Dramat 2017

Juliette jest młoda, pracowita i pełna energii, ale nie spodziewała się, że to właśnie na jej barki spadnie ciężar prowadzenia starej, podupadającej rodzinnej winnicy. Żeby przywrócić ją dawnej świetności, musi nie tylko na nowo poukładać rodzinny interes, ale i swoje życie.

Anna, dziewczyna Franka zostaje osadzona w obozie pracy. Chłopak próbuje ją uwolnić.

W 1995 roku seryjny morderca brutalnie zabija pięć osób. Śledztwo w sprawie prowadzi młody policjant Wataru Makimura. Pomimo wielu prób, nie udaje się schwytać mordercy, a sprawa zostaje zamknięta. 22 lata później ukazuje się książka „Jestem mordercą”, w której autor – Masato Sonezaki – ze szczegółami opisuje zbrodnię sprzed lat.

Remake serialu sensacyjno-kryminalnego z lat 70. ubiegłego wieku. Porucznik policji Daniel „Hondo” Harrelson zostaje dowódcą elitarnej jednostki bojowej w Los Angeles. Harrelson, którego szkołą życia była ulica, chce zachować lojalność wobec środowiska.

Rodzice Atliego wdają się w spór z sąsiadami o wysokie drzewo blokujące im dopływ światła słonecznego na taras. Drobna sprzeczka zaczyna nieoczekiwanie przybierać na sile i wymykać się spod wszelkiej kontroli.

Film opowiada prawdziwą historię młodego niemieckiego żołnierza, który w ostatnich chwilach II wojny światowej rozpaczliwie walczy o przetrwanie. Ratunek przychodzi, kiedy bohater przypadkowo znajduje mundur kapitana Luftwafe. Podszywając się pod oficera, mężczyzna szybko przybiera potworną tożsamość oprawców, przed którymi wcześniej próbował uciec.

Po śmierci męża Hana mieszka samotnie w rodzinnym domu. Jej dwaj dorośli już synowie odwiedzają ją wraz ze swoimi żonami i dziećmi, ale te wizyty na ogół kończą się kłótniami, więc atmosfera w rodzinie jest nie najlepsza. Kiedy Hana spotyka Bronę, twardego mężczyznę uzależnionego od pływania w morzu zimą, przed kobietą otwiera się nagle zupełnie nowy świat. Brona przyjmuje Hanę do swojego zespołu morsów, a ona stopniowo uczy się pokonać strach przed lodowatą wodą. Przede wszystkim jednak na nowo uczy się kochać...

W filmie Robina Campillo euforia spotyka rozpacz, a przyspieszone bicie serca przypomina tykanie odliczającego czas zegara. Bo o wyścig z czasem tu chodzi. Są wczesne lata 90., epidemia AIDS we Francji zbiera żniwo przy cichej zgodzie rządu i koncernów farmaceutycznych. Zmowę milczenia wokół choroby akcjami, marszami, happeningami starają się przerwać aktywiści z paryskiego ACT UP. „120 uderzeń serca” to pełen pasji i furii portret młodości, spotykającej śmierć, rasowe rozdyskutowane kino polityczne i poruszająca love story. To także zbiorowy portret pokolenia – chyba ostatniego – które tak namiętnie wierzyło w możliwość zmiany i w to, że politykę trzeba uprawiać na ulicach.

Listopad 1918 roku. Na kilka dni przed końcem wojny Édouard Péricourt (Nahuel Pérez Biscayart) ratuje życie Albertowi Maillard (Albert Dupontel). Oprócz wojny ci dwaj mężczyźni nie mają nic wspólnego ze sobą. Porucznik Pradelle (Laurent Lafitte) nakazując bezsensowny atak niszczy ich życie, wiążąc ich jako towarzyszy w nieszczęściu. W ostatnim ataku, skazani na życie otrzymują drugą szansę przetrwania. W związku z tym, że Pradelle zamierza zarobić fortunę na trupach ofiar wojennych Albert i Édouard zawiązują monumentalne oszustwo.

Młoda, wrażliwa Chloé (Marine Vacth) zakochuje się w Paulu (Jérémie Renier), swoim terapeucie. Kobieta nie ma przed nim tajemnic, a z czasem zafascynowany nią mężczyzna również całkowicie się odsłania, przekraczając granice swojej profesji. Kilka miesięcy później, gdy mieszkają już razem, Chloé zaczyna podejrzewać, że jej kochanek coś przed nią zataja. Poznając kolejne fantazje erotyczne Paula, zaczyna odkrywać coraz mroczniejsze wymiary zarówno jego, jak i swojej seksualności.