Dramat 2000

Nakręcona z dużym rozmachem peruwiańska superprodukcja przenosi w dzisiejsze czasy akcję jednej z najbardziej znanych powieści Mario Vargasa Llosy. Tytułowy Pantaleon to świeżo upieczony, sumienny i stateczny kapitan intendentury. Wraz z awansem otrzymuje tajną misję zorganizowania służby wizytantek (czyli kobiet lekkich obyczajów) do obsługi garnizonów w Amazonii. Kapitan Panoja przybywa do dżungli w towarzystwie żony i bardzo sprawnie oraz z dużą dozą profesjonalizmu zaczyna organizować pracę prostytutek. Wkrótce jednak znajdzie się pod urokiem jednej z wizytantek - uwodzicielskiej Olgi Arellano, w którą na ekranie wciela się kolumbijska piękność Angie Cepeda.

Film wojenny, który łączy w sobie dokument, reportaż i fikcję, która odwróciła zdrowy rozsądek. Napoleon III przegrał wojnę z Prusami po oblężeniu Paryża, które było wyjątkowo ciężkie dla Paryżan. Jest rok 1870-1871, panuje wielka bieda. W dniach 17 i 18 marca 1871 r. lud Paryża, który odmówił poddania się, zbuntował się. Narodziła się Komuna Paryska. Podczas gdy telewizja w Wersalu relacjonowała wydarzenie w sposób stronniczy i stronniczy, powołano i zorganizowano komisję Komunardów, której zadaniem było przekazanie informacji na temat tego przełomowego momentu w historii ruchu robotniczego, pozostającego mimo wszystko jednym z najbardziej nieznanych okresów w dziejach Francji. Dziennikarze odwiedzają miejsca, w których narodziła się Komuna: ratusz, barykady, kluby feministyczne itp., aby przeprowadzać wywiady w celu przedstawienia społeczeństwu rzeczywistości. Ludzie wyrażają swoje marzenia, bunty, zmagania i wyrażają swoje opinie.

Film opowiada niezwykle poruszającą historię przyrodniego rodzeństwa w oryginalny sposób. Rodzeństwo przez całe życie daremnie walczy ze swoim wzajemnym przyciąganiem, ale ich miłość jest silniejsza od wszelkich zakazów. Zazwyczaj poświęcamy dla miłości więcej, niż pierwotnie chcieliśmy.

Siostry spotykają się na ślubie jednej z nich. Nie jest to jednak czysto radosne przeżycie. Spotkanie staje się bowiem pretekstem do wylewania żalów, wypominania krzywd i przywoływania innych niemiłych wspomnień.

Lunettes i Myope to dwa sposoby stawiania oporu światu. Identyczne i przeciwne, twarzą w twarz lub częściej plecami do siebie, w małym pokoju i czasie poza czasem; bliźniaczki i przeciwniczki, te dwie dziewczyny są jednością. Lunettes używa swoich okularów jako narzędzia, które pomaga jej, jeśli nie zrozumieć świata, to przynajmniej go zaakceptować. Myope z kolei nie widzi, widzi w sobie i, zagubiona w swoim niewyraźnym, ale ostrym doświadczeniu świata, odmawia i buntuje się na każdym kroku.

Éric, samotny i zagadkowy nastolatek, spędza większość czasu, obserwując sąsiadów, z nosem przyklejonym do okna sypialni. Ale wszystko to się zmienia, gdy ekscentryczna para, Fabienne i Tom, wprowadza się tuż naprzeciwko jego domu. Czy w końcu przestanie żyć życiem widza?

Aïcha wyszła za mąż za Saïda, gdy miała 18 lat. Jednak, podobnie jak jego bracia, Said pracuje jedenaście miesięcy w roku w Tunisie i zgodnie ze zwyczajem pozostawia swoją żonę na Dżerbie pod opieką matki. Już w noc poślubną Aicha wyrażała chęć zerwania z tradycją: chciała dołączyć do niego w Tunisie. Powołując się na swoją niepewną sytuację, odmówił. Aby zarobić pieniądze na podróż, Aicha proponuje mu sprzedaż pięknych dywanów, które robi. Zgadza się, ale stawia jeden warunek: ona musi urodzić syna. Początkowo powrót mężczyzn traktowano jako święto, do którego kobiety z radością przygotowywały się, niczym na nowe zaślubiny. Jednakże Aïcha spędzi wiele lat czekając na „sezon mężczyzn”, tkając dywany, co z pewnością przyniesie Saïdowi majątek, ale przytłoczy jego istnienie. Nieustannie nagabywana przez autorytarną i natarczywą teściową, Aicha pragnie uciec.

Rami, dwunastoletni chłopiec, jest zmuszony opuścić swoją wioskę w południowym Libanie, aby uciec przed narastającą przemocą. W Bejrucie pracuje w kawiarni, ale zaczyna się wojna domowa. Jego przyjaciel muzyk zostaje zamordowany w kawiarni. Chrześcijańska przyjaciółka Ramiego, Yasmine, opuszcza okolicę. Piętnaście lat później Rami nadal ewakuuje się ranny w wojnie. Kiedy jego ojciec zostaje porwany, Rami dołącza do milicji, aby go znaleźć i spotyka Siham, kobietę zdeterminowaną, aby odnaleźć swojego zaginionego męża...

Po ośmiu latach razem Gerard (Patrick Catalifo) i Helene (Dominique Blanc) postanowili przeprowadzić się do Buenos Aires. Gdy mieli już wsiąść do samolotu, Gerard oznajmił swojej partnerce, że ją zostawia, że ​​już jej nie kocha i że wyjeżdża sam. Zszokowana Helene nigdy więcej nie opuszcza lotniska. Prostytuuje się z podróżnymi w tranzycie, początkowo niezdarnie, potem coraz bardziej lekkomyślnie. Stając się postacią na Orly, powiązaną z barmanem, rozpoczyna w ten sposób swoje dziwne życie jako lunatyczka, a ostatecznie to, co może wydawać się podróżą inicjacyjną.