Filmy malarz, nastolatek

Bohater, Gustaw Aschenbach jest kompozytorem (w noweli pisarzem), którego utwory ujawniają wytworne samoopanowanie, znamienne piętno mistrzostwa. Wiedziony tajemniczą siłą porzuca uporządkowany i perfekcyjnie zbudowany świat, by wyruszyć w podróż. Wędrówka Aschenbacha ma znaczenie inicjacyjne, jest metafizyczną wyprawą w głąb sacrum, ku śmierci. Rola inicjacji jest zawsze ta sama - symbole wędrowania, próby inicjacyjne mają zbudować naszą wewnętrzną ontologię, dostarczyć wiedzy o świecie i sobie samym. Kompozytor przybywa do Wenecji, która jest miastem i nie jest jednocześnie, lądem stałym i morzem. To miejsce doskonałe dla rytuałów inicjacyjnych - medialne i niejednoznaczne. Każdy taki rytuał zakłada obecność opiekunów - mediatorów. Tadzio, boski chłopiec będzie towarzyszem ostatniej drogi Aschenbacha. Namiętność do miasta i mitycznego przewodnika, Psychopomposa wyznacza trudy ostatniej wędrówki. Tadzio skupia w sobie apollińską harmonię i dionizyjską zmysłowość. Prowokuje do dyskusji o pięknie. Wiedza, jaką uzyska bohater filmu podczas ostatniej wędrówki mówi, iż piękno nie musi być owocem naszej pracy, piękno może się rodzić spontanicznie, bez naszego udziału. Ma rację Alicja Helman, gdy mówi, że wokół antynomii piękna zorganizowany jest konflikt i noweli i filmu. Wiedza, którą uzyska w drodze inicjacyjnej Aschenbach to tragedia mistrza, który sądził inaczej. Aschenbach z pomocą boskiego dziecka podjął drogę ku pełni, a świat z respektem przyjął wiadomość o jego śmierci.

Holandia, rok 1665. W Delft mieszka wraz z rodziną 17-letnia Griet (Scarlett Johansson). Po wypadku ojca, aby pomóc swojej rodzinie, dziewczyna podejmuje pracę. Zostaje służącą w domu państwa Vermeerów. Śpi w piwnicy, ciężko pracuje w kuchni, sprząta. Szybko orientuje się, że stosunki między małżonkami nie układają się najlepiej. Pan domu, Johannes Vermeer (Colin Firth), jeden z najbardziej znanych malarzy w mieście, oddaje się w samotności swojej pasji. Żona artysty, Catharina (Essie Davis), nie podziela fascynacji męża i ma do niego pretensję, że zbyt wolno pracując wpędza rodzinę w długi. Vermeerowie mają już kilkoro dzieci, a Catharina właśnie spodziewa się kolejnego. Każdy obraz Johannes tworzy przez wiele miesięcy, dopracowując godzinami najmniejszy detal. Nie uczestniczy w życiu rodziny, która nie rozumie tego, co on robi - zamyka się w swojej pracowni, będącej dla niego prawdziwą oazą spokoju. Griet jest pierwszą osobą, której pozwala wtargnąć do swojego świata. Choć dzieli ich wszystko: pochodzenie, wychowanie i wykształcenie. Vermeer odnajduje w Griet pokrewną duszę, która tak jak on, ma intuicyjne wyczucie barwy i światła. Między służącą a jej panem narasta zażyłość...

Po śmierci Arthura Howitzera Juniora, pochodzącego z Kansas, cenionego redaktora popularnego amerykańskiego magazynu Kurier Francuski, z siedzibą w Ennui-sur-Blasé we Francji, zespół redakcyjny zbiera się w celu napisania nekrologu. Wspomnienia o Howitzerze składają się na cztery opowieści: Reporter na rowerze opisujący podejrzane dzielnice miasta; Konkretne arcydzieło o niepoczytalnym malarzu, jego strażniczce i muzie oraz pazernych marszandach; „Poprawki do manifestu” dokumentujące miłość i śmierć na barykadach podczas buntu studenckiego; oraz Prywatna jadalnia komisarza - pełna napięcia historia o narkotykach, porwaniach i wyrafinowanej kuchni.

St. Trinian niesławna szkoła dla młodych dam po raz kolejny staje w obliczu kryzysu finansowego. Ponieważ dyrektorka szkoły Camilla Fritton jest zajęta powstrzymywaniem nowego ministra edukacji przed zamienieniem jej anarchicznej placówki w bardziej tradycyjną, odpowiedzialność za uratowanie szkoły przed zamknięciem spada na uczennice.

Młody Elly, po opuszczeniu szpitala, próbuje na nowo ułożyć swoje życie i odnaleźć miłość na malowniczym Cape Cod.

Bystremu, młodemu samotnikowi George'owi udało się dotrwać do klasy maturalnej, choć ani razu nie odrobił zadania domowego. Sally jest szkolną pięknością, ukrywającą smutek pod maską popularności. Pomiędzy bratnimi duszami, mającymi trudne relacje z rodzicami rozkwita przedziwny związek. Wkrótce przekonują się, że życie i miłość potrafią zniweczyć marzenia, a sterty zadań domowych mogą wykończyć w przeddzień ukończenia szkoły. Przenikliwy dramat, który przy pomocy utalentowanej obsady, tchnął nowe życie w ulubiony temat amerykańskich filmów - wkraczania w dojrzałość.

Tytułowa Mowa ptaków jest językiem, jakim posługują się wykluczeni z agresywnej, hałaśliwej większości: dręczony przez dzieci nauczyciel historii, wyrzucony z pracy polonista, trędowaty kompozytor, dziewczyna sprzątająca w domu bankiera, szpotawa kwiaciarka i zafascynowana kinem uczennica. Zepchnięci na out przez reprodukujący bezmyślność system, przez skandujące „Nie-na-wi-dzę! Nie-na-wi-dzę!” stadionowe bandy nazioli; na swoją obronę mają tylko ironię, kwiaty i cytaty z klasyków.

Kanwą scenariusza stały się wojenne wspomnienia Salomona Perela – Żyda z Saksonii. Jego rodzina uciekając przed faszystowskimi prześladowaniami emigruje do Polski. Rozpoczyna się wojna. Salomon, uciekając przed Niemcami, trafia do sierocińca w Grodnie. Tu wstępuje do organizacji komsomolskiej, której staje się aktywnym działaczem. Kiedy wpada w ręce Niemców, ci dziwnym zbiegiem okoliczności uznają go za Aryjczyka w czystej postaci. Salomon robi wszystko, aby prawda o jego pochodzeniu nie wyszła na jaw. Zostaje gorliwym zwolennikiem ideologii hitleryzmu, a nawet bohaterem wojennym. Wkrótce zwierzchnicy doceniając jego zasługi, wysyłają go do elitarnej szkoły Hitlerjugend…

Po przejściu na emeryturę James Whale (Ian McKellen) odsuwa się od towarzyskiego życia Hollywood. Prowadzi teraz spokojne życie w swojej rezydencji, a wolne chwile poświęca malarstwu, które zawsze było jego pasją. Pewnego dnia zatrudnia młodego ogrodnika, Claya (Brendan Fraser). Zafascynowany niezwykle przystojnym mężczyzną artysta prosi go, żeby ten dla niego pozował. Spędzają w pracowni długie chwile i powoli się zaprzyjaźniają. Jednak Clay zadaje dużo pytań, które przywołują wspomnienia i budzą demony z przeszłości. Demony, które przyczyniły się do sukcesu artystycznego Jamesa Whale, ale które odcisnęły też na nim bolesne piętno.

Margot (Kidman), niezależna i krytyczna pisarka z językiem ostrym jak brzytwa postanawia zaskoczyć swoją siostrę nagłą wizytą. Pauline, całkowite przeciwieństwo Margot, kończy właśnie przygotowania do swojego ślubu z Malcolmem (Jack Black), bezrobotnym artystą z wielkim sercem. Margot, wraz z synem Claudem (Zane Pais), niczym huragan wprowadza chaos w uporządkowane życie Pauline, intrygując jak nie dopuścić do planowanego małżeństwa.