Niemy

Imigrant opuszcza swoją ukochaną we Włoszech, aby znaleźć lepsze życie za morzem w brudnych slumsach Nowego Jorku.

Oszust z miasta namawia bogatą wiejską dziewczynę do małżeństwa.

Poetycki zapis miasta ukazuje detale natury oraz codzienne reakcje mieszkańców w obliczu przechodzącej nad Amsterdamem gwałtownej ulewy.

Pan Hardy (Oliver Hardy) spędza z panią Hardy (Kay Deslys) słodko niedzielny poranek. Tymczasem odwiedza ich Stan (Stan Laurel), usiłując wyciągnąć z domu pana Hardy'ego na kurs golfa. Mimo protestów i sprzeciwów małżeństwa, w końcu mu się to udaje. Po drodze na pole golfowe przyjaciele poznają dwie młode dziewczyny: brunetkę (Viola Richard) i blondynkę (Edna Marion) , które usiłują poderwać.

Samotny, podstarzały farmer postanowił znaleźć sobie żonę. Ma trzy kandydatki, jednak w każdej coś mu nie pasuje.

Polewacz polany to pierwszy film fabularny w historii światowej kinematografii. Bracia Lumière prawdopodobnie wzorowali się na serii rysowanych, humorystycznych opowiadań wydanych w albumie księgarni Quantin. Jedna z takich scenek, stworzona przez Hermana Vogla, opowiadała o chłopcu, który nadepnął na wąż, tym samym odcinając wodę ogrodnikowi. Ten zaniepokojony zaczął sprawdzać, co się stało z wężem, a w tym momencie chłopiec ściągnął nogę, umożliwiając tym samym ponowny przepływ wody. Na samym końcu nieznośny urwis otrzymuje lanie od rozgniewanego ogrodnika.

Angielski odkrywca zaniepokojony praktykami izolowanego plemienia próbuje uratować miejscową dziewczynę, którą się nim zafascynował.

Film ukazuje komiczne zamieszanie, gdy mężczyzna musi udawać, że obca kobieta jest jego żoną, wywołując serię zabawnych nieporozumień.

Film nakręcony na podstawie prozy Howarda Phillipa Lovecrafta, jednego z najbardziej utytułowanych pisarzy opowiadań grozy. Umierający profesor pozostawia swojemu wnukowi notatki i dokumenty na temat Kultu Cthulhu. Wkrótce zainteresowanie potomka zaczyna przeradzać się w obsesję. Podczas swojego własnego śledztwa powoli przekonuje się, dlaczego Cthulhu tak bardzo interesowało jego dziadka...

W Pieskim życiu włóczęga żyjący na ulicy, musi stoczyć pojedynek z policjantami, uciekać przed grożącymi mu oszustami, by w końcu znaleźć szczęście w ramionach pięknej szansonistki (Edna Purviance). Zaloty stają się treścią najlepszych gagów Chaplina. Pierwsze spotkanie Trampa i dziewczyny to nieporozumienie, w którym ona próbuje flirtować, a on jest przekonany, że mrugnięcia i zachęcające gesty to oznaka choroby reumatycznej. Z kolei śpiewana przez ukochaną piosenka, choć nie porusza serca włóczęgi, w zamian powoduje u innych słuchaczy spazmy smutku i rozpaczy, gdzie nawet syfony na stolikach wybuchają strumieniami wody sodowej.