Filmy Czechy

Frank i jego rodzina to świeżo upieczeni arystokraci. Po przyjeździe do odziedziczonego zamku stają przed trudnym wyborem – sprzedać pokoleniowe dziedzictwo czy podjąć próbę jego ratowania.

Pięciu groźnych kryminalistów ucieka z więzienia o zaostrzonym rygorze. Piętnaście lat później statek którym odlecieli odnajduje trzy osobowa załoga stacji badawczej. Niestety zamiast sprawdzić kim są zahibernowani, naukowcy budzą jednego z nich. Nash gdy tylko dochodzi do siebie od razu przejmuje kontrolę nad stacją i budzi swoich towarzyszy.

Z niewiadomych przyczyn zbudowany w podziemnej bazie, superkomputer Minotaur, buntuje się przeciw swoim twórcom i zabiwszy całą załogę bazy odcina ją. Wojsko wysyła tam oddział komandosów wraz z asystentką, twórcy komputera. W trakcie misji okazuje się, że komputera strzeże prototypowy android, regenerujący swoje obrażenia.

Bohaterką filmu jest 16-letnia Teresa, która pewnego dnia postanawia wyjechać z rodzinnego miasteczka do stolicy, by tam odnaleźć swoją matkę. Podczas podróży dziewczyna spotyka wielu ludzi. Z rozmów z nimi wyłania się obraz świata, którego dotychczas nie znała. [opis dystrybutora]

Bohaterem filmu jest Jaroslav K., który walczy o swoje dzieci, z żoną Blanką (Jazmína Cigáneková), po drodze musi nie tylko rozprawić się ze swoją dominującą matką Dorotą (Regina Rázlová), ale przede wszystkim musi walczyć ze swoimi najmroczniejszymi demonami. Podczas swojej metaforycznej podróży, która ma strukturę gry komputerowej, będzie musiał poświęcić więcej, niż spodziewałby się jakikolwiek widz.

Starsza kobieta, mając dość niesprawiedliwości, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce.

Młody Łotysz, Ansis (Davis Suharevkis), ma proste marzenia: poślubić Zisele (Brigita Cmuntová), piękną córkę miejscowego żydowskiego kupca oraz rozpocząć karierę artystyczną, jednocześnie utrzymując się z bycia malarzem szyldów. Jednak jego marzenia są wielokrotnie zmiecione przez burzliwe fale totalitarnej okupacji jego kraju podczas II wojny światowej.

33-letni Ali (Ali Zali) mieszka wraz ze swoim 5-letnim synem Amirem Hosseinem (Rastin Hajbabaee) w małym domu w południowym Teheranie. Mężczyzna pracuje w firmie handlowej, w której odpowiedzialny jest ze kafeterię. Pierwszą rzeczą, którą zauważa się w jego domu, jest nieobecność kobiety. Ali bardzo pragnie zadowolić syna i zaspokoić fascynację samochodami. Planuje kupić auto od swojego przyjaciela Hamida. Po pożyczeniu pieniędzy od przyjaciół, z banku oraz wykorzystaniu wszystkich oszczędności, Aliemu, udaje się uzbierać kwotę potrzebną do dokonania transakcji. Niestety ogromna inflacja uderza w Iran, co prowadzi do gwałtownego wzrostu cen. Głęboko zasmucony Ali stara się dotrzymać obietnicy, którą złożył i mimo wszystko kupić samochód.

Litwa, rok 1948. Wojna się już skończyła, ale kraj nadal pogrążony jest w rozpaczy. 19-letni Untė jest członkiem partyzantki, która przeciwstawia się okupacji sowieckiej. Choć ta rozpaczliwa walka nie rozgrywa się na równych warunkach, wszyscy mają świadomość, że zadecyduje o przyszłości całego narodu. Będący na progu dorosłości Untė odkrywa przemoc i zdradę. Zacierają mu się też granice między młodzieńczą pasją a sprawą, o którą walczy. Chłopak decyduje się dać z siebie wszystko, nawet jeśli oznacza to utratę niewinności... Dramat wojenny opowiadający o młodzieńczej brawurze w reżyserii wyróżnionego na MFF w Berlinie Sharunasa Bartasa (Trys dienos). Produkcja była pokazywana na wielu prestiżowych festiwalach filmowych – w tym w San Sebastian.

Oleg Sencow po swoim pierwszym filmie fabularnym Gamer, pokazywanym i nagrodzonym na kilku europejskich festiwalach, przygotowywał się do kolejnego filmu, kiedy rozpoczęły się demonstracje na kijowskim Majdanie. Sencow stał się jednym z działaczy Euromajdanu, potem wrócił na rodzinny Krym, gdzie mieszkał z rodziną. W maju 2014 roku został aresztowany w swoim domu w Symferopolu na Krymie przez Federalną Służbę Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej (FSB). Sencow został skazany na 20 lat ciężkiego obozu o zaostrzonym rygorze, mimo że na wstępie procesu główny świadek oskarżenia przed sądem odwołał swoje zeznania obciążające Sencowa, jako złożone pod presją i przymusem. 16 maja 2018 roku Sencow, przetrzymywany w kolonii „Biały niedźwiedź” na północy Rosji, wydał oświadczenie o rozpoczęciu głodówki, w którym domagał się wypuszczenia na wolność 64 obywateli Ukrainy przetrzymywanych z powodów politycznych w aresztach i koloniach karnych w Rosji.