Filmy jezioro

Młody mężczyzna zbyt długo zostaje nad jeziorem w Dniu Wody. Kiedy zapada zmierzch musi szybko dotrzeć do bezpiecznego schronienia.

Film dokumentalny, licznie nagradzany w Polsce i za granicą, promujący walory przyrodnicze Pojezierza Augustowskiego i Suwalskiego.

Na Mazurach latem handel przenosi się na wodę. Turystów na żaglach i kajakach obsługuje pływający sklep „Jaś”. Przez burtę podane są chleby, konserwy, napoje. Całodniowy objazd szlaków i przystani z zaopatrzeniem w artykuły spożywcze stają się okazją do zaprezentowania wszystkich uroków Wielkich Jezior. Trudno stwierdzić, czy tytułowe „Małgosie” to okoliczne ptactwo wodne czy piękne turystyki, które upodobali sobie operatorzy. Nawet na Mazurach trzeba czasem zejść na ląd, a wtedy turyści oddają się tańcom. Kamera płynie przez jeziora, przy akompaniamencie muzyki Zdzisława Szostaka i wybranych dźwiękach – plusku wody i szumu okrętu. Reportaż został zrealizowany z pokładu tytułowego „Jasia”, czyli statku W.Z.G. Olsztyn, obsługującego turystów na szlakach Jezior Mazurskich.

Po niepokojącym telefonie od ojca Marcin wraca w rodzinne strony, żeby go odnaleźć. Ale wieś, w której żyli, lada moment znajdzie się na dnie jeziora.

W niedalekiej przyszłości następują poważne zmiany klimatyczne. Za ich przyczyną Lucerna wyludnia się. Wysycha też jezioro.

Animacja wykorzystująca nieco z przymrużeniem oka popularny motyw damy w opałach. Potężna mysz rusza na ratunek pięknej dziewczynie, która znalazła się w niebezpieczeństwie.

Dwaj starsi panowie dzielą ze sobą to samo imię i zamiłowanie do żeglarstwa. Obaj mają również po osiemdziesiąt trzy lata. Jednemu z nich stan zdrowia powoli uniemożliwia oddawanie się wodnej pasji. Jednak drugi Jerzy gotów jest opiekować się przyjacielem. Czy jeszcze raz ruszą na jeziora? Drżące ręce, słabnący wzrok i zaburzenia równowagi nie są sprzymierzeńcami podczas rejsu, nawet jeśli u boku czuwa kolega. Wszystko wskazuje na to, że trzeba będzie odłożyć marzenia o kolejnych wspólnych wyprawach.

Film dokumentalny o wspaniałej polskiej Puszczy Boreckiej, która od zachodu prawie sięga do jeziora Gołdapiwo, od wchodu do jeziora Łaźno i Wzgórz Szeskich. Ten kompleks leśny nazwę swoją wziął od niewielkiej wsi Borki, która jest malowniczo położona na przesmyku między jeziorami Łaźno i Litygajno. Puszcza ta to jedna z ostatnich ostoi nie skażonej przyrody w naszym kraju i o tym właśnie opowiada film.

Film składa się z 13 statycznych, 10-minutowych ujęć jezior w Ameryce Północnej. Nie ma żadnego dialogu, głosu z offu, a jedyne „wyjaśnienie” nadchodzi pod koniec, gdy – w ramach swoistej listy aktorów – nazwy i położenie każdego z jezior zostaje wyjawione przez czarno-biały napis.