Filmy 1971

Kristian Wernher, syn przemysłowca, przywiózł z Brazylii próbki skał uranowych dla swojego ojca. Jednak konkurencyjna firma również ich ściga. Niezdarna para oszustów, Big Ben i Cindy, próbuje ukraść kamienie Kristianowi. Uciekając, ukrywa się w małym miasteczku Waldsee – pod nazwiskiem dr Gustav Kellermann, którego poznał podczas awarii samochodu. Kristian nie ma pojęcia, że jest teraz mylony z nowym dyrektorem szkoły.

Mattie Appleyard (James Stewart) wraz dwójką przyjaciół wychodzi na wolność po odbyciu bardzo długiego wyroku. Mają nadzieję na założenie legalnego biznesu, w czym mają im pomóc oszczędności Mattiego. Na przeszkodzie staje jednak skorumpowany urzędnik więzienny i zarazem bankier.

Georgie Soloway (Dustin Hoffman) jest kompozytorem i od pewnego czasu odnosi w tej branży spore sukcesy. Jednak zaczyna się coraz częściej zastanawiać, jak długo jeszcze będzie dopisywało mu szczęście. Dręczy go to do tego stopnia, że popada w obsesję i udaje się do psychiatry. Jednak nie jest zadowolony z jego pomocy i zaczyna szukać zrozumienia wśród swoich przyjaciół. Ale i to nie odnosi pożądanego skutku. Udaje się więc do rodziców, gdzie dowiaduje się, że jego ojciec jest śmiertelnie chory.

Osierocona przez ojca i niekochana przez krewnych czternastoletnia Michelle (Anicée Alvina) ucieka z domu. W paryskim zoo przypadkowo poznaje o rok starszego Paula (Sean Bury), który przyjechał do Paryża z Anglii po śmierci ojca. Pomiędzy nastolatkami rodzi się więź przyjaźni, która stopniowo przeradza się w coraz głębsze uczucie. Młodzi ludzie postanawiają uciec od świata dorosłych i zamieszkać wspólnie w opuszczonej wiejskiej chacie.

Film biograficzny przedstawiający burzliwe życie francuskiego poety Arthura Rimbauda. Był w Komunie Paryskiej, odrzucał wszelkie konwenanse społeczne, żył w związku homoseksualnym. Sztandarowy przykład "enfant terrible".

Trójka pięknych, prywatnych pielęgniarek, bardziej niż praktyką medyczną interesuje się walką ze złem współczesnego świata. Podejmują walkę z podziemiem narkotykowym, rasizmem, chcą też rozwiązać sprawę zabójstwa w lokalnym szpitalu.

"W imieniu narodu włoskiego" - ta formułka zamyka każde z sądowych orzeczeń. Ale sędzia Bonifazi wysłuchuje jej z coraz głębszym poczuciem nieskuteczności wymiaru sprawiedliwości. Świadczy o tym najdobitniej swoboda, z jaką taki na przykład inżynier Santenocito, jak i wielu jemu podobnych, bogaci się kosztem społecznego dobra. Przypadkowy rzekomo pożar wybucha właśnie na obszarze lasu należącego do Santenocita, co umożliwia mu, przynoszącą krociowe zyski, zabudowę tego terenu. Innym razem, gdy świeżo wykonany odcinek autostrady ulega zniszczeniu na skutek osunięcia się najwidoczniej źle umocnionego terenu, okazuje się, że właścicielem przedsiębiorstwa, które budowało tę autostradę, jest także Santenocito. Ale wszystkie te odkrycia, poczynione przez sędziego całkiem prywatnie, nie stanowią podstawy do urzędowej interwencji.. Kres bezkarności Santenocita kładzie dopiero przypadek. Do rąk Bonifaziego trafia sprawa tajemniczej śmierci pewnej dziewczyny. Podczas śledztwa wychodzi na jaw, że Santenocito nie tylko znał Silvanę, lecz krytycznego dnia był ostatnią osobą, jaka ją widziała.