Niemy

Członkowie Towarzystwa pasjonatów geografii, Instytutu Geografii Niespójnej, stawiają sobie ambitny plan eksploracji całego globu. W tym celu konstruują specjalny pociąg, łódź podwodną i kilka innych środków transportu by dzięki nim zwiedzić cały świat. Podczas wyprawy pociąg wynosi ich jednak w przestrzeń kosmiczną i trafiają na słońce.

Historia młodej tancerki chcącej zabłysnąć na wielkiej scenie.

W czasie polowania na Arktyce ryzyko sięga zenitu, gdy dwóch marynarzy zaczyna rywalizować o piękną córkę kapitana.

Dzieło nienarracyjne, eksperymentalne. Bohaterka pojawia się w stanie przypominającym sen, a kamera przekazuje jej subiektywne skupienie. Kobieta uwięziona jest w sieci swoich marzeń, które przenikają do rzeczywistości. Obiekty symboliczne, takie jak klucz i nóż, powracają przez cały film. Wydarzenia rozpoczynają się i nie kończą.

Księżna i baron, arystokraci rosyjscy, podejmują próbę zawładnięcia majątkiem przemysłowca Pradowskiego i jego córki Urszuli. Plan zakłada uwiedzenie każdego z nich i poprzez małżeństwo przejęcie ich bogactw. W sprawę miesza się adwokat zakochany w pannie Uli.

Charlie jest szeregowcem, biorącym udział w ćwiczeniach podczas I wojny światowej. Oddział, w którym jest nasz bohater, składa się z wyjątkowo niezdarnych żołnierzy, a Charlie przewyższa wszystkich swoją niekompetencją. W nocy ma sen o swoich wojennych wyczynach, podczas których zgłasza się na ochotnika do zrobienia wypadu na stronę wroga. Czy to wszystko było tylko snem...?

Charlie jest imigrantem, który przeżywa trudną podróż i wpada w kłopoty, gdy tylko przybywa do Ameryki.

Charlie stara się o pracę w filmie.

Piękna góralka Halka zakochuje się w bogatym szlachcicu Januszu i odtrąca adorującego ją górala Jontka. Wkrótce jednak przekonuje się, że miłosnym obietnicom panicza nie można wierzyć. Tak w skrócie przedstawia się fabuła jednej z najsłynniejszych polskich oper. „Halka” Konstantego Meglickiego jest jedną z trzech polskich przedwojennych adaptacji dzieła Stanisława Moniuszki. Film dotychczas nie był znany szerszej publiczności. Dziś powraca w wersji po rekonstrukcji cyfrowej, wykonanej w rozdzielczości 4K. „Halka” została zrealizowana w 1929 roku jako film niemy. Premiera filmu zbiegła się jednak z początkiem ery dźwiękowej. Fakt ten wpłynął na decyzję producenta i w 1932 roku film udźwiękowiono, by w zmienionej wersji ponownie wprowadzić go na ekrany. Arie Halki wykonała Zuzanna Karin, a Jontka – Władysław Ladis (właśc. Władysław Kiepura).