Afrooz (Baran Kosari) jest kapitanem kobiecej drużyny futsal w Iranie. Po 11 latach ciężkiej pracy spełniło się jej marzenie: Iran jest w finale Pucharu Narodów Azji. Ale kiedy wyrusza do Malezji, dowiaduje się, że jej mąż zabrania jej opuszczać terytorium. W Iranie kobieta potrzebuje pozwolenia męża na podróż.
Mała dziewczynka chciałaby się bawić z innymi dziećmi i grać z nimi w piłkę, w alejce. Jej mama na to nie pozwala, a nawet zamyka ją w domu na klucz. Jednak pozostałe dzieci nie poddają się tak łatwo i mimo wszystko chcą się bawić z dziewczynką.
Hanieh, Homa i Banafsheh są więźniarkami i bliskimi przyjaciółkami. Wychodzą z więzienia na kilkudniową przepustkę. Postanawiają wbrew przepisom nie wracać do więzienia. Chcą nielegalnie przekroczyć granicę.
Przyszłość jest czarnym lustrem, w którym odbija się teraźniejszość. Słońce przestało świecić nad częścią świata. Mury i ogrodzenia chronią narody wybrane przed falami nielegalnych imigrantów z krain mroku. Jakby tego było mało, ludzkość jest nękana przez przeróżne groźne choroby. W cieniu globalnego kryzysu toczy się śledztwo w sprawie zabójstwa Samana, członka drużyny, która uprawia bliżej nieokreśloną dyscyplinę sportową. Pilnie obserwowany przez przedstawicieli prawa Ali, rzekomy winowajca, dokonuje na ogromnym stadionie rekonstrukcji całego incydentu. Wychodzą na jaw nowe fakty. Czas ulega zapętleniu. Robi się dziwniej i dziwniej.
Trzech fryzjerów o różnych gustach, każdy z nich zakręcony na punkcie własnych zainteresowań: Danesh zakochany w kinie i znanej aktorce Homie, Khan - w filmie „Casablanca” i certyfikacie swojego zakładu fryzjerskiego, Shapoor - odda wszystko za puszkę tuńczyka i politykę. Atmosfera w ich mieście staje się uciążliwa. Co jakiś czas w pobliżu morza znajdowane są zwłoki kolejnych kobiet. Wszystkie mają ogolone głowy. Jak mówi inspektor Kiani – nie wygląda to dobrze.
Bohaterem dokumentu jest Isa Abdullah Ali, alias Clevin Raphael Holt, afroamerykański muzułmanin z getta w Waszyngtonie, który został zakwalifikowany jako „znany terrorysta” przez amerykański Departament Obrony, mimo że nigdy wcześniej nie był skazany za żadne przestępstwo ani terroryzm. W rzeczywistości przez 6 lat walczył jako muzułmański ochotnik w Libanie i w Bośni, gdzie był wielokrotnie ranny. Co sprawia, że człowiek jest gotów, w imię religii, wziąć do ręki broń? Czy ukryte przyczyny są natury czysto religijnej? Czy walka w imię religii ma być środkiem do rozwiązania problemów społecznych, ekonomicznych i politycznych? Film wykracza poza łatwe etykietowanie, pokazuje subtelne różnice stojące u podstaw decyzji o podjęciu walki za religię.
Rozwiedziona kobieta opuszcza Damghan wraz z dzieckiem, aby żyć i pracować w Teheranie, ale jej były mąż robi wszystko, co w jego mocy, by zmusić ją do powrotu.
16-letni Hormoz żeni się z 13-letnią Hendi. Młodociany mąż rozpaczliwie walczy o środki do życia, lecz trudno mu znaleźć uczciwą pracę i młodzieniec wpada w sidła gangu przemytników. Realistyczny obraz dramatycznej egzystencji młodej rodziny.