Filmy Słowacja

Bratysława, 1948 rok. W związku z szybko następującymi zmianami politycznymi, zmienia się życie w mieście i całym kraju. Jednym z zarządzeń nowych władz jest resocjalizacja prostytutek. Każda złapana na ulicy kobieta pracująca w tym fachu, zostaje przetransportowana do specjalnego obozu, w którym ma się stać porządną obywatelką.

Bohaterem obrazu jest starszy brat reżysera, Jan. 52-letni mężczyzna musi poddać się skomplikowanej, obarczonej wysokim ryzykiem operacji guza twarzy. Jeśli tego nie zrobi, umrze w ciągu kilku miesięcy. Zagubiony w swoich lękach, Jan postanawia opuścić rodzinę i wyruszyć rowerem w podróż, o jakiej marzył od dawna. Wyprawa staje się dla niego swego rodzaju ucieczką przed niepewnością, strachem i przytłaczającą chwilami codziennością.

Czterdziestoletni Milan ma troje dzieci. Wykonuje prace budowlane w Niemczech, by utrzymać rodzinę na Słowacji. Gdy wraca do domu na Boże Narodzenie, odkrywa, że jego najstarszy syn Adam jest członkiem paramilitarnej młodzieżówki. Chłopak jest zamieszany w zastraszanie i śmierć kolegi z klasy. Ojciec musi zdecydować, co robić w tej sytuacji. Wraz z żoną odkrywają prawdę o synu, ich rodzinie, o sobie samych i społeczności, która ich otacza.

Dokładne, intymne stadium rozpadu rodziny w obliczu kryzysu finansowego. Bezkompromisowe spojrzenia na każdy detal procesu niszczenia więzi, rozkładu uczuć, a także obraz tego jak w najmniejszej komórce społecznej traktowane są kobiety.

Historia niezwykłej przyjaźni trzech wybitnych modernistycznych słowackich poetów, którzy w 1963 roku założyli legendarną grupę literacką „Samotni biegacze”. Istnienie grupy obwieścił manifest „Zalety trójnogich słowików”, a motto zakładało „aby powróciły dobre anioły ludzkości do naszych umysłów i uczuć – szczerość mówienia, szlachetność zamiarów i prawość czynów”. Fizycznie ich drogi się rozeszły: Peter Repka przeprowadził się w latach 70. do Niemiec, Ivan Laučík spędził większość życia w spokojnym Liptowskim Mikulaszu, a Ivan Štrpka w Bratysławie. Mimo że ich spotkania były rzadkie, przyjaźń przetrwała wszelkie przeciwności. Do dziś ich twórczość jest uważana za jedną z najważniejszych w słowackiej poezji. Film opowiada o spotkaniu trzech gigantów poezji i ich wspólnej podróży, podczas której spotkają przyjaciół i odwiedzają ważne dla nich miejsca.

20 sierpnia 1968 roku o godzinie 23:00 wojska Związku Radzieckiego, Węgier, Polski, Bułgarii i NRD dokonały inwazji na Czechosłowację w celu zatrzymania politycznych reform liberalizacji Praskiej Wiosny kierowanej przez Alexandra Dubčeka. Była to największa operacja wojskowa w historii Europy po drugiej wojnie światowej. Wzięło w niej udział od 175 tys. do 500 tys. żołnierzy. Dziś, ponad 50 lat po tym wydarzeniu, dawni uczestnicy, reprezentujący państwa Układu Warszawskiego, wracają do tamtej historii. W pięciu etiudach zrealizowanych przez reżyserów i reżyserki z Rosji, Węgier, Polski, Bułgarii i Niemiec, weterani operacji „Dunaj” opowiadają z własnej perspektywy, jak wielka historia spotkała na swojej drodze małego człowieka. W miejsce typowej dla wojska depersonalizacji, bezwarunkowego posłuchu i hierarchii mają możliwość przekazania indywidualnych narracji, jak np. wspomnień polskiego żołnierza, który został zmobilizowany niedługo po ślubie, węgierskiego wojaka, który podczas pobytu w czechosłowackiej wiosce poznał miłość swojego życia czy młodego Bułgara, który oddalił się z obozu za potrzebą i nigdy nie wrócił. Większość z nich krytycznie ocenia tamtą interwencję, choć używa do tego różnych środków: jedni podkreślają absurd wojny jako takiej, inni powołują się na podstawowe prawa człowieka, jeszcze inni – na więzi międzyludzkie istniejące ponad granicami państw czy wreszcie bezkrwawy przebieg wydarzeń na większości okupowanych terenów.

Zbliżają się święta Bożego Narodzenia. W mieście rządzi Bosak, bogacz i właściciel Grand Hotelu. Przed hotelem nastolatkowie łapią złodzieja i w nagrodę dostają od staruszka trzy życzenia. Albert zatrzymał sobie ostatnie, trzecie życzenie, które chce mu zabrać synalek Bosaka.

Kronika narodzin romskiego zespołu Lomnické Čháve. W jednej z biednych osad wschodniej Słowacji grupa Romów miała wspólne marzenie. Chcieli grać swoją muzykę na wielkiej scenie i pokazać „gadzio” (czyli „nie-Romom”), że też mają talent. Chcieli wydostać się z getta biedy, wykluczenia i zacząć żyć z godnością, stać się pełnoprawną częścią społeczeństwa. Wyruszają więc w podróż, by urzeczywistnić swoje marzenia. Od Koszyc po Bratysławę na wielki, międzynarodowy festiwal, na którym będą mieli szansę zaprezentować swoje umiejętności. Czy wykorzystają szansę, która zdarza się raz w życiu?

Dawno, dawno temu, w małym środkowoeuropejskim kraju porwano syna prezydenta. Pobitego do nieprzytomności odnaleziono w Austrii. Dochodzenie prowadziło do najwyższych kręgów politycznych, włączając w to samego premiera. Kiedy świadek porwania, Oskar F., zaczął zeznawać, okazało się, że jego życie jest w niebezpieczeństwie i musi uciekać z kraju. Kontakt utrzymywał tylko z najlepszym przyjacielem Robertem R. i młodym dziennikarzem Peterem T. Kilka miesięcy później Robert zostaje zabity w eksplozji samochodu. Sprawy porwania, a także zabójstwo zostają zamknięte przez byłego premiera słowami: „NIGDY SIĘ NIE WYDARZYŁO”. Więc co tak naprawdę się stało?

W jednej chwili życie 11-letniej Uny wywraca się do góry nogami. Jej ukochany dziadek zostaje porwany przez kosmitów. Dziewczynka odkrywa, że jej dziadek sam jest kosmitą. Jego statek rozbił się na Ziemi dawno temu. Okazuje się, że pilot tego statku – mały, zrzędliwy robot – wciąż tu jest. Una z robotem łączą siły i postanawiają wspólnie odszukać i uratować dziadka. Mają na to niecałą dobę. Racjonalna logika robota w połączeniu z emocjami i bezinteresowną miłością Uny stanowią mieszankę doskonałą. Ich niezwykła przygoda doprowadzi do zawiązania nowej przyjaźni.