewczyny odświeżają to miejsce, aby uzyskać wyższą cenę sprzedaży.

Film oparty wyłącznie na zdjęciach, również autoportretach, które znacznie wyprzedzały erę "selfie”, ukazuje krytyczne momenty życia i trudnej artystycznej drogi Libuše Jarcovjákovej. Od odrzucenia poprzez zapomnienie aż do uznania. Bardzo szybko zapominamy, że film składa się wyłącznie ze statycznych obrazów. Głos artystki, która osobiście prowadzi nas przez swoje życie, daje intymne spojrzenie na jej rozwój, zmieniającą się tożsamość i wciąga nas całkowicie w przedstawioną historię i klimat jej czasów. Od nielegalnych klubów nocnych w komunistycznej Pradze, w latach 70. i 80. XX wieku, poprzez dramatyczną decyzję o emigracji do Berlina, a następnie ucieczkę stamtąd do Tokio bez grosza przy duszy i powrót do Europy – do rodzinnej Pragi w trakcie aksamitnej rewolucji w 1989 roku. Libuše Jarcovjáková portretuje ludzi żyjących na marginesie. Jest przekonana, że ich życie jest kwintesencją wolności. Siła intymności i naturalność jej zdjęć wywodzą się stąd, że fotografuje nie tylko swoje pełne dramatycznych zwrotów życie, ale i transformację ciała oraz duszy. Bardzo późno doczekała się uznania. Po wystawie jej prac we Francji w 2019 roku zaczęto określać ją "Nan Goldin z Czechosłowacji”.

80-letni emeryt Arthur (Günter Tolar) mieszka w skromnym domu komunalnym w Wiedniu. Od wielu lat z miłością i troską opiekuje się swoją ciężko chorą żoną, Martą (Birgit Stimmer). Pomaga mu jedynie pielęgniarka. Pewnego dnia na progu jego domu pojawia się Fabiu (Kristóf Gellén), nowy węgierski opiekun starszych osób. To prowadzi do zmian w uporządkowanym życiu małżonków. Z czasem mężczyźni stają się sobie bliżsi. Niespodziewanie w Arturze budzą się nieznane wcześniej pragnienia.

Wiedeń 1965 roku. Podczas wizyty w muzeum figur woskowych grupa turystów zatrzymuje się przed figurą księcia Metternicha. Nagle ukazuje się im historia ze 150 lat wcześniej, podczas Kongresu Wiedeńskiego. Zgromadzeni wokół cara Rosji Aleksandra I, królów Bawarii, Wirtembergii, Prus i Danii, są przekonani o budowie przyszłej Europy, podczas, gdy oni są: manipulowani przez kanclerza Metternicha i pod butem cynicznego hrabiego Talleyranda.