Sześć osób różnych narodowości, które się nie znają, jednocześnie otrzymuje zaszyfrowaną wiadomość zapraszającą do wyjazdu na Wyspę Wielkanocną. Norma, brazylijska astronom, Alexandra, córka hodowcy koni Helvio, chilijski entomolog, Irenio, ksiądz Macumba, Françoise, etnolog i Maurice, specjalista od energii słonecznej, trafiają na wyspę, gdzie są świadkami kosmicznej manifestacji słońca, istoty z głębi kosmosu. Alain, towarzyszący im francuski psychiatra, będzie katalizatorem tego spotkania i pozostanie na wyspie, by być świadkiem tej dziwnej wizji.
Sheila (Jacqueline Bisset) jest reporterką prasową, która wraca do rodzinnego miasta, aby napisać artykuł o wyzwoleniu kobiet. Przybywszy do miasta, jest bardzo zaskoczona, ponieważ jej siostra Karen (Lee Purcell) i matka Mabel (Anne Francine) bardzo popierają ruch feministyczny.
Podczas drugiej wojny światowej, w ostatniej fazie bitwy pod Stalingradem w 1943 roku. Niemieccy żołnierze piszą i opisują okrucieństwa konfliktu w żałosny sposób pisząc do swoich bliskich. Ale te listy nigdy nie dotrą do odbiorców. Władze, przez biuro „Propaganda Staffel”, przechwytują je, aby zmierzyć morale żołnierzy.
Ze swoją żoną Marie-Louise (Annie Girardot) i dwójką dzieci Jean-Paulem (Bernard Le Coq) i Laurą (Claude Jade), Alexandre Boursault (Jean Rochefort), prowincjonalny notariusz, byłby najszczęśliwszym człowiekiem, gdyby jego żona nie prezentowała otwarcie swoich lewicowych poglądów i nie uczestniczyła we wszelkiego rodzaju demonstracjach. Wspólne życie nie było już możliwe. Dnia 2 lutego 1962 roku, w Święto Świec, Alexandre Boursault rozstał się z żoną, aby przenieść się do największego hotelu w mieście. Marie-Louise przez lata wychowuje swoje dzieci i stara się pozostać wierna swojemu politycznemu ideałowi. Ale wkrótce zostaje sprowadzona do bezczynności, bez męża, bez pracy, bez dzieci. W ciągu dziesięciu lat kilkakrotnie dotykała dna otchłani. Myślimy, że jest szalona. 2 lutego 1972 roku ogłosiła, że jest wiosna i wyszła w czerwonym słomkowym kapeluszu, gdy mocno padał śnieg. Alexandre Boursault rozmawia z nią – pierwszy raz od lat – by doradzić jej inną fryzurę...
Chris Bayer jest młodym i ambitnym pracownikiem firmy ubezpieczeniowej. Zostaje przydzielony do zbadania morderstwa Johannesa Wanterburgera, niemieckiego miliardera, którego zamordowano w parku rozrywki. W trakcie dochodzenia córka ofiary zakochuje się w nim. Para postanawia zamieszkać razem w luksusowej willi należącej teraz do kobiety. Wkrótce w domu dochodzi do dziwnych zdarzeń i tajemniczych morderstw.
Dziewczynka, której przeszczepiono serce umiera ponieważ ktoś ukradł z kliniki cenny lek zapobiegający odrzutom. Sprawcę kradzieży poszukuje dziennikarz, który jest bratem zmarłej dziewczyny. Odkrywa, że złodziejem jest dr Frankenstein, który w swoim tajnym laboratorium zbudował sztucznego człowieka nazwanego Mosaic. Za budulec służyły mu kończyny kobiet, które sam zamordował. Uzupełniony o męskie atrybuty ostatniej ofiary Frankensteina potworny stwór poluje na kobiety i regularnie je zabija, aż w końcu zwraca uwagę na młodą siostrzenicę swojego szalonego stwórcy.
Główny bohater Sir Thomas Fitzpatrick Phillip Moore, powszechnie szanowany arystokrata, jest potomkiem słynnego rewolwerowca z czasów Dzikiego Zachodu Viscounta Moore'a. Tuż przed śmiercią Viscount zwraca się do swoich towarzyszy z bandy, by zrobili z Thomasa prawdziwego mężczyznę. Tom oczywiście nie umie strzelać i nie umie się przystosować do życia na Dzikim Zachodzie...
Rosemonde (Annie Girardot), znana jako „Księżniczka”, panuje nad slumsami w Paryżu. Z pomocą godnych sądu służących, przetwarza w maszynie grającej sambę wszystkich tych, którzy wpadną w jej ręce. Ich kości służą niekiedy jako „święte relikwie” władzom kościelnym. Pewnego dnia przychodzi specjalne zamówienie na relikwie Jezusa. W slumsach w tym samym czasie pojawia się podobny do niego beatnik i Herbert (Maurice Biraud), dziennikarz, który przyjeżdża, aby zbadać zanieczyszczenie...
Po powrocie z jednej ze swoich zwykłych podróży służbowych inżynier Antonio odkrywa w swoim ogrodzie martwe ciało Massimo, swojego sąsiada, postrzelonego w głowę kulą z pistoletu. Anna, żona inżyniera, przyznaje się do winy. Po ukryciu ciała pod stertą liści Antonio słucha wyjaśnień kobiety na temat jej tragicznego czynu. Zmęczona samotnością spowodowaną jego częstymi podróżami i chcąc mu zrobić na złość skupiła swoją uwagę na Massimo. Zaczęła go uwodzić, aż stała się częścią jego życia jako kochanka. Uzależniony od narkotyków i przyzwyczajony do częstego towarzystwa kobiet młody mężczyzna wkrótce znudził się Anną. Zaczął ją zdradzić, upokarzał, a w końcu oddał ją swoim przyjaciołom. Doprowadzona do wściekłości po ostatnim afroncie zastrzeliła go.