Ładna młoda pielęgniarka Claire (Claude Jade) budzi autorytet mieszkańców domu opieki w Brukseli. Ale starcy cierpią z powodu surowej dyscypliny i zastraszania przez dyrektora domu spokojnej starości. Próbują wyjechać do słonecznej Tunezji, gdzie będą szczęśliwi. Ale Interpol ich znajduje i sprowadza z powrotem. Jules (Marcel Josz) zostaje internowany. Wszyscy pozostali mieszkańcy buntują się...
Adnan to wdowiec samotnie wychowujący nastoletniego syna. Poznajemy go na parkingu, w momencie gdy wplątany zostaje w szereg tragikomicznych zbiegów okoliczności. Towarzyszymy mu później w sporach z krewnymi i w szaleńczym pościgu po ulicach Stambułu. Gdyby nie szwagier i jego rodzina, wieczny pechowiec Adnan byłby już dawno zgubiony. Oś filmu wyznacza relacja ojciec-syn, pełna wzajemnych uprzedzeń i dystansu, buntu i rezygnacji.
W 1956 roku, w trakcie konfliktu algierskiego, kapral Rémy March (Jacques Spiesser) oraz żołnierze Alain Charpentier (Jacques Weber) i Raymond Dax (Jean-François Balmer) zostali wezwani do obozu dyscyplinarnego. Dowódca Lecoq (Philippe Leroy) musi ustanowić elitarną jednostkę. Pomimo dzielących ich różnic politycznych, trzej mężczyźni zaprzyjaźnili się w obliczu trudnych warunków wojny.
W Loire-Atlantique, w domu poprawczym dla młodych dziewcząt, nowy dyrektor, Mademoiselle Chamblas (Suzy Prim), o sadystycznych skłonnościach, prowokuje bunt więźniów w czasie, gdy region przeżywa wielką powódź.
W 1883 roku, Jean Froissard (Michel Tureau), sierota bez przyjaciół, wstąpił do armii francuskiej. Nie mogąc ścierpieć dyscypliny, został postawiony przed sądem wojskowym. Został skazany na pięć lat w dyscyplinarnych batalionach Afryki Północnej, które to popularne nazywano „Biribi”. Tam musi cierpieć nękanie, niesprawiedliwość i złe traktowanie ze strony przełożonych.
Davey Williams nie może się pogodzić ze zbliżającym się rozwodem rodziców. Manifestuje to ucieczką. Przyłącza się do gangu ulicznych urwisów, którzy żyją z żebraniny, kradzieży oraz starają się przetrwać dzięki sprytowi.