Żniwa 1952 roku stają się okazją do porównania przedwojennej i aktualnej sytuacji polskich rolników, trzech wybranych autorów „Pamiętników chłopów”. Andrzej Urban ze wsi Lutcza – Pamiętnik nr 4, Bronisław Majek ze wsi Babice – Pamiętnik nr 26, Antoni Dawin – Pamiętnik nr 50. Przed wojną spisywali swoje zmartwienia związane z utrzymaniem, wychowaniem dzieci, stosunkami z dworem. Po wojnie z dumą przedstawiają wykształcone dzieci, plony z ziemi otrzymaniem w wyniku reformy rolnej, stanowiska w spółdzielni. Dziś chłopskie dzieci wstępują do wojska, idą na studia, wspierają rodziców w gospodarce. Rosnący stóg siana staje się symbolem rosnącego dobrobytu obywateli. Socrealistyczny dokument dowodzący awansu chłopa w Polsce Ludowej. Propagandowy schemat – z entuzjastycznym komentarzem lektora i roześmianymi mieszkańcami wsi – został przełamany cytatami z autentycznych przedwojennych Pamiętników chłopów. Inicjatorem tej publikacji z 1935 roku był socjolog Ludwik Krzywicki, socjalista, a
Andrzej Munk, również socjalista z przekonania, sięgnął po materiał źródłowy i w ten sposób oddał głos chłopskiej krzywdzie. Fragmenty pamiętników, w interpretacji
Aleksandra Bardiniego, zilustrował subtelnymi portretami prostego człowieka.