Filmy 1960

Podczas drugiej wojny światowej porucznik Rip Crandall, który przed wojną był żeglarzem, obejmuje dowództwo nad żaglowcem USS Echo w ramach tajnej misji na wodach patrolowanych przez japońskie okręty wojenne.

Uwspółcześniona wersja bajki o Czerwonym Kapturku, w którego roli występuje mała świnka.

Letni dzień. Mały Karol nie może doczekać się kiedy wreszcie znajdzie się na plaży. Kurczowo trzymając dmuchanego krokodyla czeka na swoich rodziców, którzy nieśpiesznie przygotowują się do wyjścia. Gdy wszyscy są już na miejscu, chłopiec chce pójść się wykąpać, tak jak inne dzieci. Niestety rodzice cały czas go strofują i zabraniają się oddalać. Karol postanawia się temu sprzeciwić.

Wiosną do parku zstępują z nieba anioły wyposażone w łuki i strzały. Zapoznają się z mapą ławek w parku – stanowisk do ustrzelenia zakochanych. Obserwuje ich zza płotu diabeł, którego irytują serca i inicjały wyryte na pniach drzew i ławkach. Nad jego rogatą głową śmigają już strzały Amora. Diabeł sprowadza śnieg, co sprawia, że nagie aniołki drżą z zimna. Jeden z nich trafia diabła strzałą miłości. Diabeł odpuszcza zimę, zbiera wiosenne kwiaty i składa je pasącej się kozie. Nie spodziewa się, że rogacizna wypędzi go z parku.

Stado białych słoni ze słoniątkami porusza się zgodnie zwartą grupą. Próbuje do niego dołączyć słonica w czarno-białe pasy. Słonie reagują z niechęcią, zabierając od niej swoje małe. Słonica wpada na pomysł, by się wybielić kokosowym mlekiem. Jako białej udaje jej się znaleźć partnera, ale słoniątko demaskuje ją. Zrezygnowana szuka innego stada. Tym razem stado czarnych słoni odmawia jej wspólnego posiłku i dzielenia opieki nad małymi. Tłumaczą jej, że wygląda jak zebra, a nie słoń. Słonica czerni się błotem, ale znów zostaje zdemaskowana, a nawet wyśmiania. Niespodziewane jeden z czarnych słoni zaczyna okazywać jej swoje względy. Okazuje się, że to podmalowany, czarno-biały słoń w paski, jak ona, tylko że poziome. Nie mija dużo czasu, a prowadzą rząd czarno-białych słoniątek w kratkę. Bajka rysunkowa w reżyserii i opracowaniu plastycznym Aliny Maliszewskiej-Kruk, twórczyni filmów animowanych dla dzieci i dla dorosłych. Przygoda w paski podnosi na duchu odmieńców i dowodzi, że dzięki sile ich charakterów świat staje się bogatszy i bardziej różnorodny.

Etiuda Zwierzęta futerkowe (1960) oparta jest na noweli Stanisława Dygata z jego zbioru „Pola Elizejskie” (1949). W jednej z paryskich brasseries wraz z końcem wojny spotykają się dwaj żołnierze polskiej armii walczącej na froncie zachodnim. Snują plany na przyszłość, wracają pamięcią do marzeń z dzieciństwa, boleją nad kruchością wszystkiego w obliczu wojny. Jeden z nich postanawia za wszelką cenę trzymać się swojego planu hodowli zwierząt futerkowych, wierząc, że ta prosta, zwyczajna praca może utrzymać go przy życiu, nadać życiu ponownie sens po tym wszystkim, czego doświadczył. W pewnej chwili do lokalu wchodzi kobieta…

Zakopane to zimowa stolica Polski, gdzie Marszałkowska przechodzi płynnie w Krupówki. Na zakopiańskiej trasie WZ spotykają się Wszyscy Znajomi. Komentarz lektora dodaje reportażowi pikanterii z uwagi na jego dwuznaczność – męską perspektywę urlopu w Zakopanem. Autostop, widoki z Gubałówki, taternictwo – wszystko to, jak się okazuje, może być okazją do poznania pięknej turystki. Narty to tylko jedna z wielu rozrywek. Ponadto opalanie, brydż, alkohol, tańce i kino. Przewodnikiem po Zakopanem jest Kazimierz Rudzki, aktor i konferansjer, gwiazda teatru i kabaretów: Szpak, Wagabunda, Pod Egidą.

Tytułowa patelnia to taras na Gubałówce, gdzie w środku zimy można zażywać do woli słonecznych kąpieli. Kamera dojeżdża na górę wraz z pierwszą kolejką z samego rana. Do porannego leżakowania podawane jest śniadanie. Turyści roznegliżowani jak latem w nadmorskich kurortach, rozmawiają lub drzemią w słońcu. Niektórzy robią zdjęcia górskich widoków, tymczasem dla filmowców bardziej interesujące są ich twarze. „W pełnym słońcu każdy jest tylko tym, czym jest” – przekonuje lektor i jest to widok fascynujący. Turyści zjeżdżają w dół dopiero w porze obiadu, by odpocząć przed wieczornymi tańcami.

Dokumentalny zapis jednego z programów kabaretu „Szpak” działającego w latach 1954-1963 pod auspicjami Polskiego Radia. Skecze i piosenki prezentują między innymi Irena Kwiatkowska, Alina Janowska, Mieczysław Czechowicz czy Hanna Skarżanka.