Etiuda

Przebywając z dziewczyną, walcząc z wątpliwościami, zajmując się pracą, Aurélien stara się zająć każdą wolną chwilę, by kupić sobie choć chwile czasu, odroczyć TEN moment. W wyniku odraczanie tej chwili, wszystko rozstrzygnie się w dniu ślubu jego siostry.

Noc w Hebronie. 15-letni Samer wybiera się ze swoją starszą siostrą Ayat odebrać dyplom z palestyńskiego uniwersytetu. Kluczą między domami pobratyńców, wąskimi uliczkami wśród mniej przyjaznym osadników, a także unikając spotkania z napastliwymi reporterami.

Kasia to trzynastoletnia dziewczyna z Polski żyjąca w Belgii. Pewnego dnia otrzymuje list ze szkoły mówiący, że podjęto decyzję o przeniesieniu jej na profil zawodowy. Dziewczynka nie zgadza się z tym, ale nikt jej o zdanie nie pyta...

Opowieść o naszej codziennej drodze, o przebywanej przestrzeni nad którą nigdy nie starczy nam czasu, by się zastanowić. Być może ktoś z ludzi pracujących przy drodze przeżywa właśnie coś bardzo ważnego, być może czeka na dawno nie widzianą córkę...

Obraz miasta nocą: puste ciemne ulice, tunele, półmrok, czasami lekko zapalone światła. Samotny mężczyzna błąka się bez celu. Zawieszona na granicy jawy i snu etiuda składa się z ponurych obrazów, w które wplatają się tańczące postaci jakby z innej rzeczywistości.

Youngseok jedzie do szpitala ze swoją matką. Nic nie zapowiada niebezpieczeństwa, dopóki pędząca niewłaściwą stroną ciężarówka nie zagrozi najgorszym. Kierowca skręca w celu uniknięcia zderzenia, lecz w tym momencie wszystko się zatrzymuje... Co się dzieje?

Pablo jest zwykłym kibicem piłkarskim. Pewnego dnia wracając do domu spotyka Javiera i w tym momencie jego zegarek się zatrzymuje. Prosi go o podwiezienie taksówką, na miejscu zaprasza do mieszkania, a potem proponuje nocleg. Późnym wieczorem, leżąc już w łóżku, obaj mężczyźni nie zasypiają, czekając aż coś się wydarzy...

Dwójka dzieci żyje w zaniedbanej, sypiącej się suterenie. Bieda, która dotknęła chłopaka i jego siostrę nie wpłynęła na ich wzajemne relacje, na wzajemną więź. Pewnego dnia ich świat zawiśnie na włosku, gdy pojawi się obcy mężczyzna z groźbami kierowanymi pod ich adresem.

Film stanowi opowieść o wyjątkowej bliskości babci i wnuczki, mimo fizycznych ograniczeń. Starsza kobieta i niepełnosprawna dziewięcioletnia dziewczynka wiodą pozornie nieskomplikowane życie, odnajdując przyjemność w każdej czynności. Świat wydaje się mieć nieskończenie wiele barw, zwłaszcza dla młodszej bohaterki. W codziennym trudzie opieki promienność i energia niekiedy umykają na chwilę.

W eleganckim salonie u cioci Leonii zbiera się rodzina, żeby uczcić urodziny gospodyni. Przy winie rozmowa szybko schodzi na niewygodne tematy. Pojawiają się mniejsze i większe złośliwości, odżywają utarczki, a na wierzch wychodzą od dawna skrywane tajemnice. Może jedynym lekarstwem na te niesnaski jest śmiech? Pomysł zaczerpnięty z cyklu „W poszukiwaniu straconego czasu” Marcela Prousta. Film na granicy kina i teatru, kunsztownie dopracowany i ze znakomitą obsadą.