Filmy protest

Jak się uczymy? Co wiemy? Patricia (Juliet Berto) i Émile (Jean-Pierre Léaud), spotykają się w studio dźwiękowym, aby omówić naukę i drogę do rewolucji. Sceny buntu studenckiego w Paryżu, wojny w Wietnamie i innych wydarzeń z końca lat 60. wraz z plakatami, zdjęciami i rysunkami są tłem dla ich słów. Oprócz rozważań dwóch postaci, przedstawiona jest ścieżka dźwiękowa zawierająca narrację, muzykę, klipy informacyjne i hałas. Efektem jest montaż, medytacja, refleksja nad pomysłami oraz sposób mieszania słów i obrazów.

Od kiedy pamiętam, nie było aż takiej nienawiści w społeczeństwie skierowanej do nas – mówi jeden z bohaterów filmu 7-My Sierpnia, pierwszego dokumentu poświęconego protestom po aresztowaniu Margot, aktywistki z kolektywu Stop Bzdurom. O wydarzeniach tamtego dnia opowiada pięcioro uczestników demonstracji – wszyscy zostali wtedy aresztowani i napiętnowani przez władze. Gorzki, poruszający film Michała Bollanda to nie tylko relacja ludzi, którzy padli ofiarą represji, lecz przede wszystkim świadectwo hańby, jaką okryli się politycy, rozpętując kampanię wymierzoną w osoby LGBTQ+.

Opowieść o walce wiejskich producentów mleka o większe udziały w zyskach z jego sprzedaży. Młody lekarz weterynarii Rao (Girish Karnad) postuluje o zmiany i utworzenie spółdzielni mleczarskiej. Jego działalność zagraża interesom pośredników w sprzedaży mleka, wykorzystujących rolników, oraz prowadzi do rewolucji gospodarczej.

Paryż. Raf i Julie są długoletnią parą. Już od jakiegoś czasu im się nie układa. Wciąż się kłócą się i wygląda na to, że czeka je rozstanie. Po kolejnej kłótni Raf przewraca się na ulicy i łamie rękę. Trafia do szpitala. Na izbie przyjęć trwa chaos związany z przyjęciami poszkodowanych podczas protestów „żółtych kamizelek”. Spotkanie z Yannem, rannym i wściekłym kierowcą ciężarówki sprawi, że kobiety będą zmuszone skonfrontować się ze swoimi uprzedzeniami i poglądami. Tymczasem na zewnątrz napięcie rośnie i szpital jest zmuszony zamknąć drzwi. Personel i pacjenci są na skraju wytrzymałości. Zapowiada się długa noc…

Pod koniec XIX wieku włoscy anarchiści, dziesięciu mężczyzn i jedna kobieta emigrują do Brazylii, by założyć wspólnotę, w której wszyscy będą równi, nie będzie przywódców oraz policji. Rzeczywistość okazała się o wiele bardziej skomplikowana, nie obeszło się bez konfliktów, pasji i namiętności.