Socjalistyczna Estonia wkracza w erę telewizji. Ekrany wypełniają szczęśliwi robotnicy i dzieci śpiewające socjalistyczne piosenki. Sowiecka propaganda dociera do Finlandii, która nie pozostaje dłużna. Przy wsparciu Zachodu powstaje konkurencyjna stacja niosąca swój przekaz wprost do Tallinna. Estońskie umysły zajmuje teraz serial Dallas i taniec disco. Nie pomagają zakazy władz i usuwanie anten z dachów domostw. Gdy nadchodzi godzina ulubionego programu, pomysłowość mieszkańców nie zna granic.
Urodzony na Ukrainie rosyjski reżyser przygląda się rewolucji na Majdanie i niedawnej wojnie z perspektywy własnej rodziny mieszkającej w różnych zakątkach kraju: we Lwowie, na Krymie, w Odessie i Donbasie. Odwiedzając krewnych i prowadząc z nimi szczere rozmowy, pokazuje skomplikowaną tożsamość wielu dzisiejszych Ukraińców. Jego film idzie pod prąd przyjętej przez media praktyki przedstawiania tamtejszych politycznych wydarzeń i podziałów etnicznych.
Waria to będące w powszechnym użyciu określenie powstałe z połączenia słów wanita-kobieta, pria-mężczyzna. Same określają się jako trzecia płeć. Są dobrze znanym elementem kulturalnej mozaiki Indonezji, kraju o największej społeczności muzułmańskiej na świecie. W tradycyjnych kulturach wysp, Waria cieszyły się pełną akceptacją. Aktualnie, w wyniku wzrostu popularności konserwatywnych ruchów religijnych i nietolerancji wobec tych, których przekonania lub zachowania odbiegają od powszechnie przyjętego wzorca, zostały zepchnięte do strefy banitów, egzystujących na obrzeżach społeczeństwa.
Jest jesień. Poznajemy mieszkańców małego, postsocjalistycznego, dość depresyjnie wyglądającego sąsiedztwa – Lasnamäe. Mati jest pisarzem, którego właśnie opuściła żona, w związku z czym mężczyzna topi smutki w alkoholu. Fryzjer August prowadzi monotonne, nudne życie starego kawalera. Zaprzyjaźnia się z małą dziewczynką z pobliskiego placu zabaw, ale za każdym razem, gdy zbliża się do niej, zostaje oskarżony o pedofilię. Matka dziewczynki – Laura – jest zajęta oglądaniem telewizji i odrzucaniem zalotów kolejnych mężczyzn. Ojciec jej córki – miejscowy pijak – prześladuje ją częstymi telefonami. Architekt Maurer jest bardzo zadowolony ze swojego życia w Lasnamäe. W przeciwieństwie do jego żony, która czuje się zagubiona i nawiązuje romans z pracującym w szatni jednej z restauracji Theo.
Aušra Revutaite poświęciła życie badaniu lodowców. Od 30 lat mieszka w górach Tienszan na wysokości 3500 metrów. Odcięta od świata, za towarzystwo ma jedynie psa i kota. Obserwacjom codziennej pracy litewskiej glacjolożki towarzyszą zapierające dech widoki kazachstańskiego lodowca Tuyuksu. Drugą bohaterką filmu jest bowiem natura – majestatyczna i nieskażona, lecz jednocześnie groźna w swej nieprzewidywalności.