Etiuda

Skąd wiadomo, że starsi ludzie umierają pierwsi? W tym małym domu starców każdy dba o każdego w tajemnicy przed innymi. Ciesząc się swoimi codziennymi zajęciami i rytuałami, tak naprawdę nie czekają bezczynnie na śmierć!

Jest rok 2022. Głęboko w Bieszczadach trwa survivalowy obóz dla skautów. Chłopcy całymi dniami udają, że biorą udział w drugiej wojnie światowej. Pewnego dnia spotykają prawdziwy dywersyjny oddział wojsk zachodniej Ukrainy. Nadchodzi prawdziwa wojna.

W życiu Toli jest tylko jedno marzenie – Kuba. Podczas zacisznej modlitwy, oczami wyobraźni widzi ich wspólne życie w małym, białym domku. Kuba ma błyszczący pasek z cekinami, fajne jeansy i ciało skąpane w słońcu. Tylko co na to zatroskany Jezus? Jest upalne lato i brzuchy na plaży wydają się większe. Etiuda Justyny Nowak opowiada wakacyjną historię, obfitującą w liczne zwroty akcji, z której wszyscy wychodzą cało, mijając oazowy chór drepczący w stronę plaży.

Regały pełne nietoperzy, wilków, dzikich kaczek, bananów. Pośród nich - człowiek. Film porusza zagadnienie bioróżnorodności.

Pewien kompozytor próbuje stworzyć całkowicie nowe i awangardowe dzieło muzyczne. Szukając nowych dźwięków popada w szaleństwo, co z kolei doprowadza go do zachowań agresywnych. Gdy posłuszna żona przynosi mu kwiaty, niszczy je. Do czego może się posunąć?

Przebywając z dziewczyną, walcząc z wątpliwościami, zajmując się pracą, Aurélien stara się zająć każdą wolną chwilę, by kupić sobie choć chwile czasu, odroczyć TEN moment. W wyniku odraczanie tej chwili, wszystko rozstrzygnie się w dniu ślubu jego siostry.

Noc w Hebronie. 15-letni Samer wybiera się ze swoją starszą siostrą Ayat odebrać dyplom z palestyńskiego uniwersytetu. Kluczą między domami pobratyńców, wąskimi uliczkami wśród mniej przyjaznym osadników, a także unikając spotkania z napastliwymi reporterami.

Kasia to trzynastoletnia dziewczyna z Polski żyjąca w Belgii. Pewnego dnia otrzymuje list ze szkoły mówiący, że podjęto decyzję o przeniesieniu jej na profil zawodowy. Dziewczynka nie zgadza się z tym, ale nikt jej o zdanie nie pyta...

Opowieść o naszej codziennej drodze, o przebywanej przestrzeni nad którą nigdy nie starczy nam czasu, by się zastanowić. Być może ktoś z ludzi pracujących przy drodze przeżywa właśnie coś bardzo ważnego, być może czeka na dawno nie widzianą córkę...

Obraz miasta nocą: puste ciemne ulice, tunele, półmrok, czasami lekko zapalone światła. Samotny mężczyzna błąka się bez celu. Zawieszona na granicy jawy i snu etiuda składa się z ponurych obrazów, w które wplatają się tańczące postaci jakby z innej rzeczywistości.