Filmy Rumunia

Zapis duchowej podróży Andrei, wrażliwego młodego mężczyzny, który nie umie odnaleźć się społeczeństwie i szuka prawdziwego szczęścia w aktorstwie. Po upadku komunizmu jest omamiony iluzją wolności i demokracji. Staje się jednak świadkiem serii brutalnych wydarzeń, które głęboko odcisnęły się na współczesnej historii Rumunii. Poczucie ukojenia przynosi mu rola Aloszy w scenicznej adaptacji Braci Karamazow. Andrei zaczyna coraz bardziej utożsamiać się z graną przez siebie postacią i stopniowo zaczyna uświadamiać sobie, że jest w stanie zrozumieć ideę boskości.

Dokument odkrywa sieć intryg wokół masywnych złotych bransolet, które w tajemniczy sposób zaczęły pojawiać się w Rumunii na początku XXI wieku.

Nesrin (Tülin Özen) to idealistyczna prawniczka specjalizująca się w sprawach karnych z małego miasteczka, która poranki spędza w sądzie, a wieczory w szpitalu u boku matki, która jest podłączona do respiratora. Akcja filmu rozgrywa się w dniu ogłoszenia wyroku w sprawie podejrzanego o morderstwo, nad którym Nesrin pracowała przez długi czas. W trakcie rozprawy, która została przełożona ze względu na stan zdrowia córki sędziego, nasze zaufanie do oskarżonego zaczyna się pozytywnie zmieniać. Jednak zaraz po przerwie w rozprawie Nesrin dowiaduje się, że podejrzany faktycznie popełnił przestępstwo, ale zrobił to w cnotliwym celu. Nesrin czuje się zawieszona pomiędzy poczuciem prawa i sprawiedliwości. Zamierza bronić podejrzanego, ale wiadomo, że wyrok będzie niekorzystny dla oskarżonego. Sędzia jest zmuszony odłożyć ogłoszenie wyroku. W szpitalu Nesrin dowiaduje się, że może pomóc córce sędziego. Nesrin musi dokonać moralnego wyboru, który będzie miał wpływ na życie jej matki, sędziego i oskarżonego.

Były skazaniec walczy o przetrwanie w slumsach w Braila. Codine (Alexandre Virgil Platon) jest bandytą, który odsiedział 10 lat za zamordowanie przyjaciela. Wraca do domu, do swojej matki. Zabija znów człowieka, który naruszył jego zaufanie.

W grudniu 1816 roku niejaki Henri Beyle, przyszły Stendhal (François Cluzet), podróżował przez Włochy bez żadnego celu poza poszukiwaniem szczęścia i piękna. Uwięziony w Terracinie zakochał się w melancholijnej młodej wdowie, Josephinie (Isabella Ferrari), która przedstawiła go mężowi swojej kuzynki Gabrielli (Margherita Buy), hrabiemu Nenciniemu (Giancarlo Giannini). Arystokrata na wygnaniu, żyje oddzielony od frywolnej żony, która pozostała w Neapolu. Przede wszystkim spotka tego, dla którego nie zawaha się później „ubrudzić”, aby przyjść i posłuchać jego muzyki, młodego Rossiniego (Pierfrancesco Favino), ukochanego maestro we Włoszech. Jeśli epopeja napoleońska rzeczywiście się skończyła, serca bohaterów tej opowieści wibrują romantycznymi złudzeniami i politycznymi rozczarowaniami.

Pewnego ranka uporządkowane życie Lucíi rozpada się na kawałki. Jej firma bankrutuje, szef ucieka z zaległymi pensjami, przyjaciółka zapada się pod ziemię, a bohaterkę zaczynają prześladować złowieszcze czarne ptaszyska. Na dodatek zza ściany dobiegają uporczywe dźwięki operowej arii. Wizyta w mieszkaniu muzykalnego sąsiada na zawsze zmieni los uporządkowanej programistki. Garsonkę zamienia na chińską sukienkę, a biurko na kierownicę taksówki, by co dzień przemierzać ulice Madrytu w poszukiwaniu zarobku, miłości i zemsty.