Filmy 1966

Już w Tramwaju, niemym debiucie reżyserskim Krzysztofa Kieślowskiego, ujawniają się wątki i znaki szczególne autora trylogii „Trzy kolory”. Prosta opowieść o chłopaku i dziewczynie, którzy spotykają się w tramwaju nocnym i nawiązują grę spojrzeń, to uniwersalna historia, która mogłaby przydarzyć – a często się przydarza – każdemu, portretując tym samym ludzkie mijanie się. Znudzony prywatką, nieprzystający do reszty towarzystwa chłopak, opuszcza mieszkanie i podbiega do uciekającego tramwaju. Udaje mu się do niego dostać w ostatniej chwili. Wagon pustoszeje i nieśmiały bohater zostaje w nim sam na sam z pełną rezerwy blondynką. Kamera, w zbliżeniach i detalach, rejestruje tę wymianę spojrzeń, grę przyciągania i odpychania. Niemożność porozumienia się podkreśla wojerystyczny sposób filmowania przez pryzmaty – szyby, tablice, poręcze. Minimalizm środków daje w efekcie maksymalny efekt, jakim jest koda filmu.

Serial dla młodych widzów, którego przesłaniem wydaje się pokazanie godnych naśladowania postaw młodych bohaterów w czasie różnych przygód, jakie się im przytrafiają. A jest to grupa harcerzy, w każdym odcinku zmagająca się z kolejnymi przygodami jak np. pomoc leśniczemu w złapaniu kłusownika, zasadzka na potwora grasującego w jeziorze, którym okazuje się profesor ornitologii, czy wyjaśnienie zagadki pewnego zamku, w którym straszy „biała dama”.

Pełne barw marzenia bohatera snują się na ekranie. Mężczyzna zapoznaje się z codziennymi, szarymi wiadomościami w gazecie. Jednak dużo bardziej zaczyna go interesować świat znajdujący się w kolorowym czasopiśmie.

Tragikomiczna historia przemijania czasu i życia, którą przeżywa młody człowiek zamknięty w unieruchomionej windzie przed XIII piętrem.

Tytułowy Urząd to urząd Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Przed małym okienkiem tłoczą się starsi ludzie, próbujący załatwić swoje sprawy rentowe bądź emerytalne. Bezduszna urzędniczka odsyła staruszkę, żeby przyniosła zaświadczenie, które anuluje poprzednie. Z kolei inny petent ma złą pieczątkę – powinna być okrągła itd. Wszyscy w kolejce cierpliwie czekają i mimowolnie wysłuchują czasami bardzo osobistych spraw.