Filmy Kuba

Podążając za Martinem, który po latach nieobecności poszukuje swojej ukochanej - pochodzącej z Katalonii Julii (Ariadna Gil), poznajemy dawno zaginiony świat kasyn, wielkich gwiazd muzyki i gangsterów, który do dziś nie przestaje fascynować.

Opowiada o młodym chłopcu, który przyłącza się do partyzantów Fidela Castro. Pragnie brać udział w walkach, ale najpierw poznaje trudy życia w górach, pod ciągłym ostrzałem, wśród konających, przymierając głodem.

Tancerka, pracująca w obskurnym Salón Panamá, zakochuje się w transwestycie, który trzyma ze skorumpowanym policjantem. 20 grudnia 1989 roku armia amerykańska "najeżdża" Panamę i zostaje zabitych tysiące niewinnych ludzi. Film powstał na podstawie autentycznych wydarzeń.

Enver wypasa owce w górach Igman w Bośni i Hercegowinie. Emilio pracuje w Hawanie jako psychiatra, a po godzinach szuka ucieczki od rzeczywistości w muzyce heavy metalowej i hodowli gadów. Adrea, szwajcarska pielęgniarka, marzy o emigracji. Rolando Colla przez osiem lat obserwował zmagania trojga bohaterów z przeciwnościami losu. Niezależnie od szerokości geograficznej i systemu społeczno-politycznego pewne pragnienia i potrzeby okazują się uniwersalne dla wszystkich ludzi.

Bardzo religijny hrabia hawański dręczony wyrzutami sumienia postanawia dopełnić aktu skruchy. Podczas Wielkiego Tygodnia zbiera dwunastu spośród swoich niewolników, aby Umyć i całować ich stopy, po czym zasiada z nimi przy jednym stole.

"Cuba Feliz" to historia mężczyzny, który miał marzenia. Ten człowiek to Gallo - uliczny śpiewak, który szuka spełnienia tych marzeń po całej Kubie. Gallo wkracza w samo jądro muzycznych legend: gwiazd salsy, raperów ze slumsów, bandów hałaśliwych, starych ludzi, śpiewaków bolero, muzyków improwizujących jazz, mistycznych bębnów i wiejskich rewelersów.... Na ścieżkach i drogach, na autostradach, w pociągach i na podwórzach zatłoczonych ulic muzyka miesza się ze stylem Gallo, który pieśni znane mu na pamięć zamienia w magiczne momenty. Podczas swej podróży po Kubie nasz pieśniarz spotyka rodzinę muzyków, którzy przyjmują go jak brata i ruszają z nim w dalszą drogę. Człowiek, którego jedynym bagażem jest futerał na gitarę i który jest całkowicie oddalony od struktur społecznych, otwiera się na ludzi. Znajduje radość w muzyce, tańcu i improwizacji, odkrywa emocje towarzyszące grze na trąbce i nuceniu z przyjaciółmi zwykłych piosenek. Lecz rzeczywistość nie jest mu przychylna..... Życie nie jest tak radosne jak w piosenkach i tak słodkie jak w mistycznych śpiewach. Gallo przejechał całą Kubę, lecz na końcu tej podróży znajduje się tam gdzie ją rozpoczął, z nieodłącznym papierosem przyklejonym do ust.... A frachtowce przypływają i odpływają z portu w Hawanie. Jak jego marzenia.....

Francuzka przybywa do Montevideo, aby spotkać się z poetą Juanem Carlosem Onettim i zbadać historię miasta. Intryguje ją fotografia, na której widzi zabitego prezydenta Bordaza. W wyjaśnieniu jego śmierci pomaga jej fotograf, ale oboje wpadają w policyjne intrygi.

Po bezsennej nocy budzi GO uporczywie hałasujący dzwonek do drzwi. Przez judasz widzi OBCEGO. Nie wie, kim ten człowiek jest i dlaczego tam się znalazł. Wie jedno – facet przedstawia ogromne niebezpieczeństwo. ON dyskretnie się ubiera i po cichu stara się uciec z mieszkania, czując całym sobą, że OBCY będzie go ścigał, a koszmar dopiero się zaczyna.

Tytuł filmu odnosi się do wieku głównego bohatera, którego wszyscy wokół uważają za dziecko, kiedy on sam już się nim nie czuje. „Wiek buntu” to film zaskakujący. Bohaterem jest 10-letni Samuel, który wraz ze swoją niedawno rozwiedzioną matką właśnie wrócił do miasta. Zamieszkują w rezydencji ekscentrycznej babci, gdzie chłopak zastaje nowy tajemniczy świat, w którym to on okazuje się bardziej dorosły niż jego infantylnie zachowująca się matka. Przejście Samuela w wiek dojrzewania jest metaforą szybkiego przejścia Kuby od romantycznego idealizmu do bolesnej rzeczywistości.

"Nie wszystko jest tym czym się wydaje". "Madrygał", film jednego z najbardziej znanych kubańskich reżyserów ("Życie to gwizdanie", "Suite Hawana"), to alegoria współczesnej Kuby. Pérez uważa go za swoje najbardziej ryzykowne dzieło. Mówi, że jest to "film abstrakcyjny", poprzez który usiłuje zbadać, jak daleko można się posunąć w języku kina. Film składa się z dwóch różnych historii opowiadanych równolegle. Pierwsza dzieje się w świecie teatru na współczesnej Kubie. Druga - to historia science-fiction, rozgrywająca się w przyszłości, która stała się wyuzdanym światem Erosa, gdzie jedynym prawem jest obowiązkowe uprawianie seksu. W pewnym momencie obie historie łącza się i granica między rzeczywistością a fikcją zaciera się.