Filmy Estonia

Psychodeliczna podróż w czasie do Estonii za żelazną kurtyną, gdzie na przekór szarej, zastanej sowieckiej rzeczywistości, rośnie ruch hippisowski. Powstaje nieformalna grupa o nazwie „System”, do której licznie dołączają artyści i muzycy oraz wszyscy ci, którzy identyfikują się z nowym nurtem. Po latach bohaterowie dokumentu wracają wspomnieniami do muzycznych i duchowych eksperymentów, w jakich brali udział w latach siedemdziesiątych, narażając się na konflikt z ówczesną władzą.

Historia dzieciństwa w ZSRR, wpisana w ramy inteligentnej, prowokującej dokumentalnej narracji. Mówi reżyser: „Film opowiada historię o dziwnym rodzaju wojny informacyjnej, w której totalitarny reżim musi się zmierzyć z idolami kultury masowej. I przegrywa. To był czas, kiedy gwiazda filmu erotycznego „Emmanuelle” mogła pokonać Armię Czerwoną, a MacGyver potrafił zapędzić w kozi róg szkolną dyrekcję. To film o naszym pokoleniu, które nieświadomie zostało postawione na linii frontu zimnej wojny. Nasze umysły były bombardowane falami telewizyjnymi. To całkowicie zmieniło nam życie.” Zachodnia kultura masowa odegrała wówczas wielką rolę w kształtowaniu poglądów dzieci w Związku Radzieckim. Telewizja fińska była oknem na świat snów, którego władze w żaden sposób nie mogły zablokować. Chociaż fińskie stacje były zabronione, w wielu domach znaleziono sposób, żeby sięgnąć po ten zakazany owoc.

Urodzony na Ukrainie rosyjski reżyser przygląda się rewolucji na Majdanie i niedawnej wojnie z perspektywy własnej rodziny mieszkającej w różnych zakątkach kraju: we Lwowie, na Krymie, w Odessie i Donbasie. Odwiedzając krewnych i prowadząc z nimi szczere rozmowy, pokazuje skomplikowaną tożsamość wielu dzisiejszych Ukraińców. Jego film idzie pod prąd przyjętej przez media praktyki przedstawiania tamtejszych politycznych wydarzeń i podziałów etnicznych.

Waria to będące w powszechnym użyciu określenie powstałe z połączenia słów wanita-kobieta, pria-mężczyzna. Same określają się jako trzecia płeć. Są dobrze znanym elementem kulturalnej mozaiki Indonezji, kraju o największej społeczności muzułmańskiej na świecie. W tradycyjnych kulturach wysp, Waria cieszyły się pełną akceptacją. Aktualnie, w wyniku wzrostu popularności konserwatywnych ruchów religijnych i nietolerancji wobec tych, których przekonania lub zachowania odbiegają od powszechnie przyjętego wzorca, zostały zepchnięte do strefy banitów, egzystujących na obrzeżach społeczeństwa.

Jest jesień. Poznajemy mieszkańców małego, postsocjalistycznego, dość depresyjnie wyglądającego sąsiedztwa – Lasnamäe. Mati jest pisarzem, którego właśnie opuściła żona, w związku z czym mężczyzna topi smutki w alkoholu. Fryzjer August prowadzi monotonne, nudne życie starego kawalera. Zaprzyjaźnia się z małą dziewczynką z pobliskiego placu zabaw, ale za każdym razem, gdy zbliża się do niej, zostaje oskarżony o pedofilię. Matka dziewczynki – Laura – jest zajęta oglądaniem telewizji i odrzucaniem zalotów kolejnych mężczyzn. Ojciec jej córki – miejscowy pijak – prześladuje ją częstymi telefonami. Architekt Maurer jest bardzo zadowolony ze swojego życia w Lasnamäe. W przeciwieństwie do jego żony, która czuje się zagubiona i nawiązuje romans z pracującym w szatni jednej z restauracji Theo.