Kiedy Jon odbiera sobie życie, jego bliscy i przyjaciele próbują się pozbierać. Ta śmierć zmusza ich do przyjrzenia się własnym wyborom i do próby rozwikłania tajemnic człowieka, którego, jak błędnie sądzili, znali.
Eduard to mąż i ojciec, który traci w wypadku swoją rodzinę. Udaje mu się jednak dostać do równoległego świata, gdzie stara się lepiej zadbać o ukochaną żonę.
Czternastoletni Manju ma wszystko, czego potrzeba, by zostać gwiazdą krykieta. Jest tylko jeden problem — nienawidzi tego sportu. Od najmłodszych lat pozostaje pod opieką fanatycznego i apodyktycznego ojca, który wymaga od niego głównie wspierania starszego brata, Radhy, który też jest świetnym krykiecistą. Gdy rodzina przeprowadza się do Mumbaju, a jego brat idzie do nowej szkoły, Manju odkrywa nowe zainteresowania i zaczyna wyzwalać się spod wpływu ojca i Radhy. Co więcej, chłopak zaprzyjaźnia się z największym krykietowym rywalem Radhy, który jest uosobieniem wolności i pewności siebie — czyli rzeczy wcześniej w życiu Manju nieobecnych.
Dyrektor firmy inwestycyjnej szuka twórcy nowatorskiej gry wykorzystującej rzeczywistość rozszerzoną. Na jego drodze staje jednak kobieta prowadząca hostel w Hiszpanii.
Woo Seo Ri, utalentowana skrzypaczka, jako siedemnastolatka dostaje szansę studiowania w Niemczech. Niestety, dziewczyna ulega wypadkowi autobusowemu i zapada w śpiączkę. Budząc się po trzynastu latach, mentalnie Seo Ri ma siedemnaście lat, jednak fizycznie jest trzydziestoletnią kobietą. Trzynaście lat wcześniej także Gong Woo Jin przeżył swoją prywatną traumę, przez co nadal z nikim się nie związał. Okazuje się, że oba zdarzenia są ze sobą powiązane, a pomóc tej dwójce może tylko szczere otwarcie się na szczęście, co nie jest wcale takie proste.