Filmy Grecja

Babak, młody Irańczyk studiujący w Grecji, nie pojawia się na lotnisku w Atenach, aby powitać swoich rodziców. Dla pobożnych muzułmanów, Pari (Melika Foroutan) i jej męża, to pierwszy pobyt za granicą. Żadne z nich nie jest przygotowane do prowadzenia poszukiwań syna w obcym środowisku. Wszystkie ich próby znalezienia jakiejkolwiek wskazówki skazane są na niepowodzenie. Pari nie może jednak zrezygnować z poszukiwań, nawet jeśli powrót do Iranu wydaje się jej jedynym racjonalnym wyborem. Podążając śladami zbuntowanego syna po najciemniejszych zakątkach miasta, kobieta wyczerpuje całe swoje pokłady siły, by zrealizować się nie tylko jako matka. Dramat psychologiczny ukazujący kobietę na życiowym zakręcie. Produkcja zdobyła dwie Nagrody Helleńskiej Akademii Filmowej.

Uwięzieni na pozornie nudnych rodzinnych wakacjach, Dimitra, Dimitris i ich dwie córki, stają nagle – w świetle nieoczekiwanego końca świata – przed koniecznością znalezienia sposobu ucieczki z ustronnej wyspy na Morzu Śródziemnym.

Rojda (Almila Bagriacik) to młoda niemiecka żołnierka o kurdyjsko-irackich korzeniach, która od dzieciństwa mieszka w Niemczech. Obecnie szuka swojej matki Ferhat w greckim obozie dla uchodźców. Kiedy kobiety odnajdują się po latach rozłąki, przepełnia je prawdziwa radość. Szczęście jednak szybko mija, gdy Rojda dowiaduje się, że jej siostra Dilan wciąż przebywa w Iraku. Choć udaje jej się sprowadzić do Niemiec matkę, nie jest w stanie dotrzeć do siostry. W końcu postanawia poprosić o przeniesienie do Erbil w Iraku. Im intensywniej szuka swojej siostry, tym bardziej zaczyna być rozdarta między dwiema stronami. Dramat ukazujący skomplikowane emocje i problemy emigrantów z Bliskiego Wschodu żyjących w Europie. Produkcja zdobyła nagrodę na MFF w Heartland.

Po wielu latach Artemis postanawia wrócić do Aten, gdzie mieszka jej ojciec, który bardzo podupadł na zdrowiu. Kobieta poznaje skrywaną przez niego tajemnicę i zaczyna nie tylko lepiej rozumieć ojca, ale też odczuwać do niego prawdziwą miłość.

Kosowo. Po wojnie bałkańskiej rodzina żyje pod ochroną jednostek wojskowych KFOR, które bronią ludności tylko w dzień. W nocy wszystko się zmienia, a strach przejmuje kontrolę, kradnąc im sen. W domu otoczonym głębokim, ciemnym lasem mieszka Milica z mamą i dziadkiem. Gdy zapada noc, rodzina barykaduje się w swoim domu, przerażona przerażona mrokiem wyłaniającym się z lasu. Czy ten horror jest echem wojny, czy tylko wytworem ich wyobraźni, jak twierdzą funkcjonariusze KFOR? Niby nie ma żadnych materialnych dowodów na to, że dzieje się coś złego, ale z każdą nadchodzącą nocą narasta w ich strach…

W mieście Sevarambes, gdzie gigantyczne maszyny narzucają prawo, wszelka ludzka ekspresja artystyczna jest zabroniona. Er zostaje schwytany podczas próby odtwarzania muzyki, ale udaje mu się uciec do wnętrza złowrogiej maszyny. Bohater szybko orientuje się, że nie jest sam.

Do niewielkiej wioski położonej w północnej Grecji wraca po kilku latach nieobecności Kostas. W tym czasie jego żona, Eleni, nawiązała romans z Christosem. Kobieta namawia kochanka do zamordowania męża, a następnie grzebie jego zwłoki w przydomowym ogródku. Wyrzuty sumienia i strach przed ujawnieniem zbrodni nie pozwalają jej na normalne życie. Związek z Christosem powoli się rozpada, pojawiają się konflikty i wzajemna nieufność. Na drugim planie fabularnym obserwujemy działania ekipy prokuratorów i dziennikarzy, którzy kilka tygodni później próbują zrekonstruować tragiczne zdarzenia.

Charyzmatyczny prawosławny kapłan po trzydziestu latach posługi przeżywa potężny kryzys wewnętrzny i postanawia porzucić stan duchowny. Wiadomość ta staje się szokiem dla jego rodziny jak i społeczności religijnej, dla których był niekwestionowanym autorytetem moralnym. Jak odnajdzie się w nowej sytuacji? W jaki sposób zareaguje jego środowisko?

Rok 1936, czas społecznych niepokojów, które ostatecznie doprowadzą do przejęcia władzy przez faszystowską dyktaturę Metaksasa. W trakcie robotniczej masówki zostaje zastrzelony aktywista związkowy. Oskarżony o jego zabójstwo Sofianos, działacz lewicowego podziemia, trafia do więziennej twierdzy. Wkrótce składa mu wizytę wysoko postawiony działacz partii prawicowej, Krezis, który, ku zdumieniu wszystkich, staje się zakładnikiem Sofianosa. Nikt nie jest w stanie wyjaśnić zagadki, jaki był powód odwiedzin Krezisa, a także od kogo więzień mógł otrzymać broń. Sofianos, grożąc Krezisowi śmiercią, uniemożliwia siłowe uwolnienie zakładnika. W gabinecie naczelnika więzienia zbierają się więc politycy, radząc nad metodami rozwiązania problemu. W końcu jedynym wyjściem okazuje się otrucie lub zastrzelenie więźnia. Sprawę komplikuje jednak tajemnicza zażyłość, jaka rodzi się między Sofianosem a Krezisem, oraz śledztwo adwokata, który odkrywa dziwne powiązania więźnia z prawicową władzą.

Semih Kaplanoğlu opowiada historię młodej dziewczyny, mieszkającej z apodyktycznym ojcem na obrzeżach Stambułu. Reżysera zainspirowało minimalistyczne kino Tsai Ming-Lianga, zrezygnował jednak z charakterystycznego dla twórcy z Tajwanu czarnego humoru. Meleğin düşüşü rozpoczyna się symbolicznym obrazem – rozwijana ze szpuli żółta nić, którą Zeynep przywiązała do płotu, ciągle się rwie, ostatecznie doprowadza jednak bohaterkę na skraj przepaści. Dziewczyna jest zamknięta w swoim życiu jak w klatce. Każdego dnia kursuje między domem, gdzie pełni rolę służącej, a hotelem, w którym sprząta. Nieśmiało oczekuje zmiany, choć nic jej nie zapowiada. Zeynep chyba nawet nie próbuje wyobrazić sobie wolności. Do dramatycznego zwrotu popchnie ją przypadek o metafizycznym podłożu – do jej rąk trafi walizka z rzeczami zmarłej w wypadku samochodowym kobiety.