Filmy Czechy

Ekranizacja biblijnej opowieści o patriarchach: Izaaku i jego synach Jakubie i Ezawie, bliźniakach rywalizujących o prawo pierworództwa, które ich poróżni, czyniąc z nich wrogów na wiele lat.

Film skupia się na burzliwym życiu osobistym Vaclava Havla, w którym dominuje walka o prawdę i słuszność, prześladowania, uwięzienie, a także relacje miłosne, własne wątpliwości i humor. W centrum wszystkiego jest niezwykły i jeszcze silniejszy związek z jego żoną Olgą.

Właściciel wypożyczalni dronów o pseudonimie Plech (Jiří Mádl), w wolnym czasie raper, marzy o wielkich pieniądzach i niezachwianym bezpieczeństwie. Chemik i znakomity nawigator lotniczy Pavel (Kryštof Hádek), który właśnie wrócił z zagranicy, marzy o sprawiedliwości i osobistym zaangażowaniu w naprawianie świata. Dla byłych kolegów z liceum drony są przepustką do wielu dziedzin ludzkiej działalności. Ich klientami są kandydat na prezydenta oraz artyści organizujący happeningi. W filmie drony monitorują elektrownie, noszą na pokazie luksusowe torebki zamiast modeli lub spryskują wieżę widokową Petřín z powietrza. Gdy jednak któryś z bohaterów decyduje się na użycie drona do czegoś zupełnie innego, sytuacja w firmie komplikuje się.

Czarodziejskie pióro diabła prowadzi ścisły rejestr grzechów. Kiedy ten cenny artefakt zostaje skradziony, demon musi znaleźć sposób, aby przywrócić porządek na świecie.

Kobieta obdarzona nadzwyczaj żywą wyobraźnią próbuje za wszelką cenę znaleźć idealnego mężczyznę w naszym skrajnie skomplikowanym świecie.

Lesya jest młodą więźniarką, niedawno osadzoną w odeskim zakładzie karnym. Już w ośrodku rodzi jej się dziecko. Małego Kolę będzie mogła widywać tylko w wyznaczonych godzinach. Chłopiec pozostanie na oddziale dziecięcym do trzeciego roku życia, potem, jeśli nie weźmie go pod opiekę ktoś z rodziny, trafi do sierocińca. Los Lesyi dzielą wszystkie matki odsiadujące wyrok. Kontrapunktem dla nich jest postać Iriny – strażniczki, zakładowej nauczycielki i psycholożki, cenzorki listów i jak się okazuje, współczującej obserwatorki życia skazanych kobiet. W tym wyczyszczonym z wszelkiego sentymentalizmu, a przecież budzącym niezwykle silne emocje filmie Péter Kerekes zbiera doświadczenia ponad stu rzeczywistych więźniarek. Dramatyzuje ich historie, zachowując jednak dokumentalną konwencję. Z codziennych sytuacji, obserwacji, rozmów, scen reżyser buduje zwięzłą, mocną narrację – przedstawia portret kobiet pod presją, analizuje ich los, jednocześnie zadając pytanie o rolę mężczyzn.

Grupa ludzi porzuca na brzegu 10-letniego chłopca, po czym odpływa w kierunku wybrzeży Bretanii. Porzucony Gwynplaine znajduje w śniegu niewidomą dziewczynkę, która zabiera ze sobą, tratując przed pewną śmiercią. Obojgu udaje się dotrzeć do wozu Ursusa (Gérard Depardieu), samotnika, brzuchomówcy, który zarabia na życie występami na jarmarkach ludowych. Ursus postanawia zaopiekować się dziećmi. Odkrywa, że twarz chłopca została trwale zdeformowana tak, że imituje ciągły śmiech. Piętnaście lat później zakochani Gwynplaine (Marc-André Grondin) i szesnastoletnia Dea (Christa Theret) nadal żyją razem z Ursusem. Na jednym z przedstawień na Gwynplaine’a zwraca uwagę znudzona dworskim życiem, zepsuta księżniczka Jozjana (Emmanuelle Seigner). Wkrótce chłopak trafia na dwór królewski, gdzie przez zbieg okoliczności dowiaduje się że jest Fermainem, synem lorda Clancharlie, który ongiś popadł w niełaskę u króla. Gwynplaine, odtąd nazywany lordem, otrzymuje prawo uczestniczenia w obradach Izby Lordów, gdzie próbuje wygłosić przemówienie o nędzy ludu. Z powodu swojego wyglądu nie jest jednak traktowany poważnie i zostaje wyśmiany. Odkąd nie jest plebejuszem, traci też zainteresowanie Jozjany. Zdaje sobie sprawę, że jego miejsce jest w wozie Ursusa, gdzie czeka na niego zapomniana Dea. Ale na powrót jest już za późno.

Brat i siostra zatrudniają się na jachcie, który wypływa na Morze Egejskie. Gdy na pokład wkracza młody filmowiec, ich relacja ulega drastycznej zmianie.

Cztery słońca to opowieść o współczesnej rodzinie, walczącej ze swoimi słabościami, frustracjami i pokusami. Sláma patrzy na bohaterów wnikliwie, ze zrozumieniem, właściwym Czechom dystansem i poczuciem humoru, tworząc film w tradycji najlepszych dzieł słynnego Mike'a Leigh.

Romantyczna historia miłosna o prezydentce, która próbuje doświadczyć normalnego życia.