Filmy groza

Gdy świeżo poślubiona panna młoda (Samara Weaving) wchodzi do bogatej, ekscentrycznej rodziny (Adam Brody, Henry Czerny, Andie MacDowell) swego męża (Mark O'Brien), zmuszona zostaje do udziału w uświęconej wieloletnią tradycją zabawie, a ta zmienia się w zabójczą grę, w której każdy uczestnik walczy o przetrwanie.

Ed i Lorraine Warren aby uniemożliwić Annabelle dokonywanie kolejnych okrutnych czynów zamykają ją w odosobnionym pokoju.

Dwie młode kobiety, które z potrzeby serca szerzą słowo Boże, pukają do drzwi domu Pana Reeda (Hugh Grant). Otwiera im z pozoru czarujący mężczyzna, który szybko pokazuje swoją diaboliczną naturę. Kobiety orientują się, że wszystkie wyjścia z domu zostały zamknięte, a ich podejrzany gospodarz co chwila pojawia się, aby zadać im kolejną zagadkę testującą ich wiarę. Rozpoczyna się śmiertelnie niebezpieczna gra, w której stawką jest przetrwanie. Głosicielki wiary będą musiały wykorzystać cały swój spryt, aby uciec z domu grozy Pana Reeda.

Kilkanaście miesięcy po wydarzeniach w Cuesta Verde, Carol Anne przeprowadza się do swojego wujostwa do Chicago. Dziewczynka zostaje wysłana do prywatnej szkoły, gdzie pod okiem doktora Seatona rozpoczyna terapię. Niestety koszmar powraca. Tym razem złowrogi Kane, wykorzystując lustra i wodę próbuje przeciągną dziecko na drugą stronę. Na szczęście raz jeszcze na pomoc przychodzi jej Tanginy Barrons.

Ta antologia czerpiąca z twórczości Edgara Allana Poego składa się z czterech nieszablonowych i makabrycznych opowieści grozy.

Grupa turystyczna ze Stanów Zjednoczonych podczas podróży po Europie przybywa do Barcelony. Początkowy zachwyt miastem szybko przeradza się w strach, gdy jedna z uczestniczek podróży zostaje brutalnie zamordowana. Giną kolejne turystki. Policja zaczyna badać sprawę. Ich głównymi podejrzanymi staje się małżeństwo Alma i Mark Burtonowie. Jednak podczas wizyty turystów w domu strachów na pobliskim lunaparku dochodzi do nieoczekiwanego wydarzenia.

Legendarne postacie kina grozy, Donald Pleasence i Nancy Allen, występują w roli narratorów w kompilacji scen z filmów science fiction, kryminałów oraz horrorów z lat 30. i 80. XX wieku.

Trójka znajomych spędza czas w opuszczonym zamku. Dla dwójki z nich mogą być to ostatnie chwile w życiu. Co czyha na nich w ciemnych korytarzach?

O jaką katastrofę chodzi? W kadrach pojawiają się różne obrazy: jak zawsze wszechobecne słoneczko, oczy tętniące w rytm niepokojącej muzyki, tłumy ludzi w oczekiwaniu na jakieś wydarzenie, są też zbliżenia na detale – poruszające się ludzkie nogi (pani w szpilkach i pan w mokasynach). Katastrofa nie następuje, ale za to do filmu wkrada się element dystansu; przez chwilę w pierwszych i ostatnich ujęciach możemy zobaczyć materię twórczą – samą taśmę. Na przeźroczystym celuloidzie powtarzalne rysunki zdają się ciągnąć w nieskończoność. Każdy z nich musiał być naniesiony osobno, od nowa, bezpośrednio na taśmie. Kilkuminutowy film zyskuje inny wymiar czasu.