Beatrice (Valeria Bruni Tedeschi) to patologiczna kłamczucha. Donatella (Micaela Ramazzotti) to młoda kobieta z tatuażem, krucha i zamknięta w sobie. Te dwie pacjentki z Villa Biondi, terapeutycznej instytucji dla kobiet ze skłonnością do zaburzeń psychicznych, zaprzyjaźnia się. Pewnego popołudnia, zdeterminowane, decydują się uciec, by znaleźć trochę szczęścia, w azylu dla ludzi świata "zdrowych".
Rok 1948. Jacques-Yves Cousteau (Lambert Wilson), jego żona i synowie żyją jak w raju, w ładnym domu z widokiem na Morze Śródziemne. Ale Cousteau marzy o przygodzie. Dzięki wynalazkowi, który umożliwia nurkowanie i może oddychać pod wodą, odkrywa nowy świat. Teraz ten świat chce zbadać. I za to jest gotów poświęcić wszystko.
Ulrich Seidl wraca do Afryki – ostatnim razem był tu, realizując pamiętną fabułę Raj: miłość, o seksturystyce starszych białych kobiet. Tym razem portretuje austriackich myśliwych, zażywających uroków mordowania zwierząt w rezerwacie. Wszystko jest jak najbardziej legalne – każde zwierzę jest odpowiednio wycenione, miejscowa ludność zarabia pieniądze na obsłudze gości (myśliwy w tydzień wydaje tyle, ile normalny turysta w dwa miesiące), tworzą się miejsca pracy i infrastruktura – cały biznes jest prowadzony przez Austriaka, który przeniósł się na Czarny Ląd.
Howard Wakefield (Bryan Cranston) wydaje się być uosobieniem sukcesu. Jest prawnikiem w cenionej kancelarii na Manhattanie. Po pracy wraca do domu na przedmieściach, gdzie czekają na niego kochająca żona (Jennifer Garner) i dwie córki. Jednak pewnego dnia coś w nim pęka. Ukrywa się w opuszczonym budynku naprzeciwko swojego domu, by z poddasza podglądać przez lornetkę swoją rodzinę. Zaniepokojona żona rozpoczyna poszukiwania. Te nie dają rezultatu. Obserwujący pogrążonych w rozpaczy bliskich Howard postanawia pozostać w ukryciu na dłużej...
Forst jest zamożnym, dobrze zorganizowanym człowiekiem. Kiedy go poznajemy, wydaje się królem życia. Któregoś dnia porzuca korporację w której jest wiceprezesem. Zniszczenia jakie po sobie zostawia, nie dają nadziei na powrót. Las, 4 rano kilka lat później. Na wpół zdziczały dziad leśny; zarośnięty, brudny, w łachmanach – zakłada wnyki na zwierzęta. Rozpoznajemy; to ten sam człowiek – Forst. Mężczyzna mieszka w lesie, w wybudowanej przez siebie ziemiance. Za towarzystwo ma trójnogiego psa. Żywi się mięsem upolowanej zwierzyny, żyje w zgodzie z przyrodą. Któregoś dnia przed drzwiami jego samotni staje 13-letnia dziewczynka Jadzia. Forst musi po raz kolejny zmieniać swoje życie…