Filmy Węgry

Przeszukaj katalog
Wciągająca i niezwykle oryginalna konfabulacja. Rumunka Mona wbrew faktom, buduje własną, podkolorowaną wersję wydarzeń o tym, jak wylądowała w Anglii jako prostytutka w "Bibliotheque Pascal". W burdelu, mogącym sprostać najbardziej wyrafinowanym gustom "literackim", w którym gośćmi nie są kierowcy TIR-ów, taksówkarze i marynarze, tylko intelektualiści, którzy odczuwają pustkę i samotność.
Mały Willy mieszka w pogodnej krainie, w której wszystkie stworzenia żyją w harmonii. Pragnie zostać dzielnym strażnikiem jeziora, by móc pływać po nim łódką, samodzielnie latać i jeździć na dzikiej żabie na rodeo. Niestety, jego włosy wciąż są zielone, a nie brązowe jak u starszych kolegów, więc musi jeszcze trochę dorosnąć… Wkrótce okolicy zaczyna grozić niebezpieczeństwo. Wrogie szczury i grimpy wchodzą w sojusz planując atak na mieszkańców jeziora. Dla Willy’ego będzie to okazja do udowodnienia swojej odwagi i gotowości do bycia strażnikiem. Stawka jest bardzo wysoka: trzeba ocalić jezioro i wszystkie stworzenia żyjące w jego okolicy.
Rok 1944, młody Felix Goldschmidt przygotowuje się do udziału w uroczystości na zakończenie szkoły. W oczekiwaniu na zabawę przeżywa we wspomnieniach lata wojny, podczas których spokój miasta zostaje zburzony przez historyczną nawałnicę.


Bohater filmu János Varga, rozpoczyna swój pierwszy dzień emerytalnego życia. Jego żona zmarła już dawno. Mieszka z dorosłym synem. Kim jest János Varga? Ważna jest jego biografia: otóż w roku 1948 był jednym z pięciuset robotników, których powołano na stanowiska dyrektorów fabryk. Po czterech latach musiał odejść na podrzędne stanowisko z braku kwalifikacji. Jego życie wypełniła gorycz i poczucie klęski. Spotyka się z dawnymi towarzyszami, także emerytami; ich rozmowy zanurzone są w przeszłości. Jego więź z synem jest nikła.
20 sierpnia 1968 roku o godzinie 23:00 wojska Związku Radzieckiego, Węgier, Polski, Bułgarii i NRD dokonały inwazji na Czechosłowację w celu zatrzymania politycznych reform liberalizacji Praskiej Wiosny kierowanej przez Alexandra Dubčeka. Była to największa operacja wojskowa w historii Europy po drugiej wojnie światowej. Wzięło w niej udział od 175 tys. do 500 tys. żołnierzy. Dziś, ponad 50 lat po tym wydarzeniu, dawni uczestnicy, reprezentujący państwa Układu Warszawskiego, wracają do tamtej historii. W pięciu etiudach zrealizowanych przez reżyserów i reżyserki z Rosji, Węgier, Polski, Bułgarii i Niemiec, weterani operacji „Dunaj” opowiadają z własnej perspektywy, jak wielka historia spotkała na swojej drodze małego człowieka. W miejsce typowej dla wojska depersonalizacji, bezwarunkowego posłuchu i hierarchii mają możliwość przekazania indywidualnych narracji, jak np. wspomnień polskiego żołnierza, który został zmobilizowany niedługo po ślubie, węgierskiego wojaka, który podczas pobytu w czechosłowackiej wiosce poznał miłość swojego życia czy młodego Bułgara, który oddalił się z obozu za potrzebą i nigdy nie wrócił. Większość z nich krytycznie ocenia tamtą interwencję, choć używa do tego różnych środków: jedni podkreślają absurd wojny jako takiej, inni powołują się na podstawowe prawa człowieka, jeszcze inni – na więzi międzyludzkie istniejące ponad granicami państw czy wreszcie bezkrwawy przebieg wydarzeń na większości okupowanych terenów.
W XV wieku Węgry są europejską potęgą, zdolną trzymać w szachu Imperium Osmańskie. Szlachta musi dokonać wyboru nowego króla. Ku zaskoczeniu większości stawia na piętnastoletniego Macieja Korwina. Młodzieniec ma ambicje humanisty i człowieka oświeconego, mimo nacisków doradców odmawia wprowadzenia rządów terroru, wybierając drogę ekonomicznego rozwoju. Jancsó pokazuje trzy etapy życia króla, który stał się legendą, bohaterem narodowym, uosabiającym chwałę złotego okresu w historii Węgier. Akcja toczy się w odległej historii, jednak reżyser daje wyraźnie do zrozumienia, że film dotyczy współczesnych problemów i dylematów politycznych, kwestii władzy i odpowiedzialności.
József jest węgierskim pianistą, który ma niebywały talent łączenia współczesnego jazzu z tradycyjną cygańską muzyką. Jego oryginalne dźwięki przyciągają uwagę współpracującego z Rolling Stones saksofonisty Tima Riesa. Muzyk przybywa do Budapesztu, aby wystąpić z zespołem Józsefa. Pianista odnosi sukces, ale poza sceną zmaga się z rzeczywistością. Walczy z nadwagą i nie ma pieniędzy na opłacenie zaległych rachunków. Co gorsza, jego małżeństwo przeżywa trudne chwilę. József zaczyna marzyć o zdobyciu Ameryki. Po drodze udaje mu się odkryć, że sukces nie jest celem, ale podróżą samą w sobie.
Fanny żyje w lesie ze swoją matką. Pewnego razu dziewczynka udaje się na spacer przez las, by odwiedzić swoją babcię i prababcię. Na swojej drodze, Fanny napotyka kilka postaci, które zmienią jej życie na zawsze.
Mężczyzna budzi się po dwóch miesiącach śpiączki. Ma totalną amnezję, nie pamięta niczego, co ma związek z jego dotychczasowym życiem. Dowiaduje się, że miał żonę i syna, którzy zginęli, kiedy on został ranny. Pułkownik, który twierdzi, że jest jego najbliższym przyjacielem odkrywa przed nim jego dawną tożsamość – mężczyzna był majorem wojskowej służby bezpieczeństwa. W jego życie wkrótce włączy się inspektor, który twierdzi, że posiada informacje o śmierci jego najbliższych. Major wychodzi ze szpitala, usiłuje wrócić do normalnego życia, ale odnajduje jedynie pustkę i beznadzieję. Jedyną szansą powrotu do własnej tożsamości jest włączenie się do gry, którą proponuje mu inspektor. Mężczyzna propozycję przyjmuje. W międzyczasie spotyka Teodorę, swoją byłą kochankę. Nie pamięta jej, jednak ona jako jedyna dostrzega w nim nowego człowieka.
Para młodych ludzi na swój sposób stara się pogodzić z utratą dziecka.

Słowa kluczowe