Historia Amadou i Moussa, którzy w wieku 15 lat z fałszywymi paszportami trafiają do Hiszpanii. Omotane przez nieuczciwego agenta rodziny płacą za podróż chłopców. Zamiast do bogatej rezydencji tytułowe „czarne diamenty” trafiają do obskurnego mieszkania. Proces selekcji też nie przebiega tak, jak oczekiwali. Żaden z nich nie zostanie graczem Real Madrid, ale może uda się im choć w części spełnić marzenia.
Sandra dziedziczy stary dom na odludziu. Przed jego sprzedażą chce spędzić w nim samotnie weekend. Krótki urlop nie idzie jednak zgodnie z jej planem. Okazuje się, że jej nowy i jedyny sąsiad Albert, który z początku wydaje się bardzo przyjazny, zaczyna okazywać dziwnie zainteresowanie jej osobą.
Waria to będące w powszechnym użyciu określenie powstałe z połączenia słów wanita-kobieta, pria-mężczyzna. Same określają się jako trzecia płeć. Są dobrze znanym elementem kulturalnej mozaiki Indonezji, kraju o największej społeczności muzułmańskiej na świecie. W tradycyjnych kulturach wysp, Waria cieszyły się pełną akceptacją. Aktualnie, w wyniku wzrostu popularności konserwatywnych ruchów religijnych i nietolerancji wobec tych, których przekonania lub zachowania odbiegają od powszechnie przyjętego wzorca, zostały zepchnięte do strefy banitów, egzystujących na obrzeżach społeczeństwa.
Jest jesień. Poznajemy mieszkańców małego, postsocjalistycznego, dość depresyjnie wyglądającego sąsiedztwa – Lasnamäe. Mati jest pisarzem, którego właśnie opuściła żona, w związku z czym mężczyzna topi smutki w alkoholu. Fryzjer August prowadzi monotonne, nudne życie starego kawalera. Zaprzyjaźnia się z małą dziewczynką z pobliskiego placu zabaw, ale za każdym razem, gdy zbliża się do niej, zostaje oskarżony o pedofilię. Matka dziewczynki – Laura – jest zajęta oglądaniem telewizji i odrzucaniem zalotów kolejnych mężczyzn. Ojciec jej córki – miejscowy pijak – prześladuje ją częstymi telefonami. Architekt Maurer jest bardzo zadowolony ze swojego życia w Lasnamäe. W przeciwieństwie do jego żony, która czuje się zagubiona i nawiązuje romans z pracującym w szatni jednej z restauracji Theo.
Początek lat 30. XX w. Fin Jussi Ketola wraca z rodziną z ogarniętej Wielkim Kryzysem Ameryki do swego kraju, gdzie wiedzie mu się całkiem dobrze. Jednak wskutek działań prawicowych ekstremistów, którzy widzą w nim komunistę, zostaje przemocą wysłany do ZSRR. Tam z kolei trafia do kołchozu, w którym przebywają Amerykanie, Kanadyjczycy, a głównie Finowie. Kołchoźnicy mają pomóc Józefowi Stalinowi w budowie sowieckiego raju na ziemi. Jussa walczy o przetrwanie, marząc o powrocie do Finlandii, do bliskich. Film oparty na faktach, nakręcony z epickim rozmachem, przypomina o emigrantach, którzy w liczbie dziesięciu tysięcy przekonali się na własnej skórze, czym była stalinowska Rosja. Sześć Nagród Jussi (Fińskiej Fundacji Filmowej), w tym dla najlepszego filmu, za reżyserię, zdjęcia i scenografię.
Mihkel i Igor od dziecka byli najlepszymi przyjaciółmi. Kiedy w 1991 roku ich rodzinna Estonia odzyskała niepodległość, pierwszym państwem, które oficjalnie uznało ten fakt była Islandia. Tym samym Islandia stała się symbolem nadziei i sprawiedliwości. Po dwudziestu latach chłopcy postanawiają przenieść się na tę piękną wyspę. Najpierw Igor, potem ma do niego dołączyć Mihkel z narzeczoną. Po drodze jednak sprawy przybierają nieoczekiwany obrót…
Przejmująca historia dwóch braci, Joniego i Samiego. Młodszy z nich mimo choroby potrafi cieszyć się życiem, wiedzie ubogie życie ze swoją dziewczyną Riiną. Pewnego dnia Joni przyjeżdża po brata i chce zabrać go na leczenie do Finlandii.
Rodzina Żarkowych - ojciec, matka i dwaj młodzi synowie - należy do społeczności Dołganów, jednego z ostatnich ludów tubylczych prowadzących tradycyjne koczownicze życie na dalekiej północy Syberii. Siedmioletni Zachar i jego starszy brat Prokopij mają już własne renifery i kawałek tundry na własność, gdzie mogą koczować. Zachar jest ciekawskim i inteligentnym chłopcem. Każdego dnia ma sto nowych pytań na temat świata i jest zaskoczony, gdy jego nowa nauczycielka nie zawsze znajduje na nie odpowiedzi.