Filmy statek, rejs

Serial na podstawie książek Pelhama Grenville'a Wodehouse'a opowiadający o przygodach młodego lorda Bertie'go Wooster'a (Hugh Laurie) oraz jego wiernego kamerdynera (Stephen Fry) Jeeves'a.

Film składa się z trzech nowel. RZECZY TAKIE JAK (THINGS SUCH AS) prezentuje rejs po Morzu Śródziemnym, a na statku liczne rozmowy w wielu językach, a niemal wszyscy pasażerowie są na urlopach. Wśród konwersujących osób znajdą się: amerykańska piosenkarka (Patti Smith), francuski filozof, stary zbrodniarz wojenny z wnuczką, emerytowany francuski policjant, ambasador Palestyny i kilka innych osobowości. NASZA EUROPA (OUR EUROPE) przedstawia trójkę dzieci, które interesuje wyjaśnienie trzech poważnych tematów: Wolność, Równość i Braterstwo. WSPÓŁCZEŚNI HUMANIŚCI (OUR HUMANITIES) ukazuje wizytę w sześciu miejscach związanych z mitami, które mają zostać wyjaśnione. Legendy dotyczą:: Egiptu, Palestyny, Odessy, Grecji, Neapolu i Barcelony.

Statek "Dunkan" odbywa rejs dookoła świata w poszukiwaniu kapitana Granta, który uległ katastrofie gdzieś na południowej półkuli. Odważni podróżnicy opłynęli Amerykę Południową, Australię i osiągnęli brzegi Nowej Zelandii...

Na Mazurach latem handel przenosi się na wodę. Turystów na żaglach i kajakach obsługuje pływający sklep „Jaś”. Przez burtę podane są chleby, konserwy, napoje. Całodniowy objazd szlaków i przystani z zaopatrzeniem w artykuły spożywcze stają się okazją do zaprezentowania wszystkich uroków Wielkich Jezior. Trudno stwierdzić, czy tytułowe „Małgosie” to okoliczne ptactwo wodne czy piękne turystyki, które upodobali sobie operatorzy. Nawet na Mazurach trzeba czasem zejść na ląd, a wtedy turyści oddają się tańcom. Kamera płynie przez jeziora, przy akompaniamencie muzyki Zdzisława Szostaka i wybranych dźwiękach – plusku wody i szumu okrętu. Reportaż został zrealizowany z pokładu tytułowego „Jasia”, czyli statku W.Z.G. Olsztyn, obsługującego turystów na szlakach Jezior Mazurskich.

Podczas wojen napoleońskich brytyjska fregata "HMS Surprise" i o wiele większa francuska jednostka wojenna wyposażona w działa o wielkim zasięgu, zapędzając się w walce przybliżają się do wybrzeża Ameryki Południowej. Russell Crowe występuje jako kpt. Jack Aubrey. Nazywany przez załogę "Lucky Jack" jest lubianym i darzonym zaufaniem człowiekiem, nawet po walce, która rozpoczęta z pobudek osobistej zemsty doprowadza niemal do ruiny statku.

Środek Oceanu Północnoatlantyckiego. Pasażerowie luksusowego statku wycieczkowego Posejdon przygotowują się do nadejścia Nowego Roku. Na sylwestrowym balu pod pokładem olbrzymiego liniowca spotkali się między innymi zawodowy hazardzista, Dylan Johns (Josh Lucas), wychowująca samotnie syna Maggie (Jacinda Barrett), emerytowany strażak i były burmistrz Nowego Jorku (Kurt Russell), jego córka Jennifer (Emmy Rossum) i jej narzeczony Christian (Mike Vogel). Szampańska zabawa zostaje brutalnie przerwana z chwilą, kiedy w okręt uderza olbrzymia, 30-metrowa fala wywracając statek do góry dnem. Tysiące pasażerów zostaje uwięzionych pod pokładem z wolna pogrążającego się w oceanie kolosa. Za namową kapitana (Andre Braugher) prawie wszyscy pasażerowie decydują się pozostać w szczelnie zamkniętej głównej sali statku czekając na ratunek. Zaledwie kilka osób decyduje się na niebezpieczną wyprawę przez na wpół zatopiony i wypełniony zwłokami okręt w poszukiwaniu alternatywnej drogi ucieczki. Rozpoczyna się trzymająca w napięciu gra z czasem, w której stawką jest ludzkie życie.

Statkiem podróżuje pasażer „na gapę”. Zostaje uznany za instruktora kulturalno-oświatowego.

To miał być kolejny zwyczajny rejs. Morze było spokojne, prognozy nie zapowiadały sztormu. Gdy szkuner „Demeter” odbił od nabrzeża, nikt z załogi nie wiedział, że w jednej z dwudziestu czterech nieozna­kowanych skrzyń znajdujących się na pokładzie, kryje się zło. Zapadł zmrok, a statek był na pełnym morzu, gdy odkryto pierwszą ofiarę. Wołanie o pomoc nie miało już sensu, a walka o przetrwanie okazała się boleśnie nierówna. Każda kolejna noc przynosiła śmierć, a istota będąca jej sprawcą pozostawała nieuchwytna. Im bliżej było do lon­dyńskiego portu, tym bardziej oczywisty stawał się fakt, że najgorsze dopiero nadchodzi.