Były skazaniec walczy o przetrwanie w slumsach w Braila. Codine (Alexandre Virgil Platon) jest bandytą, który odsiedział 10 lat za zamordowanie przyjaciela. Wraca do domu, do swojej matki. Zabija znów człowieka, który naruszył jego zaufanie.
Robert Blood, znakomity aczkolwiek nieco zarozumiały szermierz, nigdy nie traci okazji, aby udowodnić swoją sprawność fechtunku z innymi władającymi szpadą. Potyczki na rynku w Kingston na Jamajce traktuje niczym wyśmienitą zabawę. W żyłach młodzieńca płynie burzliwa krew jego ojca, sławnego pirata kapitana Blooda. Wdowa po kapitanie pragnie dla syna spokojnego i ułożonego życia, dlatego namawia go na studia medyczne w Anglii. Robertowi marzą się jednak podróże, przygody na morzach i oceanach, ale ulega woli kochającej matki, która szanuje również awanturnicze zapędy syna, wybierając dla niego podróż statkiem szkolnym. Rejs zostaje przerwany przez piratów.
Znany aktor przyjeżdża poza sezonem na Capri, żeby się zrelaksować i poznaje młodego mężczyznę. Zauroczenie jest natychmiastowe i obustronne, ale zanim ich związek nabierze rozpędu, do trójkąta dołącza ponętna kobieta o spontanicznej seksualności i swobodnym usposobieniu, a chłopak powoli znika z pola widzenia.
Mała dziewczynka ulega wypadkowi, w szpitalu lekarz stwierdza konieczność natychmiastowej transfuzji krwi. Jednak ojciec dziewczynki nie zgadza się na zabieg, należy do grupy wyznaniowej, która odrzuca transfuzję jako niezgodną z zasadami religii chrześcijańskiej. Dziecko umiera. Ojciec zostaje oskarżony o śmierć córki.
Tytułowa Teresa Desqueyroux mieszka ze swoim mężem Bernardem w małym, prowincjonalnym, francuskim miasteczku. Małomiasteczkowe życie jest dla Teresy nie do zniesienia, zwłaszcza po opuszczeniu miasta przez jej jedyną powierniczkę, szwagierkę Annę. Odtąd Teresa zdana jest tylko na swojego nudnego męża, który nie przejawia nią żadnego zainteresowania. W pewnym momencie kobieta postanawia otruć męża...
Lato 1812 roku. Do majątku byłego majora Azarowa przyjeżdża huzarski porucznik Dmitrij Rżewski. Jest on zaręczony z siostrzenicą majora Szurą. Dmitrij nie jest za bardzo szczęśliwy, myśląc, że czekają go nudne posiedzenia przy stole. Ale na miejscu okazuje się, że Szura, wychowanka dwóch starych wojaków, dobrze trzyma się w siodle, umie fechtować i strzelać...
Jest to historia przyjaźni dwóch braci, trudnej, nigdy nie spełnionej, tragicznie przerwanej śmiercią młodszego z nich. Pewnego dnia do Enrica, pracującego w redakcji jednej z rzymskich gazet, dociera wiadomość o śmierci Ferruccia. Zrozpaczony, wróciwszy do domu, oddaje się wspomnieniom niewielu chwil, jakie spędzili wspólnie. Osieroceni wcześnie przez matkę, dzieciństwo spędzali oddzielnie - Ferruccio jako adoptowane dziecko w rodzinie pewnego lokaja, Enrico - pod opieką borykającej się z nędzą babki. Z rzadka tylko mógł Enrico odwiedzać brata, toteż jako chłopcy mało się znali i zupełnie nie rozumieli. Zbliżyli się do siebie dopiero, gdy dorastający Ferruccio pokłócił się ze swym despotycznym opiekunem i zjawił się pewnego dnia u brata.