Filmy Węgry

W miarę jak klimat polityczny Węgier coraz bardziej się radykalizuje, Virág, była posłanka Zielonych, traci wiarę w demokratyczny parlament i wycofuje się z polityki. Ona i jej partnerka Nóra postanawiają adoptować dziecko i skupić się na wspólnym budowaniu rodziny. W dokumencie reżyserki Asia Dér i Sári Haragonics towarzyszą obu bohaterkom w trakcie długiego i ostatecznie zakończonego sukcesem procesu adopcyjnego. Kobiety przywożą do domu córeczkę, dziewczynkę romskiego pochodzenia. Virág od razu ustawia się w roli matki, Nóra natomiast mierzy się z problemem zdefiniowania swojej roli w rodzinie, przez co zaczyna narastać między nimi napięcie. Kiedy rosnąca w kraju fala nienawiści i homofobii zaczyna dotykać także ich rodzinę, kobiety stają przed trudną decyzją czy opuścić Węgry.

Film opowiada historię tytułowego Tulse′a Lupera, dziejącą się na przestrzeni sześćdziesięciu lat XX wieku – od 1928 roku, w którym zostaje odkryty uran w Kolorado, do 1989 roku, kiedy to zostaje zburzony Mur Berliński i zakończony okres Zimnej Wojny. Czasy te reżyser nazywa Czasami Uranu.

Csaba (Károly Eperjes) wraca z więzienia do domu, do żony Évy (Mariann Erdös) z kwiatkiem w dłoni. W domu oprócz żony zastaje Miklósa (Péter Andorai), i jego przyjaciół, którzy dają mu do zrozumienia, że jest w tym układzie zbędny. Ale on nie zamierza odejść, nie ma dokąd. Prawo jest po jego stronie i oni muszą się pogodzić z jego obecnością. Teraz Miklós próbuje zepsuć życie Csaby na różne sposoby.

Pan Balogh to nieszczególnie zamożny rolnik z Węgier, który tyranizuje swoją żonę, dzieci oraz „najemnego” niewolnika. Mieszka na farmie na Wielkich Równinach i jest zupełnie odcięty od reszty świata, starając się podtrzymać ideały życia rodzinnego, które sformułował na bazie sztywnych tradycji.

Paryż, rok 1998. Policja utknięta w sprawie o morderstwo, wzywa jasnowidza Simona (Péter Andorai), człowieka ze Wschodu o niezwykłych zdolnościach. Po przybyciu do Paryża Simon zostaje zaatakowany przez media. Stary rywal, Pierre (Péter Halász), również mag, wyzywa go na pojedynek. Polega na pochowaniu przez trzy dni. Rozczarowany i zmęczony Simon zgadza się. Po trzecim dniu umiera. Kobieta była z nim umówiona. Simon nadal będzie obecny.

"Buena Vista Transylvania" - węgierscy, cygańscy i rumuńscy muzycy ze wschodnich Karpat przybywają do Paryża, połączeni w harmonijnej jedności za sprawą muzyki. Pieśń życia to coś więcej niż film dokumentalny. Mówi o prawdziwej muzyce, prawdziwych wykonawcach, prawdziwych historiach, chociaż kompozycja fabuły może wywoływać wrażenie, że widz został zabrany do odrealnionego świata ballady.

Dokumentalny esej przedstawiający przerażającą codzienność wyzyskiwanych, zniewolonych dzieci z czterech kontynentów – obu Ameryk, Afryki i południowo-wschodniej Azji. Dzieci-robotnicy, dzieci-prostytutki, dzieci-żołnierze ze stoickim spokojem znoszą los biblijnego Hioba, stanowiąc żywy dowód moralnego kryzysu, w jaki zabrnęła nasza cywilizacja. Wymownym obrazom zarejestrowanym przez Tibora Máthé w Kongo, Kambodży, Meksyku i Ekwadorze towarzyszy niezwykła muzyka Tibora Szemző.

W ciemnej jaskini znajduje się niezwykły ogród uprawiany przez samotnego mężczyznę. Pewnego dnia, podczas przycinania roślin ogrodnik znajduje w doniczce małego chłopca. Jego paznokcie są długie niczym dzikie pędy.

Duński aktor Ulrich Thomsen gra w filmie Szásza rolę doktora Brennera - psychiatry i morfinisty. W 1913 roku przybywa on do zakładu psychiatrycznego dla kobiet, gdzie pacjentki wciąż są poddawane leczeniu według metod obowiązujących jeszcze w średniowieczu. W odróżnieniu od lekarzy starszej daty Brenner interesuje się ludzkim aspektem szaleństwa swoich pacjentek. Najbardziej interesuje go piękna i zagubiona Gizela, która w swoich schizofreniczno-maniakalnych zapiskach daje wyraz temu, co sam Brenner próbował wielokrotnie wyrazić. Demony nękające lekarza pokonują go raz po raz, prowadząc go coraz głębiej w rozwiązłość i uzależnienie od opium.

Historia dotyczy wyprodukowanej przez Teatr Baltazár w 2010 roku sztuki „11 Przykazań”. Najważniejszym elementem przedstawienia jest pełna przeszkód gra planszowa, z którymi musi poradzić sobie główny bohater (Péter Müller Sziámi). Wyzwania to fundamentalne wartości ludzkie, które oznaczają to samo dla każdego człowieka, niezależnie, czy żyje on z niepełnosprawnością, czy bez. Kamery śledzą proces prowadzenia prób oraz pracę aktorów. Rejestrują również ich prywatne życie, które nie różni się bardzo od życia ich zdrowych rówieśników. Młodzi artyści kochają życie, mają różne hobby, chcą założyć rodziny i czerpią ogromną radość ze sztuki. Reżyserką obrazu jest Zsófi Kabarcz (produkcja: Zséda: Tiszta Szív).