Filmy pole

Dzierżawca postanawia zostać kaznodzieją po tym, jak zakochał się w uwodzicielce z miasta.

Letni dzień 1936 roku. Siergiej Kotow, bohater rewolucji bolszewickiej, wiedzie w rodzinnym kraju błogie i beztroskie życie. Towarzyszy mu w tym czarująca i znacznie młodsza żona Marusia, pełna życia, sześcioletnia córka Nadia oraz liczni krewni i przyjaciele. W tę idylliczna scenerię wkracza Dymitr. Przed dziesięciu laty był ukochanym Marusi. Potem zniknął w tajemniczych okolicznościach. Dymitr ożywia u Marusi wspomnienia dawnego romansu, a mała Nadie urzeka muzyką i zabawami. Jednak jego przyjazd nie jest dziełem przypadku. Napięcie miedzy nim, a Kotowem rośnie ...

Główny bohater "Człowieka wózków" również ma swój odpowiednik w rzeczywistości. Jego filmowe losy nie są jednak prostym odwzorowaniem faktów. Tytułowy Człowiek wózków to mężczyzna, który w wypadku stracił swoich najbliższych. Od tamtej pory porzucił tzw. normalne życie i ruszył na włóczęgę po Polsce. Cały swój dobytek ciągnie na samodzielnie skonstruowanych wózkach, unika ludzi, omija miasta, stroni od ruchliwych dróg, wybierając polne i leśne dukty. Wbrew pozorom, nie wędruje bez celu. Ów cel wszakże nie ma wymiaru geograficznego, lecz duchowy. Człowiek wózków stara się odnaleźć równowagę wewnętrzną, kierując się własnym kodeksem moralnym, zaspokajając jedynie elementarne potrzeby bytowe. Czy jego poszukiwania skończą się szczęśliwie?

Jest rok 1945. Po forsownej podróży Antoni Gruda (Franciszek Pieczka) dociera do wsi Krępiszów na Ziemiach Odzyskanych. Tak jak inni osadnicy, tak on i jego rodzina otrzymują przydział ziemi. Radość Grudów i zdziwienie sąsiadów wywołuje wielkość gospodarstwa przydzielonego Antoniemu. Mimo ogromu pracy jaki przed nim stoi oraz zagrożenia ze strony grasujących jeszcze w okolicy bandytów, z zapałem przystępuje do dzieła i godnie stara się podołać stojącym przed nim gospodarskim obowiązkom. Sytuacja komplikuje się, gdy w okresie najbardziej natężonych prac, obiecana przez szwagrów pomoc nie nadchodzi. Jednak Grudowie nie załamują rąk i podejmują wyzwanie rzucone przez los.

W centrum akcji znajdują się handlarze dziełami sztuki, Theo van Gogh i jego brat Vincent, uparty malarz. Theo pomaga swemu bratu finansowo, jeszcze bardziej jednak dodawaniem otuchy, głęboko bowiem wierzy w talent Vincenta. Na geniuszu artysty jednak w jego czasach się nie poznano.

Makowa panienka to istota opiekująca się polem, na którym rosną maki. Ma czerwoną spódniczkę uszytą z ich płatków, zieloną bluzkę i perełki na głowie. Musi podejmować wiele decyzji, a kiedy nie wie, co ma zrobić, prosi o radę stary mądry mak. Jej przyjacielem jest także motyl Emanuel, którego nieodłącznymi atrybutami są cylinder i laseczka.

Miasteczko rozpoczyna nieformalną trylogię o prowincji i prowincjonalności, z której bez skutku próbują się wyrwać niektóre postaci. Głównymi bohaterami filmu są brat i siostra, doświadczający po raz pierwszy kontroli systemu (hymn i czytanki w szkole), gier z otoczeniem (spotkania z głupkiem, osłem i żółwiem) czy odpowiedzialności za własne życie (słuchanie rodzinnej dyskusji). Pierwsza szkolna sekwencja, w której dzieci rozpraszają dziesiątki bodźców, jest prawdziwym mistrzostwem reżyserii dźwięku i obrazu. Drugą połowę filmu zajmuje nieśpieszna rozmowa rodziny przy dogasającym ognisku, pełna życiowych, czasem banalnych, mądrości, miłości i buntu.

Skromna sierota otrzymuje niespodziewanie duży spadek.

Film jest poetycką historią dojrzewania wrażliwego 12-letniego chłopca w mało poetyckim otoczeniu biednej dzielnicy Glasgow w latach 70. Młoda realizatorka nawiązuje do najlepszych tradycji kina brytyjskiego spod znaku „młodych gniewnych”.

Po śmierci matki i rozwodzie Annie Knox przeprowadza się z córeczką Emily na rodzinną farmę. Próbując poskładać życie od nowa trafia w środek koszmaru, gdy na farmie pojawiają się tajemnicze stworzenia, które porywają Emily.