Filmy modelka

Kilka tygodni przed tym, zanim otrzymała tytuł Miss Świata, Linor Abargil została zgwałcona. W tym nominowanym do Emmy dokumencie dzieli się swoją inspirującą historią.

Dwoje naukowców tworzy w roku 2030 kobiecego androida, mającego spełnić każdą, erotyczną fantazję. Przez przypadek Veronica zostaje przeniesiona w czasie i trafia do roku 1998, gdzie poznaje Harry’ego Hornera i zostaje modelką bielizny.

Abel Rothstein, policjant z tajną misją, zostaje wysłany wbrew swej woli do Polski aby współpracować z Markiem Brzęczyszczykiewiczem, dziwacznym policjantem o rozwiązłych obyczajach. Obaj mężczyźni muszą stawić czoła nietypowej sprawie: seryjne porwania kilku młodych dziewcząt, które odnaleziono zamordowane kilka dni później. Śmierć uderza coraz częściej a czas nagli. Zwłaszcza, że Jane Woods, ex-żona Konsula Stanów Zjednoczonych w Polsce również znika i wszystko wskazuje na to, że i ona została ofiarą tych samych porywaczy.

Młoda kobieta zaczyna mieć koszmary i widzi w nich zdarzenia, które mają się dopiero wydarzyć. W jej wizjach zawsze przewija się postać łysego mężczyzny. Jej lekarz nie potrafi tego wytłumaczyć w żaden logiczny sposób, jednak sprawą zaczyna interesować się pewien agent rządowy.

Szalony morderca torturuje i zabija modelki w jednym ze studiów fotograficznych. Odkryć jego tożsamość próbuje policja jednak nosi on maskę a podejrzanych jest wielu.

Przygotowujący nowy pokaz mody George, postanawia użyć chińskich lalek by uatrakcyjnić występ. Do tego celu wypożyczają ręcznie robione lalki, z którymi wiąże się tragiczna historia sprzed lat. Rozpoczyna to serię niewyjaśnionych zdarzeń i powrót wspomnień z minionego życia.

Bogata baronowa zabiera swojego niepełnosprawnego umysłowo syna z tendencją do piromanii i kilku frywolnych przyjaciół na rejs w nadziei, że ten straci dziewictwo.

Mania Walkowska, młoda i ładna pracownica fabryki papierosów, ma zostać modelką na plakacie reklamowym. O jej względy stara się Morelli, bogaty i wpływowy mecenas sztuki. Mania kocha jednak Hansa, młodego kompozytora. Inspiruje go do napisania opery, która ma być wystawiona w berlińskiej operze. Zazdrosny Morelli używa swoich wpływów i dzieło Hansa, zatytułowane „Mania”, zostaje odrzucone. Dziewczyna próbuje przekonać Morellego, by pomógł Hansowi. Morelli zgadza się, ale pod warunkiem, że Mania odda mu się w dniu premiery. Tymczasem Hans zakochuje się w innej kobiecie. W dniu premiery zrozpaczona Mania zamyka w garderobie tancerkę, przebiera się za nią i zajmuje jej miejsce na scenie. Zamienia również rekwizyt – atrapę rewolweru – na prawdziwą broń.

Młody bezrobotny architekt George Matthews otrzymuje powołanie do wojska; ma zostać wysłany do Wietnamu. Włóczy się po Los Angeles, kilkakrotnie spotykając piękną kobietę w eleganckim samochodzie. Udaje się jej tropem i dowiaduje się, że Lola jest modelką w sklepie, gdzie każdy może ją fotografować w dowolnym stroju i pozie. Porzucona przez męża w ten sposób zarabia na powrót do Francji, gdzie ma dziecko. Matthews gotów dla niej zdezerterować z wojska, ale Lola wyjeżdża, broniąc się przed nowym uczuciem.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".