Dramat 2015

Argentyna, początek lat 80. Za obrazem tradycyjnej rodziny z dzielnicy San Isidro kryje się złowieszczy klan, aranżujący porwania oraz dokonujący morderstw. Na czele klanu stoi krewki ojciec, wyglądający czasem jak niegroźny dziadek z sąsiedztwa, a czasem jak wcielony diabeł o zimnym spojrzeniu Arquimedes. Alejandro, jego najstarszy syn, gwiazda słynnej drużyny rugby CASI, umiejętnie wskazuje mu potencjalne ofiary. Jego sława sprawia, że jest on poza podejrzeniami. Pozostali członkowie rodziny, w mniejszym lub większym stopniu, są zaangażowani w porwania i mają swój udział w zyskach z okupu od rodzin ofiar.

Dla osiemnastolatek Jessiki, Jenny, Taru i Aino wkroczenie w dorosłość oznacza utratę niewinności i wiary. Film opowiada o radzeniu sobie z brutalnością życia i o tym, że czasami warto mieć grubą skórę. Fabuła filmu oparta jest na autentycznych wydarzeniach. To historia czterech dziewczyn z Helsinek, które przez rok nagrywają prowokacyjne filmowe pamiętniki.

Jazz to improwizacja. Takie też było życie legendarnego Milesa Davisa. Nie miało przy tym nic wspólnego z aksamitnym brzmieniem trąbki, którym zaczarował publiczność na całym świecie. Do dziś uchodzi za niekwestionowaną supergwiazdę jazzu, jednego z najbardziej wpływowych muzyków w historii; to dzięki jego rewolucyjnemu, innowacyjnemu podejściu do instrumentów, rytmu i gry zespołowej powstały odrębne gatunki muzyczne. W życiu prywatnym mierzył się z uzależnieniem od twardych narkotyków, alkoholu, lekarstw, chorobami, bólem i niekończącymi się depresjami. Ale kiedy stawał na scenie, publiczność zamierała w zachwycie.

Lucious Lyon (nominowany do Oscara Terrence Howard, Hustle & Flow, Miasto gniewu) to niezwykle utalentowany artysta, król hip hopu oraz prezes muzycznego giganta – Empire Entertainment. Życie Luciousa wydaje się być bajką, do czasu aż dowiaduje się, iż cierpi na nieuleczalną przypadłość. Chorobę, która w ciągu trzech lat uczyni go kaleką i ubezwłasnowolni. Zegar tyka, a Lyon musi wybrać jednego z trzech synów, by przygotować go do przejęcia muzycznego imperium, nie narażając przy tym interesów i tak skłóconej już rodziny. Ale to nie jedyne zmartwienia, z którymi boryka się Lyon. Niespodziewanie, u progu jego drzwi, po prawie dwóch dekadach odsiadki, pojawia się była żona – Cookie (nominowana do Oscara Taraji P. Henson, Ciekawy przypadek Benjamina Buttona). Nikt nie wie w jaki sposób Cookie udało się opuścić zakład o siedem lat wcześniej, ale każdy doskonale zdaje sobie sprawę z tego, iż przybycie byłej miłości dodatkowo namiesza w życiu Lyona. Zuchwała i odważna Cookie, nie zamierza z boku przyglądać się triumfom byłego męża i wspólnika. Pełna poczucia, iż to dzięki jej poświęceniu Lyon osiągnął sukces również pragnie znaleźć się wśród ludzi, którzy rządzą imperium.

Przygotowując wystawę słynnej pani fotograf Isabelle Reed (Isabelle Huppert), trzy lata po jej przypadkowej śmierci, jej mąż i dwóch synów, muszą się spotkać się w domu rodzinnym. Wszyscy przywołują duchy przeszłości.

Tytułowe Ederly to miasto istniejące poza czasem, na granicy realnego świata i snu. Może się wydawać, że istnieje tylko po to, by mógł do niego trafić główny bohater - Słow. Miasto i jego mieszkańcy osaczają bohatera. Pokusa, by uległ i wyzbył się swojej tożsamości jest bardzo silna. Niezdecydowanie Słowa (w tej roli Mariusz Bonaszewski jednocześnie niepokoi i bawi. Film można określić jako surrealistyczną komedię z elementami kryminału lub filozoficzny traktat o życiu. Nierealistyczną fabułę wspiera realistyczna warstwa wizualna, a czarno - białe zdjęcia nawiązują do stylistyki kina niemego.

Rozgrywająca się na szwedzkiej prowincji historia 17-letniego Johna, który po wyjściu z poprawczaka podejmuje próbę rozpoczęcia nowego życia. Wkrótce zostaje jednak skonfrontowany ze swoją przeszłością, o której chciałby zapomnieć.

Pani porucznik policji, Laurel Hester (Julianne Moore) z New Jersey, oraz jej partnerka życiowa, Stacie Andree (Ellen Page), walczą o zapewnienie świadczeń emerytalnych dla Hester, gdyż zdiagnozowano u niej raka.

Rose, wychowująca się bez matki nastolatka z francuskiej prowincji, przeczuwa, że na bunt i złość będzie mogła sobie pozwolić jedynie teraz. Miota się pomiędzy skrajnymi emocjami i walczy z własną niewinnością. Polskie korzenie ojca nie mają z tym nic wspólnego. Dzieciństwo bezpowrotnie odeszło, a nastoletnie ciało przestało służyć zabawie – teraz jest kolejnym źródłem szaleństwa i towarem na rówieśniczym rynku ciał, służących do komunikacji między płciami. Rose, znajduje inny sposób na zbudowanie relacji z chłopakiem. Wykorzystuje sytuację – zatrudniony przez ojca Polak (Andrzej Chyra) ma tu syna, którego w przeszłości porzucił i z którym chce odnowić rodzinne więzi. Początkowo z nudy, z tęsknoty za intensywnymi wrażeniami, dziewczyna wchodzi w sam środek uczuciowej układanki między ojcem i synem. Jest katalizatorem, świadkiem, w końcu uczestniczką zdarzeń. Odkrywa, że to ludzkie słabości, a nie atuty są kluczem do porozumienia ze światem.

Nierzeczywisty charakter Portugalii stał się jednym z tematów tryptyku Gomesa, który nakłada w nim najnowszą historię swojej ojczyzny na poetycką strukturę luźno interpretowanych „Baśni z tysiąca i jednej nocy”. Opowiadając o kraju, skupia się na problemie gospodarczego kryzysu z lat 2013–2014 [opracowanie: Magdalena Bartczak, Nowe Horyzonty].