Muzyka Kroke zabiera nas do izraelskiego więzienia, w którym wyrok odsiaduje pewien Palestyńczyk. Z niecierpliwością czeka na odwiedziny ukochanej. Będą mieli tylko jedną szansę, żeby na zawsze zmienić swoje życie. Główną rolę w ich misternym i sekretnym planie odegra niepozorny cukierek. Takiego ujęcia konfliktu izraelsko-palestyńskiego jeszcze w kinie nie było.
YouTuberka Layal wyrusza wraz ze swoimi starymi przyjaciółkami na wieczór panieński do tajemniczego kurortu Vivarium. Jednak mroczna, nierozwiązana sprawa morderstwa z przeszłości zaczyna rzucać cień na ich spotkanie, a my jesteśmy świadkami kolejnego zabójstwa.
W lipcu 2006 roku po raz kolejny wraca do Libanu koszmar wojny. Konflikt niszczy nie tylko życia, budynki, spokój, ale przede wszystkim wiarę i nadzieję całego pokolenia na lepsze jutro. Szukając sposobu na odnalezienie piękna w tym świecie pełnym bólu i rozpaczy autorzy aranżują spotkanie ikony kina Catherine Deneuve i lokalnej gwiazdy - Rabih Mroué. Wyruszą oni razem w podróż w rejony zniszczone wojną, aby ich obecność pozwoliła dojrzeć to co zapomniane...
Rabih (Barakat Jabbour), niewidomy chłopak, mieszka w małej wiosce w Libanie. Śpiewa w chórze. Jego życie zmienia się, kiedy próbuje ubiegać się o paszport i odkrywa, że jego karta identyfikacyjna, którą miał całe swoje życie, jest sfałszowana. Przemierzając wsi Libanu w poszukiwaniu własnego aktu urodzenia, spotyka ludzi z marginesu społeczeństwa, którzy opowiadają mu swoje własne historie, zadają otwarte pytania i dają Rabihowi drobne wskazówki na temat jego prawdziwej tożsamości.
Współczesny Liban. Omar jest ochroniarzem w Bejrucie i właśnie ma swoją pierwszą klientkę, Yasmine, która pragnie rozpocząć karierę polityczną. Pewnego wieczoru Omar spotka swojego starszego brata Samira, byłego wojskowego. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że Samir oficjalnie od czasów wojny domowej jest uznany za zmarłego. Nie widzieli się od 20 lat. Jak po takim czasie, „zmartwychwstały” Samir odnajdzie się w kraju, którego nie jest w stanie rozpoznać? Jak odbuduje relacje w rodzinie? Komediodramat o tym, jak pokłosie zakończonej w 1990 roku wojny domowej w Libanie rezonuje w czasach współczesnych.
Dwudziestoletnia, naiwna Lamia (Pascale Habib), mieszka z mężem, dziwakiem trenerem i jego niemą matką (Joelle Hélary), która zatopiła się w cierpieniu. Wszyscy troje żyją razem dziwnym, codziennym życiem w Libanie, wstrząśniętym falą terroru.
W wiosce na libańsko-syryjskim pograniczu głowa klanu przemycającego broń zmaga się z rodzinnymi waśniami, walkami o władzę i skomplikowanym życiem uczuciowym.
Tarik (Malek Akhmiss) ubiera się jak kobieta, makijaż, taniec na wózku ojca. To tradycja mężczyzn transwestytów, którzy uczestniczyli w ceremoniach ślubnych. Ale w tym wszystkim czai się złe samopoczucie i głęboki smutek. Tarik jest prześladowany jako homoseksualista, gdyż tutaj homoseksualizm jest nadal przestępstwem.
Siedmioro szkolnych przyjaciół spotyka się po upływie 15 lat i udają się w podróż po Libanie szkolnym autobusem. Zatrzymują się w każdej z ich rodzinnych wsi, gdzie tańczą, przedstawiając nową muzyczną mieszankę tradycyjnego tańca i techno...
W czerwcu 1982 roku Izrael atakuje Liban, który już wcześniej był w stanie chaosu po wojnie domowej. Podczas gdy konflikt geopolityczny narasta, w prywatnej szkole na obrzeżach Bejrutu 11-letni Wissam jest bardzo zdeterminowany, by znaleźć w sobie odwagę i powiedzieć koleżance, że ją kocha. Takiemu marzycielowi jak on, który częściej rysuje niż gra w piłkę nożną, trudno jest pojąć wagę zbliżającego się dramatu. Dla jego nauczycieli, Yesmine i Josepha, odrzutowce na niebie sygnalizują coś znacznie większego. Obydwoje próbują ukryć swoje rosnące obawy z uwagi na uczniów. Starają się też udawać, że w ich związku nie ma żadnych rys, mimo że znajdują się po różnych stronach politycznej barykady. Produkcja zdobyła wiele międzynarodowych wyróżnień – w tym na MFF w Toronto